|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Odkrycia tegorocznych noblistów z fizyki otworzyły nowy etap w badaniach Wszechświata - dzięki nim potwierdzono istnienie ciemnej energii, która rozpycha Wszechświat - powiedział dla PAP fizyk prof. Marek Demiański. Odkrycia tegorocznych noblistów z fizyki otwo... Rozwój kultury na wsiach zachodzi wolniej niż w miastach - wynika z dwóch raportów o stanie polskiej kultury, które opublikowało Narodowe Centrum Kultury. "To nadal są dwa różne światy" - ocenił prof. Wojciech Burszta, jeden z twórców raportów. Twórcy ra... W dniach 24-26 lutego 2011 r. w Istambule, Turcja, odbędzie się wydarzenie pt. "Informatyka jakościowa - różne światy i praktyki badawcze".
Wydarzenie poświęcone będzie temu, w jaki sposób praktyki naukowe z rozmaitych dyscyplin naukowych wchodzą w interakcje z informatyką... Muzealnicy zakończyli drugi etap wykopalisk w Sejnach (Podlaskie) na terenie, gdzie istniały sukiennice. Podczas wykopalisk znaleziono setki przedmiotów sprzed drugiej wojny światowej - informuje Anetta Ejdulis z Muzeum Okręgowego w Suwałkach.Sejneński... Działania mające na celu stworzenie zrównoważonej europejskiej infrastruktury gridowej nabrały impetu dzięki finansowanemu ze środków UE projektowi EGI.INSPIRE ("Zrównoważona, zintegrowana z inicjatywą EGI paneuropejska infrastruktura gridowa na rzecz badań ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 AbiturientCzy wiesz że...? Absolwent (z łac. absolvens, kończący) – osoba, która ukończyła pewien etap edukacji w jednostce organizacyjnej, wchodzącej w skład systemu oświaty. Szkoła – instytucja oświatowo-wychowawcza zajmująca się kształceniem i wychowaniem w państwie, a także siedziba (budynek) tej instytucji oraz jej uczniowie i personel. Abiturient – osoba, która ukończyła pewien etap edukacji w jednostce organizacyjnej wchodzącej w skład systemu oświaty. Abiturient to etap edukacji łączący się z ukończeniem kształcenia w danej placówce oświaty, nie uwzględnia uzyskania dyplomu, w odróżnieniu od absolwenta. Oświata - pojęcie "oświata" używane jest często zamiennie z wyrażeniem "system oświaty". Według Słownika Pedagogicznego W. Okonia jest to ogół odpowiednio powiązanych ze sobą placówek i instytucji wychowania bezpośredniego i pośredniego, umożliwiających obywatelom zdobywanie ogólnego i zawodowego wykształcenia oraz wszechstronny rozwój osobowości.
Dopełniacz (łac. genetivus) - forma używana w relacjach przynależności, jak np. w wyrażeniu kot Ali. W języku polskim ma o wiele szersze zastosowanie - używany jest zamiast biernika przy czasownikach w formie przeczącej, przy wielu innych, np. udzielić wywiadu, oraz zastępuje nieistniejący już ablativus na zasadzie tzw. synkretyzmu przypadków, przejąwszy przy tym również podległość czasownikom rządzącym pierwotnie ablatiwem (np. używać czegoś). Według Kopalińskiego abiturient to uczeń kończący szkołę średnią; maturzysta. - śrdw. łac. abituriens, dopełniacz abiturientis – mający odejść z łac. abitus – odjazd, oddalenie się. Przypisy
Czy wiesz że...? beta Władysław Kopaliński, właśc. Władysław Jan Stefczyk, przed II wojną światową Jan Sterling (ur. 14 listopada 1907 w Warszawie, zm. 5 października 2007 w Warszawie), polski leksykograf, tłumacz, wydawca.
Średniowiecze – epoka w historii europejskiej, obejmująca okres między starożytnością a renesansem. Granice czasowe średniowiecza nie są ściśle ustalone. Za początek epoki przyjmuje się okres, w którym cesarstwo zachodniorzymskie chyliło się ku upadkowi. Zwolennicy ścisłej datacji – w zależności od szkoły – za dokładne daty początku średniowiecza podają lata 378, 395 bądź 476. Za koniec epoki uważa się upowszechnienie idei humanistycznych i rozpoczęcie epoki renesansu. Najczęściej w tym przypadku wymieniane są daty ok. 1450 roku oraz lata 1453, 1492, a nawet 1517.
Łacina (łac. lingua Latina, język łaciński) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym. Łacina była językiem ojczystym Rzymian. Stała się z czasem językiem urzędowym całego Imperium Rzymskiego, wypierając inne wcześniej używane na tym obszarze języki (takie jak oskijski czy umbryjski). Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
