|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Sir Ernest Rutherford (ur. 30 sierpnia 1871 w Brightwater, zm. 19 października 1937 w Cambridge) – chemik i fizyk z Nowej Zelandii. Rutherford jako pierwszy potwierdził istnienie jądra atomowego.
Rutherford u... Otwarty wykład prof. dr hab. Magdaleny Fikus pt. "Terapie genowe. Czy będą możliwe?" zainauguruje 2 lipca Letnie Spotkania z Nauką nad jeziorem Wdzydze w Czarlinie-Skoczkowie, organizowane wspólnie przez Instytut Budownictwa Wodnego (IBW) PAN w Gdańsku wspó... Od 30 lat dr hab. Danuta Chmielowska popularyzuje wiedzę o Turcji i Bliskim Wschodzie. Tłumaczy, jak na przestrzeni wieków kształtowały się związki Polaków z tamtejszymi państwami, rozszerza krąg ludzi zainteresowanych kulturą, literaturą, polityką i sprawami społecznymi Orie... Popularyzuje fizykę biofizykę oraz inne dziedziny nauk przyrodniczych. Szczególnie angażuje się w działania popularyzujące naukę wśród dzieci, którym pokazuje "magię" zjawisk fizycznych i przekonuje, że "nauka jest wspinaczką po najpiękniejszych górach ś... Profesor Janusz Małłek z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu otrzyma tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego. Uroczystość odbędzie się w czwartek, 17 września w Olsztynie. Senat UWM uhonorował prof. Małłka za "wy...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Adrienne Lecouvreur - dramat Czy wiesz że...? Francesco Cilea (ur. 23 lipca 1866 w Palmi, zm. 20 listopada 1950 w Varazze) - kompozytor włoski. Studiował w Neapolu, gdzie potem został profesorem gry na fortepianie. Uczył również teorii muzyki we Florencji by w końcu zostać dyrektorem konserwatoriów muzycznych w Neapolu i Palermo. Neapol to także miejsce pierwszego sukcesu Cilei, jaki odniosła opera "Gina", będaca równocześnie pracą dyplomową kompozytora. Cilea w swoich dziełach nawiązywał zarówno do współczesnego mu weryzmu, jak i wcześniejszych tradycji, choćby belcanta. Jego styl bywa określany jako quasi-weryzm. Najbardziej znana opera F. Cilei to "Adriana Lecouvreur", na scenach bywa również obecna "Arlezjanka". Melodramat (gr.) – gatunek literacki lub filmowy o sensacyjnej fabule, zwykle miłosnej, nasyconej patetyczno-sentymentalnymi efektami i kończącej się z reguły pomyślnie dla bohaterów szlachetnych, a źle dla tzw. "czarnych charakterów". Początki melodramatu sięgają XVIII wieku, kiedy był to utwór dramatyczny opatrzony muzyką. Schemat miłości w melodramacie: miłość + przeszkoda nie do pokonania = cierpienie. Melodramat zatem to film o miłości trudnej lub niemożliwej do zrealizowania. Adrienne Lecouvreur – dramat autorstwa Augistina Scribe'a i Ernest Legouvé'a, klasyczny francuski melodramat. Utwór ten powstał w roku 1849. Jest to sztuka teatralna, której główną bohaterką jest francuska aktorka żyjąca na przełomie XVII i XVIII wieku - Adrienne Lecouvreur, ceniona za to, że odstąpiła od pompatycznego deklamowania tekstów i skłoniła się ku aktorstwu cechującemu się przede wszystkim naturalną prostotą. (Zobacz więcej o samej postaci w artykule o aktorce). Jan Frycz (ur. 15 maja 1954 w Krakowie) – polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny. W 1978 roku ukończył PWST w Krakowie. Jego córką jest aktorka Olga Frycz, a także Gabriela Frycz aktorka teatralna i filmowa.
Internetowa Baza Filmu Polskiego (filmpolski.pl) – największa pośród istniejących, redagowana w Bibliotece i Ośrodku Informacji Filmowej PWSFTviT im. Leona Schillera w Łodzi przez Jarosława Czembrowskiego. Istnieje od 1990, początkowo udostępniana w Bibliotece PWSFTviT, od marca 1998 również w internecie. Sztuka ta odznacza się dynamiczną, zwartą akcją, w której dominują jej nieoczekiwane zwroty i zawiłe intrygi. Na pierwszy plan wysuwają się uczucia (m.in. romans aktorki z Maurycym Saskim), a w tle pojawiają się wydarzenia polityczne. Bardzo dobrze oddany został klimat prezentowanej epoki. Adriana Lecouvreur – opera w czerech aktach skomponowana przez włoskiego kompozytora Francesco Cilea, nawiązująca stylem do ówczesnego weryzmu. Premiera odbyła się w Mediolanie 1902 roku. Dzieło opisuje historie autentycznej gwiazdy francuskiej sceny teatralnej, która, jak mówi legenda, została zamordowana przez swoja rywalkę księżnę de Bouillon.
Opera (wł. "dzieło") – sceniczne dzieło muzyczne wokalno-instrumentalne, w którym muzyka współdziała z akcją dramatyczną (libretto). Istotą tego gatunku muzycznego jest synteza sztuk, czyli połączenie słowa, muzyki, plastyki, ruchu, gestu oraz gry aktorskiej. Podobnie jak i balet, wywodzi się z włoskich, renesansowych maskarad karnawałowych, które przerodziły się w widowiska dramatyczne. Opera składa się najczęściej z 4 aktów, które podzielone są na sceny. Na podstawie francuskiej sztuki powstało też libretto opery Adriana Lecouvreur. Jego autorem jest Arturo Colautti. Muzykę do opery napisał Francesco Cilea. Realizacje teatralne w PolsceDla potrzeb Teatru Telewizji wyreżyserowania tej sztuki podjął się Mariusz Treliński. Główną rolę powierzył Danucie Stence. Ponadto w spektaklu wystąpili m.in.: Jan Frycz, Krystyna Janda, Jan Peszek, Magdalena Cielecka, Janusz Gajos. Operę Adriana Lecouvreur w 2004 roku wyreżyserował w łódzkim Teatrze Wielkim Tomasz Konina. W roli tytułowej występowały kolejno Monika Cichocka, Anna Cymmerman oraz Danuta Dudzińska-Wieczorek. Krystyna Jolanta Janda (ur. 18 grudnia 1952 w Starachowicach) – polska aktorka filmowa i teatralna, prozaik i felietonistka, piosenkarka; dyrektor teatru.
Linki zewnętrznePrzypisyPowyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |