|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Wspólne badania bezpieczeństwa żywności oraz zdrowia ludzi i zwierząt, a także partnerstwo przy innowacyjnych projektach z zakresu medycyny i weterynarii przewiduje umowa o współpracy między Uniwersyteckim Centrum Medycyny Weterynaryjnej w Krakowie a Państwowym Instytutem ... Profesor Pavel Vlasak, specjalista w zakresie hydrotransportu i reologii z Czeskiego Uniwersytetu Technicznego w Pradze otrzyma tytuł profesora honorowego Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu. Uroczystość nadania tytułu odbędzie się 21 kwietnia.Prof. Pavel Vlasak jest z... Z inicjatywy Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu w Złotówku, 35 km od Wrocławia, powstał nowy ośrodek leczenia i rehabilitacji dzikich zwierząt. Otwarcie placówki, połączone z obchodami Międzynarodowego Dnia Ochrony Zwierząt, odbędzie się 4 października.Ośrodek Leczenia i Rehabilitacj... Rozpoznanie potrzeb ochrony ludności i terenów w sytuacjach kryzysowych spowodowanych pogodą, ze szczególnym uwzględnieniem powodzi - zakłada strategiczny projekt naukowy uczelni technicznych. Jednym z jego wykonawców chce być Politechnika Świętokrzyska.Postanowił ... Uniwersytet Łódzki znalazł się w pierwszej setce najbardziej ekologicznych uczelni na świecie w rankingu GreenMetric. Czołowe miejsca zajęły uczelnie z Wielkiej Brytanii i Stanów Zjednoczonych.Jak poinformował we wtorek PAP rzecznik UŁ Tomasz Boruszczak, w ogłoszon...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Akademia Medycyny Weterynaryjnej we LwowieCzy wiesz że...? Wydział Medycyny Weterynaryjnej Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu jest kontynuatorem oraz spadkobiercą dorobku i tradycji lwowskiej uczelni weterynaryjnej z lat 1881-1939. Formalnie rozpoczął swą działalność w dniu 1 listopada 1945 jako najliczniejszy wówczas fakultet polskiego już Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu. Dziś jest liczącym się w kraju i świecie wydziałem o bogatej infrastrukturze oraz znaczącym dorobku naukowym i dydaktycznym. Jest jedynym wydziałem medycyny weterynaryjnej w Polsce, który otrzymał wyróżniającą ocenę Państwowej Komisji Akredytacyjnej. Rektor – godność osoby zarządzającej wraz z senatem szkołą wyższą. Najczęściej jest to jeden z profesorów takiej uczelni. Wyraz pochodzi od łacińskiego rector – "władca", "zarządca"; od łac. regere – "rządzić". Za cesarstwa rzymskiego oznaczał namiestnika podwładnego prefektom czyli egzarchom. Na przełomie XIX i XX wieku tytuł ten oznaczał zwierzchników niektórych zgromadzeń zakonnych i kościołów oraz przełożonych uniwersytetów, gimnazjów i zakładów naukowych. W większości polskich uczelni państwowych istnieje wymóg statutowy, aby wyboru rektora dokonywać spośród samodzielnych pracowników naukowych, zwykle z tytułem profesora. Zasada ta często nie jest spełniana w niepaństwowych uczelniach wyższych. Wybieralność rektora przez społeczność akademicką jest jedną z podstawowych tradycji autonomii akademickiej – często nieprzestrzeganej w ustrojach totalitarnych. W Polsce powojennej zasada zaczęła być wprowadzana konsekwentnie po 1989 i była jedną ze znaczących oznak demokratyzacji ustroju. Tadeusz Kazimierz Żuliński (ur. 2 kwietnia 1910 w Rzeszowie – zm. 11 marca 1967 w Lublinie) – polski lekarz weterynarii, specjalista anatomii patologicznej zwierząt. Był profesorem Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie oraz Wyższej Szkoły Rolniczej w Lublinie. Organizator i profesor Zakładu Anatomii Patologicznej Państwowego Instytutu Weterynaryjnego – Państwowego Instytutu Badawczego w Puławach. W latach 1928-1933 studiował we Lwowie weterynarię w Akademii Medycyny Weterynaryjnej oraz prawo (1933-1937) na Uniwersytecie Jana Kazimierza. Dyplom lekarza weterynarii otrzymał w 1933 r., a dyplom magistra prawa w 1937 r. Jeszcze przed uzyskaniem dyplomu lekarza wet. rozpoczął pracę naukową w Katedrze Anatomii Patologicznej Akademii Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie i tej dyscyplinie naukowej pozostał wierny aż do śmierci. W 1935 r. na podstawie pracy pt. Wole rakowate u psów w obrazie anatomopatologicznym otrzymał stopień naukowy doktora medycyny weterynaryjnej. Wybuch II wojny światowej pokrzyżował plany naukowe związane z pracą w lwowskiej uczelni. Władze radziecki wprawdzie przyznały mu w 1940 r. stopień kandydata nauk oraz tytuł docenta, ale z uczelni był zmuszony odejść. W 1942 r. niemieckie władze okupacyjne skierowały dr T. Żulińskiego do Wydziału Weterynaryjnego PINGW w Puławach, powierzając zorganizowanie pracowni anatomopatologicznej. Po wyzwoleniu 1944 r. profesor T. Żuliński powrócił do pracy naukowej pełniąc jednocześnie funkcję kierownika Zakładu Anatomii Patologicznej na Wydziale Weterynaryjnym w Lublinie i Pracowni Patologii Komórkowej PIWet w Puławach. W ciągu 22 lat swej działalności na lubelskim Wydziale prowadził wykłady z anatomii patologicznej i weterynarii sądowej, a przez pewien czas wykłady z ustawodawstwa i administracji weterynaryjnej oraz propedeutyki weterynaryjnej. W latach 1948-1957 wykładał weterynarię sądową oraz administrację i ustawodawstwo weterynaryjnej na Wydziale Weterynaryjnym w Warszawie. Do 1953 r. prowadził na Wydziale Rolniczym UMCS wykłady z weterynarii i higieny zwierząt. W latach 1952-1963 pełnił z dużym zaangażowaniem funkcję dyrektora ds. naukowych w Państwowym Instytucie Weterynaryjnym. Habilitował się w 1945 r. na podstawie rozprawy pt. Studia anatomopatologiczne nad zakaźnym zapaleniem mózgu koni i królików. Profesorem nadzwyczajnym został w 1946 r., a w 1962 r. profesorem zwyczajnym. W roku akademickim 1947/1948 był prodziekanem, a w latach 1948-1950 dziekanem Wydziału Weterynaryjnego UMCS w Lublinie. Akademia Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie – jedna z czterech wyższych uczelni Lwowa w dwudziestoleciu międzywojennym i jedna z dwóch uczelni kształcących lekarzy w specjalności medycyna weterynaryjna w II Rzeczypospolitej. Została założona w 1881 dzięki staraniom i wnioskowi Sejmu Galicyjskiego pod nazwą Cesarsko-Królewskiej Szkoły Weterynaryjnej we Lwowie przez prof. Piotra Seifmana – Polaka, założyciela Instytutu Weterynarii w Kazaniu, który był w latach 1881–94 pierwszym dyrektorem uczelni. Lwowska Narodowa Akademia Muzyczna (ukr. Львівська національна музична академія імені Миколи Лисенка, daw. Lwowskie konserwatorium państwowe) – uczelnia muzyczna we Lwowie, założona w 1853 na gruncie Galicyjskiego Towarzystwa Muzycznego. W 1903 uczelnia przyjęła imię Mykoły Łysenki.
Ludwik Jaxa-Bykowski (ur. 19 stycznia 1881, zm. 28 czerwca 1948) – profesor Uniwersytetu Poznańskiego, rektor konspiracyjnego Uniwersytetu Ziem Zachodnich, pedagog i biolog. W 1909 szkoła uzyskała pełne prawa akademickie, a w 1922 – z racji wysokiego poziomu kształcenia otrzymała nazwę Akademii Medycyny Weterynaryjnej. W okresie II Rzeczypospolitej godność rektora Akademii piastowali:
W roku akademickim 1938/39 działało 17 katedr i szereg specjalistycznych laboratoriów. Jej wykładowcami byli wówczas wybitni profesorowie, m.in.: Zygmunt Markowski (Katedra Chorób Wewnętrznych Zwierząt), Antoni Bant (Katedra Anatomii Zwierząt), Gustaw Poluszyński (Katedra Zoologii), Aleksander Zakrzewski (Katedra Anatomii Patologicznej Zwierząt), Stanisław Niemczycki (Katedra Chemii), Tadeusz Olbrycht (Katedra Hodowli Zwierząt). Akademia mieściła się przy ul. Kochanowskiego 67–69. Kraków – i pod względem powierzchni. Jedno z najstarszych miast Polski, o ponad tysiącletniej historii. Kraków posiada wartościowe zabytki architektury, działa w nim wiele instytucji i placówek kulturalnych.
II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci). Wykładowcami Akademii byli także m.in.: Józef Antoni Markowski, Henryk Kadyi, Gustaw Piotrowski, Stefan Tytus Dąbrowski, Adolf Beck, Ludwik Jaxa-Bykowski, Alfred Trawiński, Jerzy Alexandrowicz (także jej rektor), Gustaw Poluszyński, Tadeusz Kazimierz Żuliński (asystent), Antoni Rehman, Stefan Bagiński (kierownik Katedry Histologii), Edward Hamerski. Antoni Rehman (ur. 13 maja 1840 w Krakowie, zm.13 stycznia 1917 we Lwowie), geograf polski, geomorfolog, geobotanik i podróżnik. Związany swą pracą naukową z Krakowem i Lwowem. W publikacjach niemieckojęzycznych można spotkać także: Anton Rehmann. Niesłusznie uważany czasem za botanika austriackiego ze względu na to, iż Galicja w owych czasach znajdowała się pod okupacją austriacką. Mimo to prawdą jest, że publikował dużo w języku niemieckim oraz w czasopismach austriackich.
Edward Wiktor Hamerski (ur. 1897 we Lwowie, zm. 3 lub 4 lipca 1941 we Lwowie) - polski lekarz weterynarii, profesor Akademii Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie. Absolwentami uczelni byli m.in.: Alfred Trawiński, Tadeusz Kazimierz Żuliński, Edward Hamerski, Adam Szwabowicz, Matylda Szczudłowska (żona ostatniego rektora Akademii). Po II wojnie światowej, w wyniku wymuszonej przez ZSRR akcji wypędzenia Polaków ze Lwowa, prawie wszyscy polscy pracownicy naukowi i techniczni uczelni wyjechali w 1944 do Krakowa, a w latach 1945–1946 do Wrocławia, gdzie został utworzony w ramach Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu Wydział Weterynaryjny. Jego pierwszym dziekanem został prof. Zygmunt Markowski, rektor lwowskiej Akademii Medycyny Weterynaryjnej w latach 1920–1923 i 1927–1930. Adolf Abraham Beck (ur. 1 stycznia 1863 w Krakowie, zm. 1942 we Lwowie) – polski neurofizjolog, profesor fizjologii w Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie.
Jerzy Stanisław Alexandrowicz (ur. 2 sierpnia 1886 w Stoczkach, zm. 28 października 1970 w Plymouth) - polski biolog, histolog, jeden z czołowych neurofizjologów porównawczych na świecie. Zobacz teżLinki zewnętrzne
Czy wiesz że...? beta Henryk Karol Klemens Kadyi (ur. 23 maja 1851 w Przemyślu, zm. 25 października 1912 we Lwowie) – profesor anatomii opisowej oraz patologii. Przyczynił się do podniesienia weterynarii do rangi studiów uniwersyteckich.
Gustaw Poluszyński (ur. 15 września 1887 we wsi Szeszory koło Stanisławowa, zm. 12 lutego 1959 we Wrocławiu) – polski biolog, zoolog i parazytolog. Syn Ferdynanda i Marii z d. Karatnickiej.
Adam Szwabowicz (ur. 5 marca 1912 w Stanisławowie, zm. 17 lutego 1983 w Warszawie) - polski uczony, specjalista farmakologii i toksykologii weterynaryjnej.
Gustaw Piotrowski (ur. 19 lipca 1863 w Tarnowie, zm. 28 stycznia 1905 w Krakowie) – polski lekarz, fizjolog, profesor fizjologii Akademii Weterynaryjnej we Lwowie.
Wysiedlenie Polaków ze Lwowa to największa (obok wileńskiej) miejska operacja przesiedleńcza dokonana na terenie dawnych województw wschodnich Drugiej Rzeczypospolitej w ramach przymusowych przesiedleń ludności na obszar Polski pojałtańskiej z lat 1944-1947.
Dwudziestolecie międzywojenne (albo okres międzywojenny w Polsce) – okres między odzyskaniem niepodległości przez Polskę (11 listopada 1918) a wybuchem II wojny światowej (1 września 1939).
Politechnika Lwowska, politechnika we Lwowie, założona w 1843, otwarta w 1844, najstarsza po Szkole Akademiczno-Górniczej w Kielcach polska uczelnia techniczna, obecnie ukraińska szkoła wyższa. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |