Ten artykuł dotyczy starożytnego Rzymu. Zapoznaj się również z: Eudoksja – imię.

Elia Eudoksja (zm. 6 grudnia 404) – cesarzowa bizantyjska jako żona Arkadiusza.

Moneta z czasów cesarzowej

Urodziła się jako córka Flawiusza Bauto, zromanizowanego Franka i naczelnika wojsk rzymskich (magister militum). W 385 jej ojciec został mianowany konsulem, drugim konsulem został zaś Arkadiusz. Bauto zmarł w 388, a Eudoksja zamieszkała w Konstantynopolu w domu Promotusa – innego magister militum. Promotus był prawdopodobnie przyjacielem jej zmarłego ojca lub też jego rywalem politycznym, zmarł w 391. Promotusa przeżyła jego żona – Marsa i dwaj synowie, którzy w dzieciństwie wychowywali się razem z dwoma cesarskimi synami Arkadiuszem i Honoriuszem.

17 stycznia 395 zmarł w Mediolanie cesarz rzymski – Teodozjusz I Wielki, i jego starszy syn Arkadiusz został władcą wschodniej części cesarstwa, a młodszy Honoriusz – zachodniej części. Opiekunem Arkadiusza został Rufinus, prefekt pretorianów, i planował ożenić cesarza ze swoją córką. Przeciwnicy Rufinusa na dworze cesarskim, w tym eunuch Eutropius, zaaranżowali małżeństwo Arkadiusza z Eudoksją. Ślub odbył się 27 kwietnia 395, w tajemnicy przed Rufinusem. Pan młody miał wtedy 18 lat, a panna młoda musiała być już w odpowiednim wieku do małżeństwa. Eudokia i Arkadiusz doczekali się pięciorga dzieci (informacje o dzieciach pochodzą z kroniki Ammianusa Marcellinusa):

9 stycznia 400 Eudoksja otrzymała tytuł Augusty. Wywierała ogromny wpływ na rządy męża. Ku jej czci stawiano kolumny, a nawet przemianowano miasto Selymbria (obecne Silivri) na Eudoxiopolis. Zmarła w 404 roku w wyniku powikłań po poronieniu.