|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Pytanie o to w jaki sposób rozchodzi się światło nie daje spokoju wielu naukowcom. Niemieccy i Szwajcarscy naukowcy uchylili rąbek tajemnicy, znajdując sposób na całkowicie optyczne zapalenie światła na chipie. W internetowym wydaniu magazynu Science prezentują formę indukowanej ... Właśnie rozpoczął się nowy projekt unijny, który stawia sobie za cel opracowanie chipa do optycznej pamięci o dostępie swobodnym (RAM), pracującego z prędkością 100 gigabajtów na sekundę (Gbps). Będzie to pierwszy tego typu chip.
W projekcie RAMPLAS (Optyczny RAM 100 Gbps na chip... Dynamiczne zmiany we współczesnych tendencjach językowych i literackich będą przedmiotem konferencji "Konfrontacje w języku i literaturze", która odbędzie się 21 stycznia w Instytucie Filologii Polskiej Uniwersytetu Gdańskiego. Konferen... W warszawskim Centrum Mikrochirurgii Oka "LASER" odbyły się trzy nowatorskie zabiegi korekcji wysokiej krótkowzroczności za pomocą soczewki nowej generacji - tak zwanej zwijalnej soczewki fakijnej. 18 stycznia przeprowadził je prof. Jerzy Szaflik i jego... Nowoczesne fantomy, czyli modele symulujące zachowanie prawdziwego pacjenta, pomogą przyszłym pielęgniarkom i położnym ze Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w nauce opatrywania ran i robienia zastrzyków. Fantomy potrafią m.in. krzyczeć, krwawić i wymiotować. Studen...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Aberracja optycznaCzy wiesz że...? Krzywizna pola to w optyce jedna z aberracji optycznych, czyli wad układów optycznych. Polega na tym, że wiązka promieni świetlnych wychodząca z punktu położonego poza osią optyczną tworzy po przejściu przez układ plamkę zogniskowaną zamiast na płaszczyźnie obrazowej, na czaszy wklęsłej lub wypukłej. Stopień zniekształcenia jest tym większy, im dalej od osi optycznej układu znajduje się źródło światła. Krzywizna pola objawia się np. w niemożności zogniskowania obrazu na płaskiej kliszy. Jeśli na środku kadru obraz jest ostry, to na brzegach już nie, bo promienie brzegowe ogniskują się za daleko lub za blisko. Można z nią walczyć odpowiednio wyginając kliszę w wycinek sfery, jak w astronomicznych kamerach Schmidta, lub odpowiednio projektując wielosoczewkowy obiektyw, tak aby był wolny od tej wady. Przykładowo krzywizna pola lustra wklęsłego jest porównywalna z jego ogniskową. Astygmatyzm to wada układu optycznego polegająca na tym, że promienie padające w dwóch prostopadłych płaszczyznach są ogniskowane w różnych punktach. Wywołuje obraz nieostry i zniekształcony. Aberracja optyczna – wada pojedynczej soczewki, układu optycznego, obiektywu, a także zwierciadła niepłaskiego, polegająca na deformacji uzyskanego obrazu, a w szczególności zniekształceniu, pogorszeniu ostrości lub niepożądanych zmianach chromatycznych. Aberrację zmniejsza się stosując zamiast pojedynczej soczewki zespół soczewek wykonanych z różnych gatunków szkła. Aberracje Seidela − pięć rodzajów aberracji optycznych, uwidaczniających się w soczewkowych układach optycznych o symetrii sferycznej dla światła monochromatycznego (jednobarwnego). Inaczej: pięć podstawowych rodzajów aberracji niechromatycznych. Nazwa pochodzi od nazwiska niemieckiego matematyka, fizyka i astronoma Philippa Ludwiga von Seidela, który w 1856 roku opisał te rodzaje wad w oparciu o matematyczną analizę zagadnień optyki.
Aberracja chromatyczna, chromatyzm – cecha soczewki lub układu optycznego, wynikająca z różnych odległości ogniskowania (ze względu na różną wartość współczynnika załamania) dla poszczególnych barw widmowych światła (różnych długości fali światła). W rezultacie występuje rozszczepienie światła, które widoczne jest na granicach kontrastowych obszarów pod postacią kolorowej obwódki (zobacz zdjęcie obok). Wadami zaliczanymi do aberracji są:
Wadami nie zaliczanymi do aberracji są m.in.: Linki zewnętrzneUkład optyczny – zespół dwóch lub więcej elementów optycznych, biorących udział w tworzeniu obrazu w przyrządzie optycznym. W zależności od konstrukcji układu optycznego, światło może przez jego poszczególne elementy przechodzić lub odbijać się od nich. W skład układu optycznego mogą wchodzić takie elementy jak: soczewki, zwierciadła, siatki dyfrakcyjne czy pryzmaty. Elementy te mogą stykać się z sobą bezpośrednio lub być od siebie oddalone.
Koma lub aberracja komatyczna to w optyce jedna z aberracji optycznych czyli wad układów optycznych. Polega na tym, że wiązka promieni świetlnych wychodząca z punktu położonego poza osią optyczną tworzy po przejściu przez układ plamkę w kształcie przecinka lub komety. Stopień zniekształcenia jest tym większy im dalej od osi optycznej układu znajduje się źródło światła. Obiektyw lub układ optyczny wolny od komy nazywa aplanatem.
Czy wiesz że...? beta Aberracja sferyczna - cecha soczewki, układu optycznego, obiektywu lub zwierciadła sferycznego, polegająca na odmiennych długościach ogniskowania promieni świetlnych ze względu na ich położenie pomiędzy środkiem a brzegiem urządzenia optycznego - im bardziej punkt przejścia światła zbliża się ku brzegowi urządzenia (czyli oddala od jego osi optycznej), tym bardziej uginają się promienie świetlne.
Aberracja chromatyczna wzdłużna, chromatyzm wzdłużny – cecha soczewki lub układu optycznego, powodująca rozszczepienie na osi optycznej światła padającego do niej równolegle. Wynika ona z dyspersji – zależności współczynnika załamania ośrodka od częstotliwości fali świetlnej.
Flara (halacje) — efekt optyczny pojawiający się na obrazie na skutek interakcji promieni światła z soczewkami obiektywu kamery lub aparatu fotograficznego, gdy obiektyw skierowany jest na źródło światła (np. słońce). Najczęściej jest on widoczny w formie półprzezroczystych różnokolorowych okręgów.
Soczewka - proste urządzenie optyczne składające się z jednego lub kilku sklejonych razem bloków przezroczystego materiału (zwykle szkła, ale też różnych tworzyw sztucznych, żeli, minerałów, a nawet parafiny ).
Dystorsja, dystorsja pola – wada optyczna układu optycznego polegająca na różnym powiększeniu obrazu w zależności od jego odległości od osi optycznej instrumentu.
Winietowanie – wada obrazu uzyskiwanego w urządzeniu optycznym polegająca na niedoświetleniu brzegów kadru, spowodowana niedoskonałością optyki urządzenia, zakłóceniem brzegów toru optycznego innymi elementami urządzenia, lub też wywołana nieodpowiednim oświetleniem. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
