Abram Joffe - Polski Serwis Naukowy

Abram Fiedorowicz Joffe (ros. Абра́м Фёдорович Ио́ффе, ur. 29 października 1880 w Romny, zm. 14 października 1960 w Leningradzie) – radziecki fizyk.

Urodził się w żydowskiej rodzinie w miasteczku Romny, (obecnie Ukraina). W 1902 roku ukończył studia na Politechnice w Sankt Petersburgu, a następnie wyjechał do Monachium, gdzie odbył dwuletni staż u Wilhelma Röntgena. W 1906 roku uzyskał stopień doktora na Uniwersytecie Ludwiga Maximiliana w Monachium. Rok później wrócił do Sankt Petersburga i podjął pracę na Państwowym Uniwersytecie Politechnicznym.

Księżyc (, nieco więcej niż 1/4 średnicy Ziemi. Oznacza to, że objętość Księżyca wynosi około 1/50 objętości kuli ziemskiej. Przyspieszenie grawitacyjne na jego powierzchni jest blisko 6 razy słabsze, niż na Ziemi. Księżyc wykonuje pełny obieg wokół Ziemi w ciągu 27,3 dnia (tzw. miesiąc syderyczny), a okresowe zmiany w geometrii układu Ziemia-Księżyc-Słońce powodują występowanie powtarzających się w cyklu 29,5-dniowym (tzw. miesiąc synodyczny) faz Księżyca.

Piotr Leonidowicz Kapica (ros. Пётр Леонидович Капица) (ur. 9 lipca 1894 w Kronsztadzie, zm. 8 kwietnia 1984 w Moskwie) – wybitny fizyk rosyjski, badacz fizyki niskich temperatur, odkrywca zjawiska nadciekłości helu w 1937, za co otrzymał nagrodę Nobla z fizyki w 1978, dzieląc ją z Arno Penziasem i Robertem Woodrowem Wilsonem.

Zajmował się fizyką nuklearną oraz fizyką ciała stałego, m.in. właściwościami kwarcu pod kątem zastosowania w półprzewodnikach, a także budową laserów. Równolegle z Millikanem wykazał dyskretny charakter ładunku elektrycznego (doświadczenie Joffego).

Od 1918 kierował Państwowym Instytutem Rentgenologii i Radiologii w Sankt Petersburgu. Po jego śmierci nazwę instytutu zmieniono na Instytut Fizyki i Techniki im. Joffego (Физико-технический институт им. А. Ф. Иоффе).

Półprzewodniki - najczęściej substancje krystaliczne, których konduktywność (przewodnictwo właściwe) może być zmieniana w szerokim zakresie (np. 10-8 do 106 S/m (simensa na metr)) poprzez domieszkowanie, ogrzewanie, oświetlenie badź inne czynniki. Przewodnictwo typowego półprzewodnika plasuje się między przewodnictwem metali i dielektryków.

Nagroda Stalinowska - nagroda państwowa w ZSRR przyznawana w latach 1940-1954 obywatelom tego państwa za wybitne osiągnięcia w dziedzinie nauki, techniki, literatury i sztuki oraz nowych metod wytwarzania i konstruowania wyrobów.

Uważany jest za twórcę radzieckiej szkoły fizyki. W kierowanym przez niego instytucie pracowali m.in. Piotr Kapica, Nikołaj Siemionow, Igor Tamm, Lew Landau oraz Żores Ałfiorow.

Został odznaczony m.in. Medalem "Sierp i Młot" Bohatera Pracy Socjalistycznej (28 października 1955) oraz trzykrotnie Orderem Lenina. Laureat Nagrody Stalinowskiej w 1942 i Nagrody Leninowskiej w 1961 (pośmiertnie).

Jego imieniem nazwano krater Ioffe na Księżycu oraz planetoidę 5222 Ioffe.

Bohater Pracy Socjalistycznej (ros. Герой Социалистического Труда) to tytuł przyznawany w latach 1938-1991 przez Radę Najwyższą ZSRR za szczególne zasługi dla Państwa Radzieckiego. Wraz z tytułem przynawano Order Lenina, Medal "Sierp i Młot" oraz dyplom Prezydium Rady Najwyższej ZSRR. Pierwszy tytuł ten uzyskał Józef Stalin w 1939.

Nikołaj Nikołajewicz Siemionow (ur. 15 kwietnia 1896 w Saratowie, zm. 25 września 1986 w Moskwie) - rosyjski profesor chemii politechniki w Leningradzie (1928-1944) i uniwerstyetu w Moskwie (od roku 1944).

Linki zewnętrzne

Biogram w Elektronicznej Encyklopedii Żydów (ros.)

W Wikimedia Commons znajdują się multimedia związane z tematem:
Abram Joffe