Imieniny – zwyczaj świątecznego obchodzenia (czasami hucznego) dnia świętego lub błogosławionego z chrześcijańskiego kalendarza lub innego dnia, tradycyjnie przypisywanego temu imieniu. Zwyczaj szczególnie popularny w Polsce (z wyjątkiem Górnego Śląska i Kaszub), ale także obecny w regionach katolickich np. Bawarii. Imieniny obchodzi się również w Bułgarii, w Grecji, w Szwecji, w Czechach, na Węgrzech i Łotwie, a kiedyś i w Rosji. W Szwecji oficjalną listę imienin publikuje Królewska Szwedzka Akademia Nauk. Zwykle wiąże się ze składaniem życzeń i wręczaniem prezentów solenizantowi. Czasem można spotkać się ze zwyczajem, że jeśli jest więcej niż jeden święty lub błogosławiony (patron) imienia (tj. jeśli jest kilka dat imienin w kalendarzu), imieniny obchodzi się w dniu wypadającym jako pierwszy w kolejności po urodzinach.

Aldmir, Oldmir, Aldmar — męskie imię germańskie, notowane w Polsce od XII wieku w formie Aldmirus, Oldmirus, a obecnie np. jako Aldemar, Aldomierz, Aldomir i Oldomierz. Pierwszy człon imienia, Ald– (stwniem. alt, stsas. ald, śrwniem. alt, średnio-dolno-niemiecki olt, alt) oznacza "stary", drugi człon , -mar, pochodzi od stwniem. māri //-meraz — "sławny". Staropolskie zdrobnienia od imion z pierwszym członem Ald- to: Olt, Olto, Holt, (Holto), Jolda (masc.), Jelda (masc.), Olda (masc.).