Al Pacino, właśc. Alfredo James Pacino (ur. 25 kwietnia 1940 we Wschodnim Harlemie, w Nowym Jorku) – amerykański aktor.

Biografia

Urodził się w rodzinie pochodzenia włoskiego, jego dziadkowie przyjechali do Ameryki z Corleone na Sycylii.

Uczęszczał na zajęcia z aktorstwa do Herbert Berghof Studio, później do Actors Studio prowadzone przez Lee Strasberga. W latach 60. stał się uznanym aktorem teatralnym, wygrywając nagrodę Obie za rolę w spektaklu The Indian Wants The Bronx i nagrodę Tony za Does the Tiger Wear a Necktie?. Jego debiutem filmowym była epizodyczna rola w filmie Me, Natalie (1969), a po popisie aktorskim w następnym filmie Panic in Needle Park (1971), gdzie zagrał narkomana, został zauważony przez reżysera Francisa Forda Coppolę.

Rola w filmie Ojciec chrzestny otworzyła mu drogę do kariery. Został wybrany przez Coppolę na odtwórcę Michaela Corleone, pomimo że o tę rolę walczyły takie gwiazdy jak Robert Redford, Warren Beatty czy mało jeszcze wówczas znany Robert De Niro. Otrzymał wtedy nominację do nagrody Oscara za najlepsza rolę drugoplanową. Był ośmiokrotnie nominowany do Oscara, ale otrzymał go dopiero w 1992, za rolę niewidomego podpułkownika Franka Slade'a w filmie Zapach kobiety. Al Pacino odebrał również (7 czerwca 2007) nagrodę Amerykańskiego Instytutu Filmowego za całokształt kariery aktorskiej.

Al Pacino, 1996

Mimo że na początku lat 80. wystąpił w serii filmów, które poniosły porażki kasowe i zostały negatywnie ocenione przez krytyków (w tym w kultowym, ale o złych recenzjach "Człowieku z blizną"), nie przyczyniło się to do zmniejszenia jego popularności. Wówczas zdecydował się powrócić na deski scen teatralnych, gdzie występował przez prawie cztery lata. Do kina powrócił ciepło przyjętym filmem Sea of Love, a od tego czasu Pacino wystąpił w wielu produkcjach, zdobywając znakomite recenzje – Carlito's Way, Heat, Donnie Brasco, czy Aniołach w Ameryce, za rolę w których otrzymał Złoty Glob. Pacino odrzucił szereg ról, między innymi nie przyjął on roli Hana Solo w Gwiezdnych wojnach, kapitana Willarda w Czasie apokalipsy, Edwarda Lewisa w Pretty Woman czy Teda Kramera w Sprawa Kramerów.

Jest też reżyserem i producentem dwóch niezależnych filmów fabularnych opartych na sztukach teatralnych: "The Local Stigmatic" (1990) i "Chinese Coffee" (2000) oraz filmów dokumentalnych: "Sposób na Szekspira" (1996) i mającemu się ukazać w niedalekiej przyszłości "Wilde Salome".

Kawaler, posiada troje dzieci: córkę Julię (ur. 1989) z wykładowczynią aktorstwa Jan Tarrant oraz bliźniaki Antona i Olivię (ur. 2001) z aktorką Beverly D'Angelo.

Filmografia

Al Pacino, 2008

Linki zewnętrzne