Adela z Szampanii - Polski Serwis Naukowy

Adela z Szampanii

Adela z Szampanii, fr. Adèle, Alix lub Alice de Champagne (ur. ok. 1140, zm. 4 czerwca 1206 w Paryżu), córka Tybalda II Wielkiego, hrabiego Szampanii i Blois, oraz Matyldy, córki Engelberta II z Karyntii. Królowa Francji jako trzecia żona króla Ludwika VII.

Poślubiła Ludwika VII (wdowca po Konstancji Kastylijskiej) 13 listopada 1160 r. Dzień wcześniej miał miejsce ich "sekretny" ślub. Adela urodziła królowi dwoje dzieci:

Andronik I Komnen (gr. Ανδρόνικος Α’ Κομνηνός, Andronikos I Komnēnos) (ok. 1123 - 12 września 1185 w Konstantynopolu) – cesarz bizantyjski od 1183.

Tybald II Wielki (fr. Thibaut le Grand, ur. 1092, zm. 10 stycznia 1151 w Lagny-sur-Marne) - hrabia Blois (jako Tybald IV), Chartres, Meaux, Châteaudun i Sancerre od 1102 r., w latach 1125 - 1152 także hrabia Szampanii i Troyes. Syn Stefana, hrabiego Blois, i Adeli Normandzkiej, córki Wilhelma Zdobywcy.

Filip II Augusta zwanego Dieudonné (ur. 21 sierpnia 1165, zm. 14 lipca 1223), jedynego męskiego potomeka Ludwika VII, późniejszego króla Francji

Agnieszkę Francuską (ok. 1171 - po 1207), późniejszą cesarzową bizantyjską (jako żona Aleksego II Komnena, a następnie Andronika I).

Adela była bardzo aktywna politycznie, współdziałała ze swoimi braćmi: Henrykiem I - hrabią Szampanii, Tybaldem V - hrabią Blois i Wilhelmem, późniejszym (od 1176) arcybiskupem Reims. Pozycja Adeli była na tyle mocna, że w 1164 r. Henryk i Tybald zostali zięciami króla Francji, poślubiając córki króla Ludwika VII z jego pierwszego małżeństwa z Eleonorą Akwitańską, a jej trzeci brat, Wilhelm, otrzymał wówczas biskupstwo Chartres.

4 czerwca jest 155. (w latach przestępnych 156.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 210 dni. Słońce w tym dniu znajduje się w zodiakalnym gwiazdozbiorze Bliźniąt.

Język Québec oraz Ontario, Nouveau-Brunswick, – ok. 8 mln osób. Ok. 201 milionów używa francuskiego na całym świecie jako języka głównego (oszacowanie z r. 2009 wg Organisation mondiale de la Francophonie) a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, gdzie francuski jest jednym z języków urzędowych bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, gdzie jest jedynym językiem urzędowym i używa go 96 milionów ludzi.

Adela i jej bracia poczuli się zagrożeni, gdy jej 15-letni syn Filip August, koronowany na króla Francji w 1179 r., próbując uwolnić się spod wpływu matki i wujów, związał się z Filipem Alzackim, hrabią Flandrii i poślubił jego siostrzenicę, Izabelę z Hainaut. Wniesione w posagu hrabstwo Artois i podpisanie traktaktu z Henrykiem Plantagenetem wzmocniły pozycję młodego króla wobec domów Flandrii i Szampanii. Osłabienie roli na dworze nie przypadło do gustu ani Adeli, ani Filipowi Alzackiemu. Adela zawarła wtedy przymierze z Filipem Alzackim i Hugonem Burgundzkim, próbowała także wciągnąć do sojuszu cesarza Fryderyka Barbarossę. Ale gdy wybuchły walki w 1181 r., pogodziła się z synem i pomagała mu, gdy ten w 1184 r. usiłował rozwieść się z Izabelą.

Ludwik VII Młody (franc. Louis VII le Jeune) (ur. 1120, zm. 18 września 1180 w Saint-Pont) – król Francji w latach 1137-1180. Syn Ludwika VI, króla Francji z dynastii Kapetyngów, i Adelajdy z Maurienne, córki Humberta II Grubego, hrabiego Sabaudii.

Filip II August (ur. 21 sierpnia 1165 w Gonesse, zm. 14 lipca 1223 w Mantes-la-Jolie) - król Francji w latach 1180 - 1223. Syn Ludwika VII, z dynastii Kapetyngów i jego trzeciej żony, Adeli z Szampanii.

Gdy Filip August wyruszał na krucjatę w 1190, ustanowił Adelę regentką Francji. Po jego powrocie w 1192 r. odsunięta od władzy, zajęła się fundowaniem opactw.
Zmarła 4 czerwca 1206 r. i została pochowana w opactwie Pontigny, w pobliżu Auxerre.