Akademia Medyczna we Wrocławiu - Polski Serwis Naukowy

Akademia Medyczna im. Piastów Śląskich we Wrocławiu - polska szkoła wyższa o profilu medycznym, zajmująca się kształceniem lekarzy różnych specjalności oraz szeroko pojętego personelu medycznego (farmaceutów, pielęgniarki, położne, fizjoterapeutów, menedżerów ochrony zdrowia i in.), prowadząca działalność dydaktyczną, naukową i kliniczną.

Docent (niem. Dozent, łac. doceo – uczę) – stanowisko w szkołach wyższych i instytutach naukowych dla pracowników dydaktycznych. Od 1 października 2005 roku uregulowane ustawą Prawo o szkolnictwie wyższym z 27 lipca 2005 r. Ustawa ta w art. 110, ust. 4 dopuszcza (w drodze odpowiedniego zapisu w statutach poszczególnych uczelni) wprowadzenia fakultatywnego stanowiska docenta w grupie pracowników dydaktycznych danej uczelni. Osoba taka powinna posiadać stopień doktora, a jej prawa i obowiązki są podobne jak na stanowisku starszego wykładowcy. W uczelniach morskich na stanowisku docenta może być zatrudniona osoba posiadająca tylko stopień naukowy doktora oraz najwyższy stopień morski (art. 114, ust. 4).
Marian Wilimowski profesor doktor habilitowany nauk medycznych. Specjalizacja farmakologia. W latach 1981–1987, rektor Akademii Medycznej we Wrocławiu. Kierował Katedrą i Zakładem Farmakologii tej uczelni. Obecnie na emeryturze. Promotor dwóch prac doktorskich.

Mimo że w obecnym kształcie istnieje od 1950 roku, tradycje kształcenia medycznego sięgają aż po rok 1811, kiedy to z połączenia dwóch uczelni, wrocławskiej Akademii Leopoldyńskiej i frankfurckiej Viadriny powstał Uniwersytet Wrocławski w skład którego wszedł m.in. Wydział Medycyny. Powołanie osobnej uczelni nastąpiło w roku 1950 po decyzji ówczesnych władz państwowych o rozdziale wydziałów medycznych od uniwersytetów.

Jerzy Rudnicki – dr hab. n. med., profesor nadzw., polski chirurg, prorektor ds. klinicznych Akademii Medycznej im. Piastów Śląskich we Wrocławiu, kierownik Kliniki Chirurgii Małoinwazyjnej i Proktologicznej Akademickiego Szpitala Klinicznego im. Jana Mikulicza-Radeckiego we Wrocławiu.
Ulica Borowska – jedna z ulic Wrocławia, położona w południowej części miasta w miejscu, gdzie niegdyś znajdowała się droga z Wrocławia do miejscowości Borów (powiat strzeliński), od której ma swoją tak współczesną polską, jak i niemiecką nazwę (do 1945 roku Bohrauerstraße).

Historia

24 sierpnia 1945 roku utworzono we Wrocławiu Uniwersytet i Politechnikę. Jednym z 6 wydziałów Uniwersytetu był Wydział Lekarski. W roku 1945/46 Wydział Lekarski posiadał 26 katedr (w tym 3 na Oddziale Farmaceutycznym), którymi kierowało 21 profesorów i docentów, przybyłych głównie z Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Przyjęto 529 studentów, w tym 444 na pierwsze 3 lata nauczania medycyny i 85 na pierwszy rok nauczania farmacji.

Farmacja (nauki farmaceutyczne) – nauka o lekach, także ogólna nazwa wszystkich kierunków studiów farmaceutycznych. Nazwa pochodzi ze starożytnego egipskiego: ph-ar-maki znaczącego kto zapewnia bezpieczeństwo .
Stanisław Iwankiewicz (ur. 24 listopada 1920 w Kaliszu) - profesor zwyczajny doktor habilitowany nauk medycznych, specjalista otolaryngolog, rektor Akademii Medycznej we Wrocławiu przez dwie kadencje (1972-1978), honorowy obywatel Kalisza, członek ZHP, podpułkownik Wojska Polskiego.

W 1950 roku podzielono Uniwersytet i Politechnikę. Utworzono wówczas Akademię Medyczną, która objęła Wydział Lekarski i Wydział Farmaceutyczny utworzony z dotychczasowego Oddziału Farmaceutycznego. W pierwszym roku swego istnienia, Akademia posiadała 36 katedr i 3 zakłady zatrudniające 23 profesorów, 5 docentów i 8 zastępców profesora.

Zdrowie publiczne - nauka zajmująca się zdrowiem na poziomie populacji, zapobieganiem chorobom, przedłużaniem życia, promowaniem zdrowia i aktywności fizycznej poprzez zorganizowane wysiłki na rzecz higieny środowiska, kontrolę chorób zakaźnych, oświatę dotyczącą zasad higieny osobistej, tworzenie i funkcjonowanie służb medycznych i opiekuńczych w celu wczesnego diagnozowania i zapobiegania chorobom, rozwijanie takich społecznych mechanizmów, które zapewnią każdemu standard życia umożliwiający zachowanie i umacnianie zdrowia.
Uczelnie medyczne w Polsce – szkoły wyższe wyspecjalizowane w kształceniu w dziedzinach nauk medycznych (lekarze, lekarze dentyści, magistrzy pielęgniarstwa, magistrzy farmacji i inni). Działają jako samodzielne uczelnie (akademia medyczna, uniwersytet medyczny) lub - w trzech przypadkach - jako część uniwersytetów: bydgoskie Collegium Medicum UMK, krakowskie Collegium Medicum UJ oraz olsztyński Wydział Nauk Medycznych UWM. Poza kształceniem uczenlne medyczne prowadzą prace naukowo-badawcze oraz szpitale kliniczne.

W latach 1970-72 wprowadzono nową organizację szkół wyższych w Polsce. W Akademii Medycznej we Wrocławiu powołano 12 instytutów (10 na Wydziale Lekarskim i 2 na Wydziale Farmaceutycznym), które objęły dotychczasowe katedry. W roku 1979/80 Akademia miała 3 wydziały: Wydział Lekarski z Oddziałem Stomatologicznym, Wydział Farmaceutyczny z Oddziałem Analityki Medycznej i nowo utworzony Wydział Pielęgniarski. W skład tych wydziałów wchodziło 13 instytutów obejmujących 43 zakłady, 37 klinik i 12 samodzielnych pracowni. Akademia zatrudniała 43 profesorów, 101 docentów i 844 pomocniczych pracowników naukowych. W 1981 roku rozwiązano instytuty, przywracając poprzednią strukturę opartą na katedrach.

Szpital kliniczny – szpital III (najwyższego) stopnia referencyjnego, stanowiący bazę naukowo-dydaktyczną dla uczelni medycznej. Nazwę szpitala klinicznego noszą również niektóre szpitale resortowe posiadające status instytutów naukowych.
Diagnostyka laboratoryjna, analityka medyczna, analityka kliniczna - dziedzina nauk medycznych, której zadaniem jest badanie in vitro i opisywanie parametrów materiału pobranego od pacjenta. Badanie to odbywa się przy użyciu technik mikroskopowych, biochemicznych, immunologicznych, bakteriologicznych, analizy instrumentalnej i służy postawieniu rozpoznania lub monitorowaniu leczenia.

W czerwcu 1992 w Uczelni utworzono Wydział Lekarski Kształcenia Podyplomowego. W ramach tego Wydziału w styczniu 1994 roku powstał Zakład Medycyny Rodzinnej. W marcu 1994 Minister Zdrowia i Opieki Społecznej powołał na bazie Zakładu Medycyny Rodzinnej Regionalny Ośrodek Kształcenia Lekarza Rodzinnego obejmujący zasięgiem województwa: jeleniogórskie, legnickie, wałbrzyskie, wrocławskie i zielonogórskie.

Jednolite studia magisterskie - wyższe studia zawodowe, które umożliwiają uzyskanie specjalistycznej wiedzy w określonym zakresie kształcenia i przygotowują do twórczej pracy w określonym zawodzie. Kończą się uzyskaniem tytułu zawodowego: magistra, magistra inżyniera albo tytułu równorzędnego (np. lekarz, lekarz dentysta lub lekarz weterynarii).
Profesor (z łac. professor) – tytuł naukowy nadawany samodzielnym pracownikom naukowym lub tytuł zwyczajowy honorowy nadawany nauczycielom szkolnictwa podstawowego, gimnazjalnego oraz ponadgimnazjalnego, a także stanowisko nauczycieli akademickich.

Akademicki Szpital Kliniczny przy ul. Borowskiej

Klinika Chirurgii AM przy ul. Marii Curie-Skłodowskiej w 2010

Równolegle z działalnością dydaktyczną AM rozwija działalność naukową i kliniczną. W wielu dziedzinach uzyskano znakomite wyniki. 12 lutego 1958 roku prof. W. Bross wykonał pierwszą w Polsce operację na otwartym sercu, a 31 marca 1966 roku pierwszą operację przeszczepienia nerki od żywego dawcy. Były to wówczas osiągnięcia o znaczeniu europejskim. III Klinika Chirurgii, kierowana przez prof. Z. Jeziorę, w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych wyspecjalizowała się w operacjach wytwórczych przełyku, uzyskując czołowe miejsce w kraju. Ponadto prace z zakresu mikrobiologii (L. Hirszfeld), biochemii i enzymologii (Z. Albert, T. Baranowski, E. Szczeklik, M. Orłowski i A. Szewczuk), w ektrokardiografii przestrzennej (H. i Z. Kowarzykowie), bakteriologii (S. Ślopek), patologii ciąży i płodu (H. Hirszfeldowa), chirurgii doświadczalnej (W. Bross), chemii leków (B. Bobrański) zostały wyróżnione nagrodami państwowymi.

Ryszard Andrzejak (ur. 25 października 1950 w Oleśnicy) – lekarz, profesor zwyczajny nauk medycznych specjalizujący się w chorobach wewnętrznych. Były rektor Akademii Medycznej we Wrocławiu, kilkakrotnie oskarżony o plagiat.
Lekarz – osoba posiadająca właściwe kwalifikacje, potwierdzone wymaganymi dokumentami, do udzielania świadczeń zdrowotnych, w szczególności do: badania .

Obecnie Akademia Medyczna uczestniczy w wielu badaniach dotyczących najważniejszych potrzeb kraju i regionu w zakresie ochrony zdrowia i ochrony środowiska. Jest największym ośrodkiem specjalistycznego leczenia chorych z Dolnego Śląska, Opolszczyzny i Ziemi Lubuskiej. Od wielu lat uczelnia współpracuje też z przemysłem dolnośląskim, szczególnie istotne są badania dotyczące stanu zdrowia populacji zagłębia węglowego w województwie wałbrzyskim i zagłębia miedziowego w województwie legnickim. Prace te mają istotne znaczenie w profilaktyce chorób zawodowych i popularyzacji ochrony środowiska.

Studia II stopnia (dawniej: studia uzupełniające magisterskie) - wyższe studia zawodowe, które umożliwiają uzyskanie specjalistycznej wiedzy w określonym zakresie kształcenia i przygotowują do twórczej pracy w określonym zawodzie. Kończą się uzyskaniem tytułu zawodowego: magistra, magistra inżyniera albo tytułu równorzędnego.
Pielęgnowanie - zespół czynności wchodzących w proces pielęgnowania chorych lub postępowania w zakresie ochrony zdrowia ludności. Specjalną rolą osoby pielęgnującej jest pomagać człowiekowi choremu lub zdrowemu w czynnościach mających na celu zapewnienie pełnego zdrowia lub powrotu do niego.

Władze

Jego Magnificencja Rektor prof. dr hab. Marek Ziętek

Prorektor ds. Nauki prof. dr hab. Zygmunt Grzebieniak

Prorektor ds. Dydaktyki prof. dr hab. Michał Jeleń

Prorektor ds. Klinicznych prof. dr hab. Romuald Zdrojowy

Prorektor ds. Rozwoju Uczelni prof. dr hab. Jacek Szepietowski

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)