|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: W Krakowie po długiej walce z chorobą zmarł w środę 1 lutego wybitny prawnik prof. Andrzej Gaberle, były kierownik Katedry Kryminologii Uniwersytetu Jagiellońskiego. W sierpniu prof. Gaberle skończyłby 75 lat. Andrzej Gaberle urodził się 2 sierpn... Konferencja o nazwie "Podejścia z zakresu sztucznej inteligencji do zagadnienia złożoności systemów prawnych" odbędzie się w dniach od 15 do 20 sierpnia 2011 roku we Frankfurcie w Niemczech.
Dzięki opracowaniu dokładniejszych modeli idei prawnych - od wielojęzycznych słowników do systematyzacji i ontolog... Dnia 23 czerwca 2010 r. w Brukseli, Belgia, odbędą się warsztaty pt. "Unikanie zakłóceń spowodowanych pyłami - czy technologia może pomóc w lepszym zarządzaniu przestrzenią powietrzną?".
Wydarzenie skoncentruje się wokół dyskusji między ekspertami na temat sposobu, w jaki technologia może być pomocna, kiedy duże chmury pyłu wulkan... Organizm każdego człowieka inaczej reaguje na promieniowanie jonizujące. W Polsce metodę umożliwiającą ocenę promieniowrażliwości chcą wprowadzić dr Maria Kowalska i mgr Monika Szymańska z Centralnego Laboratorium Ochrony Radiologicznej. Taki wskaźnik szczególnie pr... Leki, które ratują wzrok, mogą być dostarczane do oka w bezpieczniejszy sposób dzięki tymczasowemu przełamaniu bariery pomiędzy krwią a siatkówką oka przy pomocy wirusa - informuje "New Scientist".
Zwyrodnienie plamki ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 AdwokatTo hasło encyklopedii posiada podstrony: 1 [2],[3] Czy wiesz że...? Opinia prawna — pomocniczy materiał analityczny związany z praktycznymi problemami prawnymi dotyczącymi jednostkowej sprawy lub konkretnego przypadku. Zazwyczaj sporządzany jest na zamówienie przez wykwalifikowanego prawnika, najczęściej adwokata lub radcę prawnego. W zależności od specyfiki i złożoności przedmiotu opinii może być ona mniej lub bardziej obszerna i kompleksowa, może w szczególności obejmować wiele dziedzin prawa, odnosić się do norm, orzecznictwa oraz doktryny i teorii prawa. Osobowość prawna to pojęcie określające zdolność osób prawnych do bycia podmiotem praw i obowiązków oraz do dokonywania we własnym imieniu czynności prawnych. Jest immanentnie związane z powstaniem osoby prawnej, gdyż bez osobowości prawnej osoba prawna przestaje istnieć. Adwokat (łac. advocatus od advocare – wzywać na pomoc) – prawnik świadczący pomoc prawną w szczególności polegającą na udzielaniu porad prawnych, sporządzaniu opinii prawnych, opracowywaniu projektów aktów prawnych oraz występowaniu przed sądami i urzędami. Advocaat [wym. adwokat] – holenderski likier o dużej gęstości oryginalnie opatentowany przez firmę Bols. Trunek został wynaleziony przez Holendra Eugena Verpoortena w Heinsbergu (dzisiejsza Nadrenia Północna-Westfalia). Produkowany z brandy o niskiej mocy (15-25%), cukru, żółtek jaj, śmietany oraz aromatu waniliowego.
Profesor (z łac. professor) – tytuł naukowy nadawany samodzielnym pracownikom naukowym lub tytuł zwyczajowy honorowy nadawany nauczycielom szkolnictwa podstawowego, gimnazjalnego oraz ponadgimnazjalnego, a także stanowisko nauczycieli akademickich. 
 Wymagania zawodoweAdwokat może wykonywać swój zawód w zespołach adwokackich lub indywidualnie (także w formie handlowych spółek osobowych). Kandydat na adwokata musi ukończyć wyższe studia prawnicze, odbyć aplikację adwokacką, tj. praktykę w adwokaturze oraz zdać egzamin adwokacki. Osoby posiadające tytuł naukowy profesora lub stopień naukowy doktora habilitowanego w dziedzinie prawa są zwolnieni z konieczności odbycia aplikacji i zdawania egzaminu adwokackiego. Radca prawny – prawnik świadczący pomoc prawną podmiotom gospodarczym, jednostkom organizacyjnym oraz osobom fizycznym, która polega przede wszystkim na udzielaniu porad prawnych, sporządzaniu opinii prawnych, opracowywaniu projektów aktów prawnych oraz występowaniu przed sądami i urzędami.
Mecenas to we współczesnej polszczyźnie określenie adwokata. Stosowane jest jako zwrot grzecznościowy w pismach i w przypadku bezpośredniego zwracania się do osoby adwokata . Jest to termin zwyczajowy, nie mający umocowania w obowiązujących przepisach prawa, tak jak zawodowy tytuł adwokata. Tytuł ten stosowany jest tylko w Polsce. Zawód adwokata polega na świadczeniu pomocy prawnej, a w szczególności na udzielaniu porad prawnych, sporządzaniu opinii prawnych, opracowywaniu projektów aktów prawnych oraz występowaniu przed sądami i urzędami. Adwokaturę stanowi ogół adwokatów i aplikantów adwokackich. Prawo wykonywania zawodu ma tylko ten, kto został wpisany na listę adwokatów przez okręgową radę adwokacką. W Polsce wpisanych na listę jest ponad 7 tys. adwokatów. Prawnik – na gruncie prawa polskiego osoba, która ukończyła wyższe studia prawnicze w Polsce i uzyskała tytuł magistra lub ukończyła stosowne zagraniczne studia uznawane w Polsce.
Habilitacja (z łac. habilitas – "zdatność, zręczność") – postępowanie, którego celem jest uzyskanie przez uprawnioną osobę stopnia naukowego doktora habilitowanego. Praca habilitacyjna i przewód habilitacyjny stanowią etap na drodze do uzyskania stanowiska profesora na uczelni a następnie profesora tytularnego. czytaj dalej: [2], [3]
Czy wiesz że...? beta Akt prawny - rezultat tworzenia prawa przez właściwy organ państwowy lub organ do tego upoważniony. Akt prawny rozumiany jest też jako działanie organu państwa lub podmiotu prawnego, zgodne z obowiązującymi przepisami w celu wywołania skutków prawnych w konkretnym stosunku prawnym (orzeczenie lub inna czynność prawna). Akt prawny w tym rozumieniu może być jednostronny albo dwustronny czy też konstytutywny lub deklaratoryjny.
Pomoc prawna - szczególnego rodzaju usługi świadczone podmiotom stosunków prawnych w celu ochrony ich prawnie chronionych interesów. W Polsce pomoc prawną świadczą adwokaci, radcy prawny i notariusze.
Łacina (łac. lingua Latina, język łaciński) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym. Łacina była językiem ojczystym Rzymian. Stała się z czasem językiem urzędowym całego Imperium Rzymskiego, wypierając inne wcześniej używane na tym obszarze języki (takie jak oskijski czy umbryjski). Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
