|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Nowy projekt unijny ma na celu opracowanie wydajnych pod względem ekonomicznym i środowiskowym technik produkcji biopaliw. W ramach inicjatywy pod nazwą NEMO (Innowacyjne wysokowydajne enzymy i mikroorganizmy do przetwarzania biomasy lignoce... Utworzenie specjalistycznego laboratorium badającego skład dopalaczy i długofalowy system edukacyjny wielu środowisk - to niektóre rady z Wydziału VI Nauk Medycznych PAN na rozwiązanie problemu tzw. dopalaczy. Stanowisko Wydziału w tej sprawie, podpi... Usprawnienia w sieciach telekomunikacyjnych, umiejscowienie elementów na układach scalonych, przygotowanie drzew ilustrujących historię ewolucji - to tylko niektóre praktyczne zastosowania algorytmów, nad którymi pracuje dr Jarosław... Wszyscy użytkownicy Internetu wcześniej czy później skarżą się na niskie prędkości surfowania czy nużące oczekiwanie na załadowanie się filmu wideo. Grupa europejskich inżynierów z Hiszpanii, Szwecji i Węgier postanowiła podjąć próbę rozwią... Szybkie rozszerzanie się Wszechświata zawdzięczamy ciemnej energii. Jednak dotąd nikomu nie udawało się rzucić światła na naturę ciemnej energii... aż do teraz. Zespół astronomów z Włoch i Polski opracował metodę pomiaru największych odległości we Wszechś...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Addycja nukleofilowaCzy wiesz że...? Azot (N, łac. nitrogenium) – pierwiastek chemiczny z grupy niemetali. Zawartość w górnych warstwach Ziemi wynosi 0,0019%. Stabilnymi izotopami azotu są 14N i 15N. Azot w stanie wolnym występuje w postaci dwuatomowej cząsteczki N2. W cząsteczce tej dwa atomy tego pierwiastka są połączone ze sobą wiązaniem potrójnym. Azot jest podstawowym składnikiem powietrza (78,09% objętości). Wchodzi w skład wielu związków, takich jak: amoniak, kwas azotowy, azotany oraz wielu ważnych związków organicznych (kwasy nukleinowe, białka i wiele innych). Azot w fazie stałej występuje w sześciu odmianach alotropowych nazwanych od kolejnych liter greckich (α, β, γ, δ, ε, ζ). Najnowsze badania wykazują prawdopodobne istnienie kolejnych dwóch odmian (η, θ). Reakcja chemiczna – każdy proces, w wyniku którego pierwotna substancja zwana substratem przemienia się w inną substancję zwaną produktem. Aby cząsteczka substratu zamieniła się w cząsteczkę produktu konieczne jest rozerwanie przynajmniej jednego z obecnych w niej wiązań chemicznych pomiędzy atomami, bądź też utworzenie się przynajmniej jednego nowego wiązania. Reakcje chemiczne przebiegają z reguły z wydzieleniem lub pochłonięciem energii cieplnej, promienistej (alfa lub beta) lub elektrycznej. Addycja nukleofilowa – jest to reakcja chemiczna, rodzaj addycji, polegająca na przyłączeniu reagenta nukleofilowego do wiązania wielokrotnego substratu. W reakcji tej rozerwaniu ulega wiązanie π i utworzone zostają dwa nowe wiązania pojedyncze. Reakcji addycji ulegają wyłącznie związki, w których występują wiązania wielokrotne, np. wiązania wielokrotne pomiędzy atomami węgla, a także wiązania wielokrotne pomiędzy atomami węgla i innymi atomami np. siarki, azotu, tlenu. Czynnik nukleofilowy (nukleofil) – jon ujemny lub cząsteczka z wolną parą elektronową, pełniąca funkcję donora elektronów podczas reakcji substytucji nukleofilowej. Przykładowymi czynnikami nukleofilowymi są: Cl, Br, OH, RCOO, H2S, H2O, NH3.
Karboanion to jon, a dokładnie anion, w którym ładunek ujemny znajduje się na jednym lub więcej atomach węgla. Karboanion posiada nadmiarową wolną parę elektronową i z tego powodu posiada silne własności nukleofilowe i zasadowe. Zazwyczaj cząsteczki karboanionów posiadają geometrię piramidy trygonalnej. Podobnie jak karbokationy, wolne rodniki i karbeny, karboaniony stanowią jeden z głównych typów nietrwałych organicznych związków pośrednich. Schematyczny przebieg addycji do wiązań wielokrotnych pomiędzy atomami węgla: Y-Z + -C=C- → Y-C-C-Z Reakcja ta składa się z dwóch etapów: [1] Nukleofil Y- przyłącza się do nienasconego wiązania -C=C- Y- + -C=C(X)-Z → Y-C-C(X)-- [2] Ujemny karboanion łączy się z dodatnim Z, tworząc wiązanie kowalencyjne Y-C-C(X)-- + Z → Y-C-C(X)-Z
Czy wiesz że...? beta Węgiel (łac. carboneum) – pierwiastek chemiczny o symbolu C o liczbie atomowej 6. Należy do grupy 14 układu okresowego, jest niemetalem. Posiada cztery elektrony walencyjne. Istnieją trzy naturalnie występujące izotopy węgla, 12C oraz 13C są stabilne, natomiast izotop 14C jest promieniotwórczy o czasie połowicznego rozpadu równym około 5700 lat. Węgiel jest jednym z niewielu pierwiastków znanych w starożytności. Jako pierwszy polską nazwę – węgiel – zaproponował Filip Walter. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
