Albert - książę Wielkiej Brytanii i Irlandii

Książę Albert (F.X. Winterhalter, 1846)

Albert von Sachsen-Coburg-Gotha

Albert Sachsen-Coburg-Gotha, Franz August Carl Albert Emmanuel von Sachsen-Coburg und Gotha (ur. 26 sierpnia 1819 w Coburgu, Bawaria, zm. 14 grudnia 1861 w Windsorze, Berkshire, Wielka Brytania) – drugi syn Ernesta I Sachsen-Coburg-Gotha i jego pierwszej żony - Ludwiki Sachsen-Gotha-Altenburg. Książę, mąż królowej brytyjskiej, Wiktorii. Miał jednego brata Ernesta.

Ernest Anton Karol Ludwik Sachsen-Coburg-Gotha (ur. 2 stycznia 1784 – 29 stycznia 1844) – książę Sachsen-Coburg-Saalfeld, książę Sachsen-Coburg-Gotha, z dynastii Wettynów.

Helena Augusta Wiktoria ( ur. 25 maja 1846 w Buckingham Palace, Londyn; zm. 9 czerwca 1923 w Schomberg House, Londyn) – księżniczka Wielkiej Brytanii, księżna Szlezwiku i Holsztynu.

Małżeństwo i rodzina

Albert poznał Wiktorię (1819-1901) - wówczas jeszcze księżniczkę w roku 1835. Nie wzbudził on jej zainteresowania ze względu na swój wygląd - był kluskowatym, niezgrabnym wręcz sennym szesnastolatkiem. Dopiero cztery lata później ponownie pojawił się przed obliczem Wiktorii, tym razem jako opalony mężczyzna o szerokich ramionach. 10 lutego 1840 ożenił się z Wiktorią - wówczas już królową. Małżeństwo, mimo że ukartowane, było szczęśliwe - Albert kochał Wiktorię, ona zaś nie widziała poza nim świata. Para doczekała się dziewięciorga dzieci:

Edward VII (Albert Edward von Sachsen-Coburg und Gotha) (ur. 9 listopada 1841 w Pałacu Buckingham w Londynie, zmarł 6 maja 1910 tamże), król Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii i dominiów brytyjskich, cesarz Indii od 22 stycznia 1901. Syn królowej Wiktorii. Panowanie Edwarda przyniosło pewien powiew świeżości w zakresie obyczajów – konserwatywna królowa Wiktoria stała się symbolem pruderii, jej syn słynął z rozrywkowego trybu życia. W przeciwieństwie do matki raczej nie brał bezpośredniego udziału w rządzeniu państwem, zajmując się pełnieniem funkcji reprezentacyjnych. Swoimi wizytami w Paryżu i ujmującym sposobem bycia podłożył jednak podwaliny pod porozumienie brytyjsko-francuskie (na przełomie XIX i XX wieku Francja i Wielka Brytania traktowały siebie z nieufnością, a często również i z wrogością) oraz powstanie Trójporozumienia, do którego dołączyła Rosja.

Beatrycze Maria Viktoria Feodore Sachsen-Coburg-Gotha (ur. 14 kwietnia 1857 w Buckingham Palace w Londynie, zm. 26 października 1944 w Balcombe, Sussex) - księżniczka Wielkiej Brytanii, księżna Battenbergu.

Wiktoria (1840-1901), cesarzowa Niemiec przez 99 dni;

Edward (1841-1910), król Wielkiej Brytanii w latach 1901-1910;

Alicja (1843-1878), wielka księżna Hesji, matka carycy Aleksandry Fiodorowny;

Alfred (1844-1900), książę Edynburga, ojciec Marii - królowej Rumunii, i Wiktorii Melity - wielkiej księżnej Hesji, wielkiej księżnej Rosji;

Helena (1846-1923)

Luisa (1848-1939)

Artur (1850-1942), książę Connaught i Strathearn;

Leopold (1853-1883), książę Albany;

Beatrycze (1857-1944).

Albert był surowym i wymagającym ojcem, dlatego też nieodpowiedni styl życia (liczne romanse i alkoholizm) jego najstarszego syna "Bertie" przyprawiały go o ostre bóle głowy, a w efekcie - osłabiały jego zdrowie i obniżały odporność.

Wiktoria z rodu Welfów, właściwie: Aleksandryna Wiktoria (ang. Alexandrina Victoria) (ur. 24 maja 1819 w Londynie, zm. 22 stycznia 1901 w Cowes na wyspie Wight) – królowa Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii przez 63 lata (od 20 czerwca 1837). Od 1 stycznia 1877 r. także cesarzowa Indii. Żona księcia Alberta Sachsen-Coburg-Gotha. Jej krewni i potomkowie zasiadali na tronach Grecji, Jugosławii, Rosji, Rumunii i Niemiec, a obecnie panują w Wielkiej Brytanii, Szwecji, Norwegii, Belgii, Danii i Hiszpanii.

Cesarz Niemiecki (niem. Deutscher Kaiser) - oficjalny tytuł monarchów Cesarstwa Niemieckiego (II Rzeszy Niemieckiej - niem. Deutsches Reich) w latach 1871-1918. Po raz pierwszy formalnie pojawił się w projekcie Konstytucji Rzeszy Niemieckiej uchwalonej przez Reichstag Związku Północnoniemieckiego 10 grudnia 1870, po zwycięstwie Prus i państw niemieckich w wojnie z Francją. Następnie został zatwierdzony przez ostateczną postać Konstytucji Cesarstwa z 16 kwietnia 1871. Tytuł uległ likwidacji wraz ze zniesieniem monarchii w Niemczech w wyniku Rewolucji listopadowej w 1918.

Polityka

Alberta początkowo traktowano z dystansem i nieufnością, ze względu na jego pochodzenie (był Niemcem). Dopiero jego liczne zaangażowanie w politykę podczas nieobecności królowej przysporzyło mu popularności. Wytrwale zajmował się trudnymi sprawami państwowymi. Był przeciwny agresywnej polityce zagranicznej Wielkiej Brytanii, dlatego też starał się załagodzić stosunki szczególnie z Niemcami (na własnej skórze odczuł niechęć Brytyjczyków). Już kilka lat później nikt nie wyobrażał sobie panowania Wiktorii bez Alberta. Najznamienitsi politycy i profesorowie zasięgali u niego rady.

Connacht (z irl. - Connachta, średnioang. - Connaught) - jedna z 4 prowincji Irlandii w zachodniej części kraju. Obszar 17.713,18 km², ludność 503.083, największe miasto Galway.

Aleksandra Fiodorowna Romanowa, ros. Aлексaндpa Фëдopoвнa Poманова (ur. 6 czerwca 1872 w Darmstadt, Niemcy, zm. 17 lipca 1918 w Jekaterynburgu, Rosja) - ostatnia cesarzowa Imperium rosyjskiego, żona cara Mikołaja II.

"Era wiktoriańska" - nazwana tak od imienia monarchini jest prawdopodobnie zasługą księcia-małżonka. Czas ten odznacza się zasadniczością i tworzeniem moralnej rodziny. Taki sposób myślenia zyskał popularność nie tylko w Anglii, ale też we Włoszech i Skandynawii, a odzwierciedlał on sposób myślenia samego Alberta.

Ernest August Karol Jan Leopold Aleksander Edward ( ur. 21 czerwca 1818 w Koburgu; zm. 23 sierpnia 1893 w Reinhardsbrunn koło Gotha), drugi suwerenny władca niemieckiego księstwa Sachsen-Coburg-Gotha.

Alfred Ernest Albert (ur. 6 sierpnia 1844 w zamku Windsor, zm. 30 lipca 1900 w zamku Rosenau), książę von Sachsen-Coburg und Gotha, członek brytyjskiej Rodziny Królewskiej, par Zjednoczonego Królestwa jako książę Edynburga, hrabia Kentu i hrabia Ulsteru. Drugi syn i czwarte dziecko królowej brytyjskiej Wiktorii i księcia Alberta von Sachsen-Coburg-Gotha. W rodzinie znany był jako "Affie".

Choroba i śmierć

Ostatnie lata życia Alberta to ciąg wiecznych zmartwień i trosk - książę miał delikatne zdrowie. W końcu w listopadzie 1861 zapadł na grypę - tak na początku myśleli lekarze, ale okazało się, że jest to atak duru brzusznego. Pojawiły się komplikacje i Albert umarł 14 grudnia. Jego żona Wiktoria pozostała w żałobie po mężu przez 40 lat aż do śmierci. Rządziła Wielką Brytanią tak jak chciał tego jej zmarły mąż.

Z domu Wiktoria Melita Sachsen-Coburg-Gotha (ur. 25 listopada 1876 w Valettcie (Malta); zm. 2 marca 1936 w Amorbach), członkini Brytyjskiej Rodziny Królewskiej, wnuczka brytyjskiej królowej Wiktorii. W latach 1894-1901, Wielka Księżna Hesji, później Wielka Księżna Rosji jako Wiktoria Fiodorowna.

Luiza Karolina Alberta (ur. 18 marca 1848 w Buckingham Palace, Londyn; zm. 3 grudnia 1939 w Kensington Palace, Londyn), księżniczka Wielkiej Brytanii, księżna Agryll.

Ciało Alberta umarło, ale jego dusza nadal żyje!

Bibliografia

Hermione Hobhouse: Prince Albert: His Life and Work. London: Hamish Hamilton, 1983. ISBN 0-241-11142-0.