|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Laboratorium Zaawansowanych Materiałów Magnetycznych i Nadprzewodnictwa oraz Laboratorium Spektroskopii Elektronów wyposażone w nowoczesną aparaturę otwarto na Wydziale Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej Uniwersytetu Jagie... Identyfikacją podstawowych praw rządzących przetwarzaniem informacji przez układy kwantowo-mechaniczne zajmuje się Marcin Pawłowski z Wydziału Matematyki, Fizyki i Informatyki Uniwersytetu Gdańskiego. Bada on protokoły komunikacyjne takie jak... Genetycy dali królestwu roślin impuls, opracowując nową metodę lokalizacji genów odpowiedzialnych za cechy fizyczne roślin. Naukowcy, których prace są częściowo dofinansowywane ze środków unijnych, są przekonani, że pierwsze wszechstronne wykorzystanie b... "Laboratoria CNK to wzorce dla polskiej edukacji. Liczę na to, że po pierwszym okresie szoku, zachwytu (nad tym), na jakim to jest poziomie, te narzędzia (...) trafią stopniowo do szkół" - stwierdził podczas wtorkowego otwarcia podsekretarz sta... Łyżwiarstwo figurowe wymaga rozpoczęcia treningu we wczesnym dzieciństwie. Mimo intensywnej pracy zdarza się jednak, że zmiany fizyczne w okresie dojrzewania wykluczają dalszą karierę. Nadmierny przyrost masy ciała, wzrostu lub zmniejszenie wytrzymałości organizmu spra...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 AdularyzacjaCzy wiesz że...? Iryzacja, tęczowanie, w biol. ubarwienie strukturalne (od gr. Iris = tęcza) – to zjawisko optyczne polegające na powstawaniu tęczowych barw w wyniku interferencji światła białego odbitego od przezroczystych lub półprzezroczystych ciał składających się z wielu warstw substancji o różnych własnościach optycznych. Występuje m.in. na powierzchni minerałów, macicy perłowej, plamach cieczy (np. benzyny), bańkach mydlanych a czasem w atmosferze – na chmurach. Bywa też wywoływane sztucznie i wykorzystywane przy produkcji ozdobnych iryzowanych wyrobów szklanych i ceramicznych. Schillerescencja - szczególny rodzaj iryzacji odznaczający się migotliwością i częstokroć tęczową grą barw, bądź objawianiem się połyskującego pasemka. Bywa obserwowana w skaleniach potasowych (adular, ortoklaz) o charakterze kamieni księżycowych. 
 Adularyzacja Rodzaj opalescencji odznaczający się charakterystyczną perłowo-białą, srebrzysto-mleczną bądź srebrzysto-błękitną poświatą obserwowaną w skaleniach. Najczęściej występuje w adularze, ale uwidacznia się też w innych skaleniach potasowych (głównie w ortoklazie, sanidynie, mikroklinie); sporadycznie w niektórych plagioklazach: albicie i oligoklazie. Okazy wykazujące to zjawisko są określane mianem kamieni księżycowych. Albit (skaleń sodowy) – minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy zwanej plagioklazami jak i skaleni alkalicznych. Należy do minerałów pospolitych. Nazwa pochodzi od łacińskiego albus - biały.
Mikroklin to minerał z grupy krzemianów. Jest to jedną z trzech (oprócz sanidynu i ortoklazu) odmian polimorficznych skalenia potasowego. Jest minerałem bardzo pospolitym; stanowi ważny składnik pegmatytów i skał metamorficznych. Zobacz też
Czy wiesz że...? beta Labradoryzacja (labradorescencja) – gra barw w metalicznie lśniących odcieniach na niektórych minerałach, zwłaszcza u labradoru i spektrolitu. Często są to niebieskie i zielone efekty, lecz również można zaobserwować wszystkie inne barwy widma.
Opalescencja - szczególny rodzaj iryzacji, objawiający się na powierzchni niektórych minerałów, zwłaszcza opalu zwyczajnego, w postaci charakterystycznej mlecznobiałej, mlecznoniebieskawej lub perłowolśniącej poświaty wskutek zjawiska odbicia światła krótkofalowego, czyli niebieskiego. Światło ulega rozproszeniu na mikroskopowych spękaniach lub na szczelinkach wypełnionych wodą.
Skalenie – najpospolitsze minerały w skorupie ziemskiej. Skalenie są glinokrzemianami przestrzennymi potasu, sodu, wapnia, rzadziej baru. Zawierają izomorficzne domieszki litu, rubidu, cezu, strontu i żelaza.
Asteryzm - zjawisko optyczne polegające na pojawieniu się wąskich smug (pasm) świetlnych układających się w kształt "gwiazdy" na powierzchni kamieni szlachetnych, zwłaszcza szlifowanych w kaboszon. Zjawisko to powodowane jest przez obecność w sieci krystalicznej minerału inkluzji, np. w wypadku rubinu i szafiru są to inkluzje rutylu, takie same jak w wypadku efektu kociego oka. "Gwiazdy" powstające na skutek asteryzmu mają zwykle 4 lub 6 promieni, chociaż znane są okazy w których występuje 12 promieni. W "gwieździe" mogą też wystąpić "dziury" gdzie promień zanika - są to rejony pozbawione inkluzji. Wyróżniamy dwa typy asteryzmu:
Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
