|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Wigilia to dzień poprzedzający święto Bożego Narodzenia. Nazwa pochodzi od łacińskiego słowa "vigilia", oznaczającego czuwanie. Wigilią nazywany jest także uroczysty posiłek, do którego tego dnia siada się o zmroku w gronie najbliższych.Zgodni... Zwyczaj jedzenia pączków w Tłusty Czwartek zadomowił się w Polsce w XVII wieku. Choć to przysmak kaloryczny i ciężkostrawny nie warto rezygnować z tradycji, ale podejść do niej z rozwagą - radzi dietetyk, dr Agnieszka Jarosz z Instytutu Żywności i Żywie... "Tabu w tradycji cygańskiej" - to kolejne spotkanie w Państwowym Muzeum Etnograficznym w Warszawie z cyklu "Młoda antropologia", które odbędzie się 6 października. Wykład wygłosi Dorota Nowak - doktorantka na Wydziale Neofilologii w Instytucie ... Pomoc bibliotekom lokalnym w stworzeniu sieci, której celem będzie ratowanie lokalnych zasobów dziedzictwa historycznego, m.in. relacji świadków, zdjęć, zapisów osobistych, oferuje projekt "Cyfrowe Archiwa Tradycji Lokalnej" (CATL) realizowany przez ... Popularność "zakupów grupowych" w Polsce wynika w dużej mierze z tradycji targowania się. "Przez wiele lat żyliśmy w kulturze łapania okazji: jeżeli coś jest tańsze to kupujemy, bo potem tego nie będzie" - powiedziała PAP dr Julita Koszur z SWPS.W...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Alba LongaCzy wiesz że...? Tradycja – przekazywane z pokolenia na pokolenie treści kultury (takie jak: obyczaje, poglądy, wierzenia, sposoby myślenia i zachowania, normy społeczne), uznane przez zbiorowość za społecznie doniosłe dla jej współczesności i przyszłości. Castel Gandolfo – miasto i gmina w środkowych Włoszech, w regionie Lacjum, w prowincji Rzym, 30 km na południowy wschód od Rzymu, w pobliżu jeziora Albano. Przypuszcza się, że miasto leży na miejscu starożytnego miasta Alba Longa. Alba Longa - według tradycji rzymskiej - najważniejsza osada Lacjum, obecnie Castel Gandolfo. Również wedle tradycji została podobno założona przez Askaniusza, syna Eneasza. Potęga miasta upadła pod naciskiem rzymskim w VII wieku p.n.e. Legenda głosi, że zburzenia osady miał dokonać król Rzymu Tullus Hostiliusz. W rzeczywistości kres Alby położyli Etruskowie, którzy w 650 r. p.n.e. zajęli tereny Lacjum. Główną cechą dającą prymat Alby Longi było jej położenie blisko świątyni Jowisza Latiarisa (Iuppiter Latiaris czyli Łaciński). Horacjusze (łac. Horatii) – według tradycji rzymskiej (Liwiusz) trzej bracia z rodu patrycjuszowskiego, którzy za panowania Tullusa Hostiliusza (VII w. p.n.e.) w walce z trzema braćmi Kuriacjuszami rozstrzygnęli wojnę między Rzymem a miastem Alba Longa. W pojedynku ponieśli śmierć wszyscy Kuriacjusze i dwaj Horacjusze. Zwycięski Publiusz Horacjusz po powrocie do Rzymu zabił siostrę, rozpaczającą po śmierci swego narzeczonego, jednego z Kuriacjuszy. Powołany przed sąd ludowy, został uniewinniony.
Lacjum (wł. Lazio) – to region administracyjny w centralnych Włoszech, o powierzchni 17 203 km²; 5,2 mln mieszkańców ze stolicą w Rzymie (2,5 mln mieszkańców). Gęstość zaludnienia 302 os./km². Według legendy Horacjusze (przedstawiciele patrycjuszów rzymskich) mieli walczyć z Kuriacjuszami (przedstawicielami Alba Longa) o honor, chwałę i prestiż na Półwyspie Apenińskim. Zabito prawie wszystkich Horacjuszy - tylko jeden przeżył i wymyślił pewien podstęp. Upozorował ucieczkę i Kuriacjusze w rozproszeniu byli łatwym celem dla ocalałego. Pomścił śmierć swoich dwóch braci. Jego siostra, która przyglądała się potyczce, zaczęła płakać, gdy jej brat zabijał kolejnego Kuriacjusza. Ów brat podszedł do niej i wbijając jej nóż w plecy powiedział: "Niech tak zginie każda Rzymianka, która opłakuje śmierć wroga". Alba Longa - ród, który według tradycji został zapoczątkowany przez Askaniusza, syna Eneasza. Z tego rodu pochodzili Romulus i Remus, założyciele Rzymu.
Askaniusz (łac. Ascanius, gr. Askanios) - postać mitologii rzymskiej i greckiej. Wyprowadzony przez ojca z płonącej Troi, towarzyszył mu w wędrówce do Italii. Syn Eneasza i trojanki Kreuzy, ojciec Silviusa, po śmierci ojca król Latynów i założyciel Alby Longi. Jedna z postaci występujących w księdze II Eneidy. Wg legendy od Askaniusza pochodzi sławny ród Julijski, którego przedstawicielami byli patrycjusze oraz znamienici obywatele Rzymu, m.in. Juliusz Cezar i Oktawian August. Następca Eneasza w panowaniu nad Latynami (wtedy przybrał imię Julus). Tytułowy bohater oper Johanna Josepha Fuksa, Antonia Lottiego oraz Wolfganga Amadeusza Mozarta. Patrycjusze (łac. patres - ojcowie) to uprzywilejowana, wyższa warstwa społeczna, która pojawiła się w okresie republiki, w starożytnym Rzymie. Posiadali pełne prawa polityczne (do pewnego momentu) i wyłączność na obejmowanie urzędów. Wywodzili się oni z zamożnych rodzin. Początkowo prawdopodobnie potomkowie arystokracji rodowej (zamknięta liczba rodów - "gentes"), która we wczesnym okresie państwa (okres królewski i wczesnej republiki) cieszyła się pełnią praw politycznych.
Tullus Hostiliusz, Tulus Hostilius – król, trzeci władca Rzymu w latach 673 p.n.e. - 642 p.n.e., następca Numy Pompiliusza. Był zwolennikiem polityki ekspansjonistycznej, pokonał króla albańskiego Mettiusa, zdobył miasto Alba Longa oraz pokonał Sabinów. Wybudował miejsce posiedzeń senatu (kuria Hostiliusza) i włączył do miasta wzgórze Caelius, które według Liwiusza wybrał za siedzibę królewską . Zmarł w wyniku zarazy. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
