Akt Unii 1707 - Polski Serwis Naukowy

Flaga Szkocji

Flaga Anglii

Flaga Wielkiej Brytanii przed 1800 rokiem

Act of Union 1707 (akt połączenia) - podstawowa ustawa pozwalająca połączyć królestwo Anglii z królestwem Szkocji. Prawo wygłoszone zostało z siedziby angielskiego parlamentu, kończąc tym samym istnienie Szkockiego Parlamentu na trzy wieki. Unia angielsko-szkocka zawarta w 1707 roku była unią realną, która stworzyła nowe państwo - Wielką Brytanię, istniejące do dzisiaj.

David Hume (ur. 7 maja - 26 kwietnia ss. - 1711 w Edynburgu, zm. 25 sierpnia 1776 tamże) – filozof, pisarz i historyk urodzony w Szkocji, wychowany w Anglii, żyjący we Francji i w Anglii.

Izba Lordów (ang. House of Lords) – izba wyższa dwuizbowego parlamentu brytyjskiego, który oprócz tego składa się też z Izby Gmin i Suwerena (panującej rodziny królewskiej). Nie jest to ciało wybieralne, lecz jego skład i struktura jest uwarunkowana wielowiekową tradycją.

W latach 1606, 1667 i 1689 istniały już próby połączenia obojga narodów poprzez unię. Parlamenty Anglii i Szkocji zmuszone były dojść do porozumienia, gdyż dzieliły je całkiem różne podstawy. Anglia liczyła na protestanckie uregulowanie sukcesji stosownie do Act of Settlement.

Adam Smith (ur. 1723 w Kirkcaldy, zm. 17 lipca 1790 w Edynburgu) – szkocki myśliciel i filozof, autor Badań nad naturą i przyczynami bogactwa narodów, dzieła, które było jedną z pierwszych prób usystematyzowania wiedzy na temat historii rozwoju przemysłu i handlu w Europie.

Unia realna - związek dwóch lub większej liczby państw, oparty na wspólnych instytucjach państwowych. Unia realna rozwinęła się z unii personalnej.

Anglicy obawiali się, że niezależna Szkocja z własnym królem, nawet jeśli byłby on protestancki, mogłaby po raz kolejny zwrócić się przeciwko Anglii korzystając z Auld Alliance (starego sojuszu) z Francją.

Po nieudanych i niezwykle kosztownych próbach szkockiej kolonizacji w Ameryce Środkowej wg tzw. Projektu Darién, który pozostawił szkockie państwo w stanie niewypłacalności, nadarzająca się okazja wstąpienia do unii była niezwykle kusząca. Tym bardziej iż w roku 1705 wiele państw groziło Szkocji sankcjami gospodarczymi za astronomiczne długi. Po wstąpieniu do Unii winą za długi obciążona byłaby wielekroć silniejsza Wielka Brytania. Company of Scotland, główna kompania handlowa i osadnicza dostała zezwolenie na nieograniczony dostęp do rynków Anglii i jej kolonii po wstąpieniu do Unii.

Anglia (ang. England, język staroangielski Englaland) – w przeszłości samodzielne królestwo, obecnie największa i najludniejsza część składowa Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej. Anglię zamieszkuje 83% całkowitej populacji państwa. Region zajmuje dwie trzecie wyspy Wielkiej Brytanii i posiada granice lądowe z Walią na zachodzie i Szkocją na północy. Wyspa oblewana jest przez Morze Północne, Morze Irlandzkie, Ocean Atlantycki i Kanał La Manche. Stolicą Anglii jest miasto Londyn, natomiast jej patronem – święty Jerzy.

Szkocja (ang. Scotland, gael. Alba) – dawniej niezależne królestwo, obecnie część składowa Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej. Obejmuje północną część wyspy Wielkiej Brytanii oraz Hebrydy, Orkady i Szetlandy. Od południa graniczy z Anglią. Krajobraz w przeważającej części wyżynny i górski. Klimat umiarkowanie ciepły, wybitnie morski. Na północy Szkocji Góry Kaledońskie i Grampiany, na południu Wyżyna Południowoszkocka. W centrum niewielka Nizina Środkowoszkocka skupiająca większą część ludności.

W wyniku Unii angielska Izba Lordów powiększyła się o 15 lordów szkockich, a Izba Gmin o 45 szkockich posłów. Unia zablokowała francuską, antybrytyjską penetrację na terenie Szkocji, choć antagonizmy i nieufność między Szkocją a Anglią zachowały się jeszcze przez jakiś czas. Szkoci byli bowiem w Anglii uważani za barbarzyńców. Zazwyczaj uważa się, że na Unii Anglia zyskała politycznie, a Szkocja ekonomicznie. W jakiś czas potem Szkoci przyczynili się walnie do rozwoju angielskiego Oświecenia. Wystarczy wymienić takie nazwiska jak David Hume i Adam Smith.

Izba Gmin – izba niższa dwuizbowego parlamentu brytyjskiego, odgrywa jednak rolę nadrzędną wobec Izby Lordów. W obecnej kadencji (2005-2010) w jej skład wchodzi 646 deputowanych (MPs od angielskiego Member of Parliament - "członek parlamentu"), wybieranych przez całość obywateli Zjednoczonego Królestwa w powszechnych, czteroprzymiotnikowych wyborach. Począwszy od następnej kadencji, której rozpoczęcie planowane jest na połowę maja 2010, liczba członków Izby wzrośnie do 650.