Afonso Costa - Polski Serwis Naukowy

Afonso Augusto da Costa, (ur. 6 marca 1871, w Seia, zm. 11 maja 1937 w Paryżu) – portugalski prawnik, naukowiec i republikański polityk.

Życiorys

Był przywódcą Portugalskiej Partii Republikańskiej i jedną z głównych postaci Portugalskiej Pierwszej Republiki. Był republikańskim deputowanym do Izby Deputowanych podczas ostatnich lat monarchii. Po proklamowaniu republiki, był ministrem sprawiedliwości, w czasie trwania rządu prowincjonalnego Teófilo Bragi (5 października 1910 - 3 września 1911). Podpisał kontrowersyjne akty prawne, które wygnały z Portugalii Jezuitów i zniosły przywileje religijne. Szczególne znaczenie miało Prawo Oddzielenia Kościoła i Państwa. Da Costa stał się symbolem antyklerykalizmu Pierwszej Republiki. Był premierem trzykrotnie. Za pierwszym razem został wezwany przez prezydenta Manuela de Arriaga w celu utworzenia gabinetu, jako lider Partii Republikańsko-Demokratycznej.

I wojna światowa – pomiędzy od czasu wojen napoleońskich na kontynencie europejskim zakończony klęską Państw Centralnych, likwidacją mocarstw Świętego Przymierza i powstaniem w Europie Środkowej i południowej licznych państw narodowych. Mimo ogromu strat i wstrząsu nimi wywołanego wojna ta nie rozwiązała większości konfliktów, co doprowadziło do wybuchu II wojny światowej 21 lat po jej zakończeniu.

Sidónio Bernardino Cardoso da Silva Pais (ur. 1872, zm. 1918) - portugalski polityk, major armii portugalskiej, profesor matematyki uniwersytetu w Coimbrze. Od 1911 do 1912 członek rządu, od 1912 do 1916 poseł w Berlinie. W grudniu 1917 stanął na czele przewrotu, od tego czasu do maja 1918 szef junty i premier, od maja do grudnia 1918 prezydent Portugalii. Wbrew zapowiedziom nie zdołał ustabilizować sytuacji w kraju. Padł ofiarą zamachu.

Był Przewodniczącym Ministrów (premierem) i ministrem finansów przez rok (9 stycznia 1913 - 9 lutego 1914), w tym czasie udało mu się ustabilizować portugalską gospodarkę. Ponownie objął oba stanowiska i pełnił je od 29 listopada 1915 do 16 marca 1916. Następnym razem pełnił funkcję premiera od 25 kwietnia 1917 do 8 grudnia 1917 w rządzie jedności narodowej, nazywanym "Świętą Unią", wspierającą wejście Portugalii do I wojny światowej. Po wojskowym przewrocie zorganizowanym przez Sidónio Paisa w grudniu 1917, udał się na emigrację do Paryża, skąd już nie powrócił do ojczyzny na stałe.

Partia Demokratyczna (port. Partido Democrático), znana oficjalnie jako Portugalska Partia Republikańska (Partido Republicano Português) była portugalską lewicową partią polityczną, której istnienie przypadło na czas Portugalskiej Pierwszej Republiki. Ugrupowanie to ogłosiło się kontynuatorem Portugalskiej Partii Republikańskiej, jednego z głównych sprawców rewolucji, która doprowadziła do powstania Pierwszej Republiki w 1910 roku.

Język polski (polszczyzna) należy wraz z językiem czeskim, słowackim, pomorskim (kaszubskim), dolnołużyckim, górnołużyckim oraz wymarłym połabskim do grupy języków zachodniosłowiańskich, stanowiących część rodziny języków indoeuropejskich.

Z powodu swego silnego antyklerykalizmu, znany był wśród swych przeciwników jako Mata-Frades (pol. Zabójca zakonników).