Abraham Baldwin (ur. 22 listopada 1754 roku w North Guilford, Connecticut – zm. 4 marca 1807 roku w Waszyngtonie) to amerykański prawnik, polityk i kapelan, patriota, ojciec-założyciel Stanów Zjednoczonych. Był sygnatariuszem Konstytucji Stanów Zjednoczonych, zasiadał również w Izbie Reprezentantów Stanów Zjednoczonych oraz w Senacie Stanów Zjednoczonych jako przedstawiciel stanu Georgia.

Biografia

Abraham Baldwin urodził się 22 listopada 1754 roku w North Guilford w stanie Connecticut. Abraham był drugim najstarszym synem. Jego siostra Ruth poślubiła poetę i dyplomatę Joela Barlowa, a jego półbrat Henry Baldwin został sędzią Sądu Najwyższego Stanów Zjednoczonych. Ambitny ojciec Abrahama, który z zawodu był kowalem i miał dwanaścioro dzieci z dwoma żonami, popadł w spore długi zapewniając swoim dzieciom wykształcenie.

Po ukończeniu szkoły w lokalnej wsi, Abraham rozpoczął studia na Uniwersytecie Yale w pobliskim New Haven, które ukończył w 1772 roku. Następnie studiował teologię i w 1775 roku został pastorem i nauczycielem na uczelni. Zajmował się tym do 1779 roku, gdy został kapelanem w Armii Kontynentalnej. Dwa lata później, jego alma mater zaproponowała mu profesurę, jednak odmówił woląc pozostać w wojsku. Po wojnie, zmienił zainteresowania i zamiast kontynuować jako pastor rozpoczął studia prawnicze. Ukończył je w 1783 roku i został przyjęty do palestry w stanie Connecticut.

W kolejnym roku przeprowadził się jednak do Augusta w stanie Georgia, gdzie również udało mu się zdobyć pozwolenie na prowadzenie praktyki adwokackiej i gdzie otrzymał ziemię w hrabstwie Wilkes. W 1785 roku zdobył miejsce w stanowej legislaturze i w Kongresie Kontynentalnym. Dwa lata później zmarł jego ojciec i Abraham zobowiązał się spłacić jego długi i z własnej kieszeni sfinansować edukację swojego rodzeństwa.

Także w 1787 roku Baldwin uczestniczył w konwencji w Filadelfii, na której uzgodniono treść Konstytucji Stanów Zjednoczonych. Był również jednym z jej sygnatariuszy.

Po konwencji Baldwin powrócił do Kongresu Kontynentalnego, gdzie zasiadał w latach 1787 i 1788. Następnie został wybrany do Kongresu Stanów Zjednoczonych, gdzie zasiadał 18 lat aż do śmierci w 1807 roku. W latach 1789–1799 przez pierwszych pięć kadencji kongresu zasiadał w Izbie Reprezentantów, a w latach 1799–1807 w Senacie. Podczas siódmej kadencji kongresu pełnił funkcję przewodniczącego pro tempore Senatu Stanów Zjednoczonych.

W parlamencie był ostrym przeciwnikiem polityki prowadzonej przez Alexandra Hamiltona i gorącem zwolennikiem Thomasa Jeffersona i Jamesa Madisona. Związał się z tego powodu z Partią Demokratyczno-Republikańską.

Baldwin zaangażował się również osobiście w rozwój systemu edukacyjnego w Georgii. Wraz z sześcioma innymi osobami został w 1784 roku postawiony przed zadaniem sformowania uniwersytetu stanowego. Ostatecznie zadanie to zostało wykonane w 1798 roku gdy utworzono Franklin College. Wzorowana na Uniwersytecie Yale, szkoła ta przekształciła się w istniejący obecnie University of Georgia.

Baldwin, który nigdy się nie ożenił, umarł po krótkiej chorobie w 1807 roku w wieku 53 lat. Jego ciało pochowane jest w Waszyngtonie na cmentarzu Rock Creek. Od jego nazwiska pochodzą nazwy hrabstwa Baldwin w Alabamie i hrabstwa Baldwin w Georgii.

Źródła