Adolf Adam - Polski Serwis Naukowy

Ten artykuł dotyczy niemieckiego teologa Adolfa Adama. Zapoznaj się również z: Adolphe Adam (1803-1856), kompozytor francuski.

Adolf Adam (ur. 19 marca 1912 w Dietesheim, zm. 16 grudnia 2005 w Moguncji) – niemiecki duchowny katolicki, teolog, znawca liturgii katolickiej.

Studiował teologię w Moguncji, święcenia kapłańskie przyjął 6 stycznia 1937 w miejscowej katedrze z rąk biskupa Alberta Stohra. W czasie II wojny światowej pracował głównie z młodzieżą; występował wielokrotnie przeciwko reżimowi hitlerowskiemu, za co był poddawany represjom. Po wojnie prowadził zajęcia z religii w gimnazjum w Moguncji.

Niemcy (Republika Federalna Niemiec, RFN; do traktatu pomiędzy RFN a Polską Rzecząpospolitą Ludową (1970) w Polsce stosowana była oficjalnie nazwa Niemiecka Republika Federalna, NRF; niem.: Deutschland lub Bundesrepublik Deutschland, BRD) – państwo federacyjne położone w Europie, będące członkiem Unii Europejskiej (UE), Unii Zachodnioeuropejskiej (UZE), G8, ONZ oraz NATO. Stolicą Niemiec jest Berlin (przed połączeniem z NRD – Bonn, obecnie noszące tytuł miasta federalnego). Językiem oficjalnym jest język niemiecki.

II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci).

W 1956 na Uniwersytecie Gutenberga w Moguncji obronił rozprawę doktorską Das Sakrament der Firmung nach Thomas von Aquin, trzy lata później habilitował się na Uniwersytecie w Bonn (rozprawa Firmung und Seelsorge: Pastoraltheologie und religionspädagogische Untersuchungen zum Sakrament der Firmung). W latach 1960-1977 był profesorem liturgii i homiletyki na Uniwersytecie Gutenberga w Moguncji. Pełnił przez pewien czas funkcję dziekana Wydziału Teologicznego. W 1985 otrzymał tytuł papieskiego prałata.

Katolicyzm – doktryna Kościoła chrześcijańskiego – jednej z dwóch grup Kościołów, obok Kościoła prawosławnego, powstałych w wyniku rozłamu w Kościele chrześcijańskim w 1054 (tzw. schizmy wschodniej). Jedna z największych grup wyznań chrześcijańskich, obok prawosławia i protestantyzmu oraz ogół zasad wiary i życia religijnego do których odwołuje się Kościół rzymskokatolicki wraz z Kościołami wschodnimi pozostającymi z nim w pełnej jedności, wspólnoty tradycjonalistyczne, starokatolickie oraz część anglikańskich, liberalnych i niezależnych.

Sakrament święceń, święcenia kapłańskie, kapłaństwo, święcenia – sakrament w Kościele katolickim, także Kościołach prawosławnych, anglikańskich i starokatolickich, który nadaje władzę uświęcania, tj. udzielania innych sakramentów.

Był autorem wielu publikacji z wiedzy o liturgii i homiletyki, uznawanych za znaczące podręczniki dla kleryków. Opublikował m.in. Sinn und Geschichte der Liturgie, Grundrisse der Liturgie (1985), Ethik der Jagd (1995).