Akhara - Polski Serwis Naukowy

Akhara (dewanagari: अखाड़ा)- w sanskrycie dosłownie znaczy "arena do zapasów", w przenośnym znaczeniu także "miejsce debaty". W kontekście religijnym często oznacza miejsce do praktyki dla ochrony sanatanadharmy (w przeszłości również militarnej), notabene greckie słowo akademia ma podobne znaczenie. Często oznacza po prostu zgromadzenie sadhu lub stałe miejsce ich przebywania. Akhary tego typu zostały utworzone przez Śri Adi Śankaraćarję.

Adi Śankara (. Esencją nauczania Adi Śankary była jedność atmana i bezpostaciowego Brahmana. Śankara uważany w smartyzmie za częściowego awatara Śiwy. Słowo Śanakra w sanskrycie oznacza pokój czyniący.

Wisznu (hindi: विष्णु) – jeden z najpopularniejszych dewów w hinduizmie, Bóg jedyny w wisznuizmie (największym wyznaniu hinduistycznym). Jeden z Trimurti (trójcy hinduistycznej) tworzonej wraz z Brahmą i Śiwą. Symbolizuje utrzymujący aspekt Boga, najczęściej identyfikowany z dwoma swoimi Awatarami: Kryszną i Ramą.

Bóstwa kultowe

Akhary w znaczeniu "zgromadzeń ascetów" są podzielone na różne typy według bóstwa jakie jest tam czczone. Śiwa Akhara wyznawców Śiwy, waishnawa - lub Wairagi Akhara wyznawców Wisznu i Kalpawasi wyznawców Brahmy.

Historia klasyfikacji

Na początku Adi Śankaraćarja ustanowił 7 akhar o nazwach:

Mahanirwani

Nirandźani

Dźuna

Atal

Awahan

Agni

Anand

Obecnie wyróżniamy 3 duże Akhary (Mahanirwani, Niranjani, Dźuna) oraz 3 mniejsze Akharay (Atal stowarzyszona z Mahanirvani, Anand stowarzyszona z Niranjani, Awahan z Dźuna). Co więcej jest również jedna mała Brahmachari Akhara nazwana Agni, stowarzyszona z Dźuna.

Agni (dewanagari अग्नि , trl. agni , ogień ) – w mitologii indyjskiej wedyjski bóg ognia (często identyfikowany z samym ogniem, wiązany także z „ogniem niebiańskim” – słońcem, błyskawicą), jedno z najważniejszych bóstw panteonu indyjskiego.

Mahant - w hinduizmie tytuł kapłana-zwierzchnika ważnej świątyni; w sikhizmie tytuł zarządcy gurudwary, nienoszącego zwyczajowych oznak przynależności do khalsy, co w przeszłości pozwalało im uniknąć prześladowań.

Historycznie ujmując, Adi Śankara podzielił sannjasinów na dwie kategorie:

Astradharowie (posiadacze broni)

Pierwsza grupa jest znana jako Naga Sannjasinowie; ich ceremonia inicjacyjna odbywa się jedynie podczas Kumbha Meli.

Śastradharowie (posiadacze świętych ksiąg)

Ceremonia inicjacyjna dla Nagów różni się od tej dla drugiej grupy: Paramahansa i Dandi.

Organy administracji

Najwyższym administracyjnym ciałem akhar jest Śri Panć (Ciało Pięciu), reprezentujące pięć bóstw: Brahmę, Wisznu, Śiwę, Śakti i Ganeśę. Skład osobowy Śri Panć jest wybierany podczas każdej kumbhameli i utrzymuje swą pozycję przez 4 lata.

Sannjasa - (skr. संन्यास) - w powszechnym zastosowaniu oznacza etap życia (aśrama), w którym rozwijana jest wajragia czyli stan determinacji i stałości w dążeniu do wyzwolenia się z iluzji materialistycznego życia. Ci, którzy wyrzekają się pospolitych myśli i pragnień, spędzają resztę swojego życia na duchowych rozmyślaniach. Zgodnie z opisem Manusmryti, jest to ostatni z czterech okresów życia człowieka (brahmaćarja, gryhastha, wanaprastha i sannjasin).

Allahabad (dewanagari इलाहाबाद) - miasto w północno-środkowych Indiach, w stanie Uttar Pradesh, gdzie łączą się dwie święte rzeki hinduizmu: Ganga i Jamuna. Jedno z czterech miast, w których obchodzi się święto kumbhamela. Miasto liczy według danych z 2006 1 094 200 mieszkańców.

Pierwszą osoba w akharze jest Aćarja Mahamandaleśwar, tuż za nim stoją inni Mahamandaleśwarowie, Mandaleśwarowie oraz Śri Mahantowie . Jedynie ci, którzy byli inicjowani podczas kumbhameli w Allahabadzie mają prawo być Śri Mahantami.

Akhary są podzielone na wymienionych wcześniej 8 oddziałów (dava) oraz 52 centra (marhis). Każde marhi jest zarządzane przez Mahanta.

Popularność

Największe akhara - biorąc pod uwagę liczebność przynależnych sadhu - to Dźuna, następnie Nirandźani, a potem Mahanirwani.

Anand (hindi: आनंद, urdu: آنند) – bollywoodzki klasyk filmowy z 1971 roku. Reżyseria wg własnego scenariusza - Hrishikesh Mukherjee, autor Mili i Madhumati. W rolach głównych nagrodzeni za swoje kreacje Amitabh Bachchan i Rajesh Khanna. Tematem filmu jest przyjaźń i umieranie. Bohaterowie muszą zmierzyć się z tym, jak przyjąć odchodzenie bliskiej osoby chorej na raka. To właśnie ona uczy ich radości życia tracąc je. Swoją postawą pokazuje im zgodę na to, że panem życia i śmierci jest Bóg.

Ganeśa (dewanagari गणेश ; transliteracja Gaṇeśa, ang. Ganesha) znany też jako Ganapati i Winajaka (skt. Pan Zastępów ) – w mitologii indyjskiej przywódca ganów (pośrednich bóstw), dew mądrości i sprytu, patron uczonych i nauki, opiekun ksiąg, liter, skrybów i szkół. Syn Śiwy i Parwati. Uważany za patronującego fragmentowi przestrzeni sakralnej w ćakrze muladhara.

Zobacz też

Adi Śankara

Sadhu

Kumbhamela