|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Kapsułą do przeniesienia w pradzieje Tczewa określają organizatorzy wystawę prezentowaną w Fabryce Sztuk. Ekspozycja obrazuje dzieje miasta i okolicznych terenów od czasów najdawniejszych aż po wczesne średniowiecze. Ta niezwykła podróż prz... Drzewa w ogniu, gorączkowa ucieczka, gęsty dym przysłaniający niebo... siejący spustoszenie pożar lasu to przerażająca perspektywa. Aczkolwiek stałe unikanie pożaru lasu pod każdą postacią może po prostu zwiększyć zagrożenie większymi, trudnie... Kilkanaścioro naukowców z ośrodków naukowych z całego kraju weźmie udział w pierwszej polskiej konferencji naukowej w całości poświęconej zagadnieniu sztuki naskalnej. Spotkanie odbędzie się w dniach 13-14 kwietnia w Muzeum Archeologicznym w Poznaniu.Organizatorami kon... Strategie tworzenia nowego lnu, terapia bakteriofagowa, zielona energia jako alternatywa dla Polski - to niektóre tematy konferencji "Biotechnologia & Biznes". Spotkanie odbędzie się we Wrocławiu, w dniach 24-25 kwietnia. Konf... Prace nad zapłodnieniem in vitro u kota domowego, rozpoczęte niedawno na Uniwersytecie Przyrodniczym we Wrocławiu, mają w przyszłości pomóc w ocaleniu polskich żbików i rysi. Otwarte w grudniu (na Wydziale Medycyny Weterynaryj...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Akademia Sztuk Pięknych we WrocławiuCzy wiesz że...? Zdzisław Nitka (ur. 1962 r. w Obornikach Śląskich) – polski malarz-ekspresjonista. Studiował na PWSSP we Wrocławiu (obecnie Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu), gdzie obecnie wykłada. W 1987 obronił dyplom z malarstwa w pracowni prof. Józefa Hałasa. Inspiruje się bezpośrednio niemieckim ekspresjonizmem pierwszych dwudziestu lat XX wieku, widoczne są również zainteresowania sztuką prymitywną, zwłaszcza afrykańską. Jak sam określił, bardzo duży wpływ na jego późniejsze inspiracje miała wystawa niemieckich ekspresjonistów, którą obejrzał we Wrocławiu, będąc jeszcze uczniem liceum. Z premedytacją zachowuje postawę outsidera, w jego pracach widoczny jest dystans wobec zdobyczy cywilizacji. W wielu obrazach prowadzi dialog z dziełami innych artystów, które bądź wprost pojawiają się w kompozycjach (jak np. Arcydzieła w lesie), bądź służą jako inspiracje formalne. Barbara Krzywicka-Wójcik (ur. 1942 r. w Lublinie) - polska artystka współczesna. Pochodzi z rodziny Krzywickich pieczętującej się herbem Kierdeja. Związana twórczo z Wrocławiem i Szczecinem, obecnie zamieszkała w Szczytnie. Zajmuje się malarstwem, ceramiką, rysunkiem, projektuje tkaninę artystyczną oraz patchwork. Lech Rzewuski (ur. w. 1941 w Zamościu, zm. w 2004 w Saltsjöbaden koło Sztokholmu) – polski malarz, poeta i publicysta działający w Szwecji. Autor licznych obrazów olejnych, grafik, rzeźb i innych prac. Uczestnik wielu wystaw, w tym kilkunastu indywidualnych. Jego prace znajdują się w zbiorach prywatnych, galeriach i muzeach w Europie i USA. Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu – państwowa akademia sztuk pięknych we Wrocławiu, założona w 1946 jako Wyższa Szkoła Sztuk Pięknych, od 2008 nosi imię Eugeniusza Gepperta. HistoriaW styczniu 1946 r., decyzją Ministra Kultury i Sztuki, do Wrocławia skierowany został Eugeniusz Geppert, z zadaniem założenia Wyższej Szkoły Sztuk Pięknych w zniszczonym działaniami wojennymi mieście. Na siedzibę szkoły wyznaczono dwa budynki: przedwojennej Miejskiej Szkoły Rzemiosł i Przemysłu Artystycznego (mieszczącej się przy obecnej ul. Traugutta) oraz dawnej Państwowej Akademii Sztuki i Rzemiosła Artystycznego (pl. Polski). W tym samym roku odbyły się: kurs plenerowy i egzamin na pierwszy rok studiów. 15 października 1946 r. odbyła się inauguracja pierwszego roku akademickiego. Zajęcia na uczelni prowadzone były początkowo w pracowniach malarstwa, rysunku i rzeźby. Wkrótce przystąpiono do organizowania warsztatów ceramiki, szkła, drewna i metalu, realizując tym samym zalecenie Ministerstwa, nakazującego skupienie się na kształceniu projektantów dla odradzającego się przemysłu szklarskiego i ceramicznego. Emil Krcha (ur. 1894 w Kałuszu, zm. w 1972 w Krakowie) – polski malarz, postimpresjonista. Studiował w 1919-25 w ASP w Krakowie u Teodora Axentowicza, Stanisława Kamockiego i Ignacego Pieńkowskiego, uzupełnieniem studiów były jego pobyty w Paryżu w 1925 i 1927-31 oraz podróże do Holandii i Belgii. Członek ugrupowania Zwornik. Mieszkał w Krzemieńcu, gdzie zorganizował Rysunkowe Ognisko Wakacyjne, od 1943 w Krakowie, w 1945-50 we Wrocławiu, gdzie był współorganizatorem i profesorem WSSP. Malował pejzaże, sceny rodzajowe, martwe natury o ściszonym, harmonijnym kolorycie utrzymanym w ciepłych tonacjach, zróżnicowanej, malarskiej fakturze i uproszczonych, niekiedy prymitywizowanych formach.
Państwowa Akademia Sztuki i Rzemiosła Artystycznego (niem. Staatliche Akademie für Kunst und Kunstgewerbe) we Wrocławiu powstała w 1911 z przeksztacenia Wrocławskiej Akademii Sztuki i była w swym czasie – obok Bauhausu – najważniejszą akademią sztuki w Niemczech, jednak nie osiągnęła popularności tej pierwszej. Z uwagi na swoją nowatorską działalność, została nazwana „Bauhausem przed Bauhausem” (Bauhaus vor dem Bauhaus). Kadrę nowo powstającej uczelni tworzyli malarze: Leon Dołżycki, Emil Krcha, Stanisław Pękalski, Maria Dawska; malarz, grafik i projektant szkła Stanisław Dawski; projektantka szkła Halina Jastrzębowska; projektanci wnętrz i mebli: Władysław Wincze i Marian Sigmund oraz ceramicy Julia Kotarbińska i Rudolf Krzywiec (związani z przedwojennym „Ładem”). Mira Żelechower-Aleksiun (ur. 1941 w Millerowie) – polska malarka żydowskiego pochodzenia, jedna z najbardziej wyrazistych postaci wrocławskiego środowiska artystycznego.
Maria Dawska (ur. 1909 w Tłumaczu k. Stanisławowa, zm. 1993 w Warszawie) – polska artystka malarka. Od 1956 profesor zwyczajny malarstwa. Twórczość w dziedzinie malarstwa sztalugowego i grafiki warsztatowej. Kolejne lata przyniosły liczne sukcesy wykładowców i absolwentów uczelni na krajowych i zagranicznych wystawach i konkursach, oraz powstanie (1957 r.) „Teatru Sensybilistycznego” łączącego działania z pogranicza teatru eksperymentalnego i happeningu. Od 1946 szkoła nosiła następujące nazwy: Eugeniusz Geppert (ur. 4 września 1890 we Lwowie, zm. 13 stycznia 1979 we Wrocławiu) - polski malarz, przedstawiciel koloryzmu, organizator Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu.
Zbigniew Horbowy (ur. 1935 w Łanczynie) – artysta-plastyk zajmujący się wzornictwem przemysłowym, szkłem unikatowym i użytkowym, profesor na Wydziale Ceramiki i Szkła oraz rektor Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu, uważany za czołowego polskiego projektanta szkła użytkowego i twórcę własnej szkoły wzorniczej, związany z Dolnym Śląskiem. WydziałyRektorzyZnani absolwenciZobacz teżŹródłaMalarstwo – obok rzeźby i grafiki jedna z gałęzi sztuk plastycznych. Posługuje się środkami plastycznego wyrazu, np. barwną plamą i linią, umieszczonymi na płótnie lub innym podłożu (papier, deska, mur), a dzieła zwykle są dwuwymiarowe lub dwuwymiarowe z elementami przestrzennymi. Twórczość malarska podlega zasadom właściwym dla danego okresu. Poszukiwanie odmiennych form wyrazu przyczynia się jednak do kształtowania nowych oryginalnych kierunków i niezwykłej różnorodności dzieł malarskich.
Architektura wnętrz – sztuka kształtowania wnętrz architektonicznych, obejmuje wystrój i wyposażenie ruchome z uwzględnieniem funkcji pomieszczenia.
Czy wiesz że...? beta Akademia sztuk pięknych (ASP) - szkoła wyższa kształcąca na kierunkach powiązanych z szeroko rozumianą sztuką (sztuki plastyczne). W wyniku zmiany ustawy o szkolnictwie wyższym mogą być przekształcane w uniwersytety przymiotnikowe.
Stanisław Pękalski (ur.30 listopada 1895 w Białobrzegach - zm.7 lipca 1967 we Wrocławiu) - artysta malarz, witrażysta, profesor i rektor ASP we Wrocławiu.
Laura Pawela (ur. 24 czerwca 1977 w Rybniku) - polska rzeźbiarka, autorka instalacji. Ukończyła studia w Instytucie Sztuki Uniwersytetu Opolskiego (dyplom licencjacki w Pracowni Rzeźby prof. Leona Podsiadły, 2000) oraz na Wydziale Malarstwa i Rzeźby ASP we Wrocławiu, (dyplom 2004 z rzeźby w pracowni prof. Leona Podsiadłego). W 2006 roku prowadziła Pracownię Gościnną im. Eugeniusza Gepperta przy ASP we Wrocławiu.
Władysław Wincze (ur. 1905 w Odessie, zm. 1992), polski architekt wnętrz. Studiował architekturę na Politechnice Warszawskiej (1925–1928), absolwent warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych: architektura wnętrz w pracowni Wojciecha Jastrzębowskiego (dyplom - 1949) oraz malarstwo pod kierunkiem Tadeusza Pruszkowskiego i Karola Tichego (dyplom - 1953). Asystent prof. J. Czajkowskiego w pracowni Kompozycji i Płaszczyzn (1936–1938); pracował u prof. W. Jastrzębowskiego nad realizacją projektu cmentarza legionistów i grobowca serca marszałka Piłsudskiego na Rossie w Wilnie; członek SAP Ład od 1936; prowadził stolarnię w Warszawie 1940–1944; dyr. "Ładu" 1945–1948; doradca ministra przemysłu ds. plastycznych; z-ca prof. w PWSSP we Wrocławiu – 1948 r.; organizator i kierownik Zakładu Metalu i Drewna; dziekan Wydz. Architektury Wnętrz wrocławskiej PWSSP i kierownik Pracowni Architektury Wnętrz (1950–1972).
Jerzy Boroń (ur. 1924 r. w Kołomyi – zm. 1986 r. we Wrocławiu) – polski rzeźbiarz, członek tzw. "Grupy Wrocławskiej" skupionej wokół Eugeniusza Gepperta. Pedagog wrocławskiej PWSSP (obecnie Akademii Sztuk Pięknych) w latach 1953-86.
Igor Wójcik (ur. 1968 w Szczecinie) – polski artysta i działacz samorządowy. Oficer Orderu Odrodzenia Polski. Syn Witolda Wójcika i Barbary Krzywickiej-Wójcik.
Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |