|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Polska bierze aktywny udział w dyplomatycznych uzgodnieniach na temat przyszłości Arktyki. Główna działalność Polaków w tym rejonie związana jest jednak z badaniami naukowymi - powiedział we wtorek wiceminister spraw zagranicznych Maciej Szpunar na spotka... Mikrofilantropia to model filantropii oparty na małych, bezpośrednich interakcjach, pomiędzy potrzebującymi finansowego wsparcia, a tymi, którzy mogą takiego wsparcia udzielić. Ten stosunkowo nowy i coraz bardziej popularny model finansowania wielu prz... Tylko do końca stycznia studenci kierunków ścisłych mogą zgłaszać się do IV edycji międzynarodowego programu Amgen Scholars. Najlepsi wezmą udział w letnim programie badawczym w laboratoriach najlepszych uczelni wyższych w Europie. Jednym z patronów medialnych wydarzeni... Mrówki są wyjątkowo sprawiedliwe przy dzieleniu jedzenia i pilnują, by w mrowisku nikt nie był głodny. Dzieje się tak dzięki zjawisku "trofalasji", które powoduje, że mrówka, gdy coś zje, przynajmniej cząstkę pokarmu natychmiast przekazuje innej mrówce."... Informatykę, regionalistykę oraz ekonomię sektora publicznego na Uniwersytecie Łódzkim, Technologie Energii Odnawialnej na SGGW oraz inżynierię biomedyczną prowadzoną wspólnie przez Pomorską Akademię Medyczną i Politechnikę Koszalińską, będzie można s...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
AdiunktCzy wiesz że...? Pracownicy uczelni – zgodnie z ustawą z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2005 r. Nr 164, poz. 1365) zatrudniani są jako nauczyciele akademiccy lub jako pracownicy niebędący nauczycielami akademickimi. Habilitacja (z łac. habilitas – "zdatność, zręczność") – postępowanie, którego celem jest uzyskanie przez uprawnioną osobę stopnia naukowego doktora habilitowanego. Praca habilitacyjna i przewód habilitacyjny stanowią etap na drodze do uzyskania stanowiska profesora na uczelni a następnie profesora tytularnego. Adiunkt (łac. adiunctus – dołączony) – stanowisko w szkołach wyższych i placówkach naukowo-badawczych dla pracowników naukowych lub naukowo-dydaktycznych posiadających stopień naukowy doktora lub doktora habilitowanego. W przeciwieństwie do samodzielnych pracowników nauki określani są czasem mianem pomocniczych pracowników nauki. Na niektórych polskich uczelniach jest przyjętym zwyczajem, że po obronieniu habilitacji naukowiec uzyskuje stanowisko profesora, jednak na wielu (zwłaszcza państwowych) uczelniach nie jest to automatyczne i zależy bardziej zarówno od polityki wydziału, jak i dostępności etatów (finansowania). Samodzielny pracownik nauki - pracownik naukowy lub naukowo-dydaktyczny posiadający stopień naukowy doktora habilitowanego lub tytuł naukowy profesora, który prowadzi samodzielne badania naukowe lub kieruje samodzielnym zespołem naukowym. Osiągnięcie pozycji samodzielnego pracownika nauki uprawnia do uczestnictwa w głosowaniach w sprawie nadania stopni naukowych doktora i doktora habilitowanego, niekiedy także do uczestnictwa w Radach Naukowych instytutów badawczych i/lub Radach Wydziałów na wyższych uczelniach.
Stopnie naukowe są uregulowane w ustawie z 14 marca 2003 o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. z 2003 r. Nr 65, poz. 595). Ustawa przewiduje następujące stopnie naukowe: W USA i wielu krajach anglosaskich odpowiednikiem stanowiska adiunkta jest assistant professor, w Polsce często błędnie postrzegany jako pełnoprawny profesor. W Niemczech adiunktowi odpowiada "Juniorprofessor" (od 2002 roku wprowadzono to stanowisko, aby umożliwić naukowcom robienie kariery bez habilitacji – daje ono po doktoracie 6 lat na uzyskanie dorobku pozwalającego na kolejny awans), w Szwecji "lektor" (uwaga "universitetsadjunkt" lub inaczej junior lecturer to odpowiednik polskiego asystenta), z kolei w Danii podobnie – adjunkt. Częstą pomyłką jest tłumaczenie stanowiska adiunkta jako adjunct professor, która to rola jest jednak zarezerwowana dla praktyków, którzy w niewielkim wymiarze dorywczo uczą także na uczelni. Profesor (z łac. professor) – tytuł naukowy nadawany samodzielnym pracownikom naukowym lub tytuł zwyczajowy honorowy nadawany nauczycielom szkolnictwa podstawowego, gimnazjalnego oraz ponadgimnazjalnego, a także stanowisko nauczycieli akademickich.
Kustosz (łac. custos stróż)- tytuł honorowy kanonika kapituły, zarządzającego majątkiem kapitulnym lub proboszcz kolegiaty, nie będący prepozytem. Adiunkt – oznacza też stopień w niektórych zawodach np. w służbie bibliotecznej, muzealnictwie lub leśnictwie. Zobacz teżZobacz hasło adiunkt w Wikisłowniku
Przypisy
Czy wiesz że...? beta Łacina (łac. lingua Latina, język łaciński) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym. Łacina była językiem ojczystym Rzymian. Stała się z czasem językiem urzędowym całego Imperium Rzymskiego, wypierając inne wcześniej używane na tym obszarze języki (takie jak oskijski czy umbryjski). Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |