|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Rekonstrukcje, obrazy i ryciny, przedstawiające budynki UW i ich wnętrza z czasów Fryderyka Chopina będzie można oglądać na wystawie na UW od 18 lutego. Wystawa ma związek z przypadającą na 22 lutego 200. rocznicą urodzin kompozytora.
&... Reklama luksusowego zegarka będzie skuteczniejsza, gdy umieścimy ją obok reklamy mrożonki niż np. lodówki. Badania przeprowadzone w Instytucie Psychologii Ekonomicznej Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej pokazały, że reklamy produktów drogich i luksuso... W Muzeum Ziemi w Warszawie natrafiono na skamieniałość dinozaura z odciśniętym obok w skale śladem jego stopy. To pierwszy na świecie przypadek, kiedy można bezpośrednio powiązać tropy dinozaura z konkretnym gatunkiem. O znalezisku poinformowali nauk... Dokumenty, portrety i przedmioty użytkowe znajdą się na wystawie "Patrycjat toruński w czasach Mikołaja Kopernika", która w piątek zostanie otwarta w Toruniu. Ekspozycję przygotowano w Domu Kopernika. "Szczególną uwagę zwraca dokument... Wbrew szerzącym się mitom czekolada nie poprawia nastroju, nie rozładowuje stresów i nie wpływa dobrze na potencję. Jej największą zaletą jest smak, który sprawia, że jedzenie czekolady jest dla nas przyjemnością - przekonują eksperci z Uniwersytet...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Akwedukt KlaudiuszaCzy wiesz że...? Klaudiusz, Tiberius Claudius Drusus Nero Germanicus (ur. 1 sierpnia 10 p.n.e. w Lugdunum w Galii, zm. 13 października 54 n.e.) – cesarz rzymski, syn Druzusa Starszego i Antonii Młodszej. Domicjan (ur. 24 października 51, zm. 18 września 96) Domitianus, Titus Flavius Domitianus, Imperator Caesar Domitianus Augustus, urodzony w Rzymie syn Wespazjana i Domitilli Starszej. Brat Tytusa Flawiusza i Domitilli Młodszej. Cesarz rzymski z dynastii Flawiuszy panujący od 14 września 81 roku do 18 września 96 roku n.e.W początkach swojego panowania w roku 82 n.e osobiście poprowadził wyprawę wojenną przeciwko germańskim plemionom Chattów siłami 9 legionów których pokonał i odepchnął w głąb Germanii rozszerzając Agri Decumates ,odbył z tego tytułu uroczysty triumf i przyjął przydomek Germaniucus w roku 85 n.e. Także w tym roku 85 Dakowie najechali ma prowincje Mezje ..Po sprowadzeniu posiłków w tym jednego legionu z Brytanii Rzymianie ruszyli do kontrnatarcia zakończonego klęską(zniszczony cały legion V Alaude).Na teren wojny przybył osobiście Domicjan(rok 88)lecz wobec grożby najazdu plemion Jazygów ,Markomannów Kwadów oraz buntu który wzniecił Saturninus namiestnik Górnej Germanii został zmuszony do zawarcia pokoju z władcą Daków w roku 89 .Uznał go za króla ,obiecał coroczne subsydia pieniężne,dostarczyć specjalistów od fortyfikacji obronnych licząc na nich jako sojuszników przeciwko innym agresywnym plemionom.Decebal miał zwrócić jeńców wojennych oraz wydać część broni czego nie uczynił.W roku 92 cesarz przeprowadził wyprawę przeciwko Jazygom ,Kwadom i Markomannom .Przeprowadził reformy w administracji państwa na wysokie stanowiska w kancelariach cesarskich powołując zamiast wyzwoleńców ekwitów,do pobierania podatków wyznaczył państwową służbę z prokuratorami do ich pilnowania(zakończył działalność prywatnych spółek publikanów pobierających podatki)Wyższe stanowiska w armii chętniej powierzał również ekwitom pomijając senatorów.Dokończył budowę Koloseum i rozpoczął organizowanie tam igrzysk. Wsławił się rządami autokratycznymi i terrorem (kazał nazywać siebie Dominus et Deus, surowo karał tych, którzy tego odmawiali). Celius (łac. Caelius mons, wł. Celio) – jedno z siedmiu wzgórz w obrębie Rzymu, położone pomiędzy Eskwilinem i Awentynem. W starożytności było dzielnicą zamieszkaną przez zamożnych Rzymian. Do dnia dzisiejszego zachowały się m.in.: Mury Aureliańskie, fundament świątyni Klaudiusza, ruiny willi rodu Lateranii Plautii. 
 
Akwedukt Klaudiusza (łac. Aqua Claudia) - akwedukt wybudowany w czasach cesarza Klaudiusza (ukończony w 52 r. n.e.), biegnący przy via Praenestina. Jego fragmenty zachowały się do naszych czasów i są dobrym przykładem techniki stosowanej w czasach wczesnego Cesarstwa przy różnego rodzaju konstrukcjach. Chodzi tutaj przede wszystkim o wątek muru, do którego wykorzystywano jedynie z grubsza ociosane bloki kamienne o regularnych kształtach. Ważną część akweduktu stanowi tzw. Porta Maggiore. Gaius Iulius Caesar Germanicus, (ur. 31 sierpnia 12 n.e., zm. 24 stycznia 41 n.e.) – cesarz rzymski od 18 marca 37 r. Oficjalna tytulatura: Gaius Iulius Caesar Augustus Germanicus.
Mur – pionowa część budowli wykonana z materiału ceramicznego, kamienia naturalnego, drewna itp. Mur może być zbudowany z prefabrykatów połączonych zaprawą budowlaną (np. kamienie, cegły, bloczki betonowe itp. połączone zaprawą wapienną, cementową lub inną podobną) lub też może być wykonany z materiału jednorodnego, np. odlany z betonu lub ulepiony z gliny. Szczególną postacią muru ze wzmocnieniami konstrukcyjnymi jest mur pruski. HistoriaBudowę Akweduku Klaudiusza rozpoczęto, podobnie jak budowę Anio Novus, za panowania cesarza Kaliguli w 38 r. n. e. , ukończono zaś w czasie panowania Klaudiusza w 52 r . Obie instalacje oddano do użytku 1 sierpnia, a koszt ich wzniesienia wyniósł 350 000 000 sestercji Po dokładnie dziesięciu latach użytkowania nastąpiła dziewięcioletnia przerwa w korzystaniu z akweduktu, aż do chwili, gdy cesarz Wespazjan rozkazał go odbudować w 71 r., a cesarz Tytus odrestaurować po kolejnych dziesięciu latach. Fragment wodociągu znajdujący się na południowy wschód od Porta Maggiore został włączony w Mur Aureliana poprzez zamurowanie arkad. Wątek (inne określenia: wiązanie, appareil) to w architekturze sposób ułożenia cegieł lub kamieni w murze. Wątki ceglane można rozróżnić po sposobie ułożenia główek i wozówek cegieł.
Na mapach: 41°53′18″N 12°29′13″E / 41.88833, 12.48694 Palatyn (łac. Mons Palatinus) – jedno ze siedmiu wzgórz Rzymu, według tradycji (i ostatnich badań archeologicznych) uważane za miejsce najstarszej osady rzymskiej zwanej Roma quadrata. Tu w grocie zwanej Lupercal miała wilczyca karmić Romulusa i Remusa. Znajdowały się tu m.in. świątynia Wiktorii, świątynia Jowisza Statora, Dom Liwii, pałac Septimusa Sewera, pałac Domicjana. W okresie republiki Palatyn był dzielnicą bogatych willi (Cycerona, Krassusa, Marka Antoniusza). Doprowadzanie wodyGłówne źródła zaopatrujące Akwedukt Klaudiusza znajdują się około 445 metrów na lewo od 38 kamienia milowego drogi Via Sublacensis. Długość kanału, przebiegającego najczęściej pod ziemią, wynosiła około 69 kilometrów. W zależności od pory roku transportował on do 185 000 m wody dziennie, co stanowiło 20% zapotrzebowania ówczesnego Rzymu. Po przejściu przez system filtrów nieopodal siódmego kamienia milowego na Via Latina, instalacja ta ostatnie 13 kilometrów przed bramami miejskimi biegła ponad poziomem gruntu. Część Annio Novus zbudowano na Akwedukcie Klaudiusza, przez co obie konstrukcje tworzyły gigantyczny łuk zwany Porta Maggiore. Neron (Lucius Domitius Ahenobarbus, po adopcji przez Klaudiusza Nero Claudius Caesar Drusus Germanicus, ur. 15 grudnia 37 w Ancjum, zm. 9 czerwca 68 w Rzymie) – cesarz rzymski w latach 54-68, syn Gnejusza Domicjusza Ahenobarbusa i Agrypiny Młodszej, późniejszej żony cesarza Klaudiusza.
Tytus Flawiusz, Titus Flavius Vespasianus (ur. 30 grudnia 39 n.e., zm. 13 września 81 n.e.) – urodzony w Rzymie syn cesarza Wespazjana i Domitilli Starszej. Starszy brat Domicjana i Domitilli Młodszej. Cesarz rzymski od 24 czerwca 79 n.e. do 13 września 81 n.e. Wodociąg Nerona (Arcus Neroniani)Po wybudowaniu z rozkazu Nerona Arcus Neroniani, odgałęzienia Akweduktu Klaudiusza, wszystkie spośród 14 dzielnic Rzymu mogły być zaopatrywane w wodę. Z początku prowadziło ono dwukilometrowym odcinkiem do świątyni ubóstwionego (divus) Klauduisza na wzgórzu Celius. Neron używał wodociągu do zaopatrywania w wodę swojego ogromnego pałacu - Złotego Domu (Domus Aurea). Tym, który przedłużył arkady aż na Palatyn był Domicjan. Via Latina, droga rzymska o długości około 216 km, prowadząca z Rzymu do Kapui. Najprawdopodobnie zaczatkeim tej drogi była droga procesyjna do świątyni Jowisza Latyńskiego (głównego boga Związku Latyńskiego na Monte Cavo w górach Albańskich - stąd też pochodzi jej nazwa.
Sesterc, sestercja (łac. sestertius) – drobna moneta w starożytnym cesarstwie rzymskim. W czasach Republiki srebrna, równa 1/4 denara (2,5 asa), natomiast w okresie cesarstwa wprowadzona przez cesarza Oktawiana moneta brązowa (lub miedziana) równa 4 asom. Arkady budowli wznosiły się na 7,75m, filary miały 2,30m wysokości oraz 2,10m szerokości. W najwyższym miejscu ta ceglana (!) budowla osiągała 16 metrów. Przypisy
Czy wiesz że...? beta Divus (łac. Bóg) - w starożytnym Rzymie tytuł przyznawany cesarzowi Rzymskiemu - pośmiertnie (np. Juliuszowi Cezarowi, nie będącemu wprawdzie nigdy cesarzem, lecz uświęconemu za szczególne zasługi dla kraju) lub za życia (np. Neronowi).
Filar – pionowa wolno stojąca podpora konstrukcji, spełniająca podobną rolę co kolumna (nieraz podobnie jak ona ukształtowana - z bazą, trzonem i głowicą) i mająca przekrój wieloboczny (czworoboczny lub ośmioboczny).
Arkada (łac. arcus - łuk) – element architektoniczny składający się z dwóch podpór (kolumn, słupów lub filarów), które zostały połączone u góry łukiem.
Inżynieria – działalność polegająca na projektowaniu, konstrukcji, modyfikacji i utrzymaniu efektywnych kosztowo rozwiązań dla praktycznych problemów, z wykorzystaniem wiedzy naukowej oraz technicznej. Działalność ta wymaga rozwiązywania problemów różnej natury oraz skali. Bardziej ogólnie, inżynieria zajmuje się też rozwojem technologii.
Kamień milowy (łac. milliarium) – znak kamienny, który służył do oznaczania drogi w czasach Imperium Rzymskiego. Kamienie milowe rozmieszczali Rzymianie na poboczu dróg co rzymską milę, czyli 1478,5 metra, a co 5 mil umieszczano tzw. kamień kurierski (lapides tabulari) dla orientacji w trakcie szybkiego pokonywania odległości.
Akwedukt (łac. aquae ductus, ciąg wodny) – kanał wodociągowy, rurociąg podziemny lub nadziemny, doprowadzający wodę z odległych źródeł na ogół do miast przy wykorzystaniu siły ciążenia ziemskiego. Może być umieszczony na arkadach przeprowadzonych nad rzekami lub nierównościami terenu. Akweduktem nazywany jest również most kanału wodnego.
Łacina (łac. lingua Latina, język łaciński) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym. Łacina była językiem ojczystym Rzymian. Stała się z czasem językiem urzędowym całego Imperium Rzymskiego, wypierając inne wcześniej używane na tym obszarze języki (takie jak oskijski czy umbryjski). Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
