Agnolo Bronzino - Polski Serwis Naukowy

Agnolo Bronzino, Portret Lucrecji Panciatichi (ok. 1540)

Agnolo Bronzino, Bartolomeo Panciatichi

Agnolo di Cosimo di Mariano, także Agnolo Tori, zwany Bronzino lub Angolo Allori (ur. 17 listopada 1503 w Monticelli koło Florencji, zm. 23 listopada 1572) – włoski malarz okresu manieryzmu.

Manieryzm – termin, jakim określa się zjawiska w sztuce europejskiej XVI wieku. Dyskusyjny pozostaje zarówno sam termin, jak i jego zakres oraz geneza zjawiska nim określanego. Najogólniej poprzez pojęcie to rozumie się styl, występujący w od ok. 1520 do końca XVI wieku i charakteryzujący się dążeniem do doskonałości formalnej i technicznej, a także wysubtelnieniem, wyrafinowaniem, wykwintnością i swobodą form.

Alegoria z Wenus i Kupidynem (Zwycięstwo Czasu nad Miłością) – obraz florenckiego malarza z okresu manieryzmu, Agnolo Bronzino, powstały w latach 1540–1545.

Bronzino był uczniem Raffaellino del Garbo i Jacopo Pontormo. Z tym ostatnim malował freski w kartuzji Gallluzzo koło Florencji (1522-1525), w Villi Medici di Careggi (1535-1536) i Villa Medici di Castello (1538-1543). W latach 1525-1535 powstały obrazy o tematyce religijnej i mitologicznej. W latach 1530-1532 Bronzino pracował na dworze księcia Urbino Francesco I Maria della Rovere. Ok. 1533 został nadwornym malarzem Medyceuszy we Florencji. W 1537 wstąpił do tamtejszego Cechu Św. Łukasza i Akademii Florenckiej. W latach 1546-1547 studiował w Rzymie dzieła Michała Anioła. Oprócz pobytu w Pizie w latach 1564-1565 resztę życia spędził we Florencji.

Muzeum Sztuk Pięknych im. A.S. Puszkina (Музей изобразительных искусств им. А.С. Пушкина) to największe muzeum sztuki europejskiej w Moskwie mieszczącym się w czterech budynkach przy ul. Wołchonka, nieopodal Kremla i Cerkwi Chrystusa Zbawiciela oraz dwóch dalszych w innych częściach miasta.

Malarstwo – obok rzeźby i grafiki jedna z gałęzi sztuk plastycznych. Posługuje się środkami plastycznego wyrazu, np. barwną plamą i linią, umieszczonymi na płótnie lub innym podłożu (papier, deska, mur), a dzieła zwykle są dwuwymiarowe lub dwuwymiarowe z elementami przestrzennymi. Twórczość malarska podlega zasadom właściwym dla danego okresu. Poszukiwanie odmiennych form wyrazu przyczynia się jednak do kształtowania nowych oryginalnych kierunków i niezwykłej różnorodności dzieł malarskich.

Dzieła Bronzino

Alegoria z Wenus i Kupidynem - 1540 – 1545, olej na desce National Gallery w Londynie

Portret Andrei Dorii jako Neptuna

Portret Eleonory Toledańskiej z synem Giovannim - 1545, Galeria Uffizi

Portret młodego mężczyźny - 1530, olej na desce 95,6 x 74,9 cm Metropolitan Museum of Art

Święta Rodzina - 1555 - 1560, tempera na płótnie, 117 x 99 cm Muzeum Sztuk Pięknych im. Puszkina w Moskwie

Przypisy

Praca zbiorowa: Przewodniki Wiedzy i Życia - Florencja i Toskania. Warszawa: Hachette Livre Polska sp. z o.o., 2009, s. 119. ISBN 978-83-7575-692-0.

Linki zewnętrzne

W Wikimedia Commons znajdują się multimedia związane z tematem:
Agnolo Bronzino

Agnolo di Cosimo w Artcyclopedia.com (ang.). [dostęp 01.03.2009].