Alberto Fujimori (ur. 28 lipca 1938 w Limie) - polityk peruwiański, syn imigrantów japońskich, prezydent Peru od 28 lipca 1990 do 17 listopada 2000, dyktator i organizator szwadronów śmierci.

Fujimori wygrał wybory dzięki populistycznemu programowi ruch Zmiana 90 pod hasłem Głosuj na Chińczyka! (większość Peruwiańczyków tak go nazywała, chociaż był pochodzenia japońskiego), pokonując w drugiej turze znanego pisarza Mario Vargasa Llosę. Pełniąc obowiązki prezydenta wdrożył radykalny program oszczędnościowy (tzw. Fujishock), który spowodował szybki wzrost gospodarczy oraz rozrost korupcji. Odszedł od metod demokratycznych, rozwiązując parlament kraju i doprowadzając do nowych wyborów, których wynikiem była nowa konstytucja, umożliwiająca mu reelekcję. Udało mu się znacznie ograniczyć działalność lewicowej partyzantki (Świetlisty Szlak i Ruch Rewolucyjny im. Tupaca Amaru), ale opozycja i kręgi międzynarodowe oskarżały go o autokratyzm i łamanie praw człowieka. System władzy, jaki ukształtował się w Peru w okresie sprawowania przezeń urzędu prezydenta określany jest jako fujimorizm.

Gdy pojawiły się oskarżenia o korupcję, 17 listopada 2000 roku uciekł do Japonii, skąd przysłał faks ze swoją rezygnacją, ale parlament odrzucił ją i formalnie zdjął Fujimoriego z urzędu. Od tamtej pory żył w ukryciu w Tokio, gdzie japońskie władze chroniły go jako obywatela tego kraju. Zbiegowi wydawało się, że z Chile będzie w stanie prowadzić kampanię wyborczą i wygrać przewidziane na kwiecień wybory prezydenckie w Peru. Wówczas jako chroniona immunitetem głowa państwa zamierzał triumfalnie wrócić do Peru. Władze Chile uszanowały jednak międzynarodowy list gończy rozesłany za Fujimorim i osadziły go po przybyciu w areszcie. Peru natychmiast wystąpiło o jego ekstradycję i poparło wniosek wieloma tomami akt dowodzącymi licznych zbrodni popełnionych przez prezydenta w czasie jego rządów.

21 września 2007 roku Sąd Najwyższy Chile wydał zgodę na ekstradycję byłego prezydenta do Peru w związku z oskarżeniami o pogwałcenie praw człowieka i korupcję w latach 1990-2000 kiedy to był prezydentem. 7 kwietnia 2009 roku po trwającym 15 miesięcy procesie został skazany na 25 lat więzienia za kilkadziesiąt morderstw na opozycjonistach.

Rządy Fujimoriego zostały zobrazowane w głośnym filmie dokumentalnym Ellen Perry pt. Historia i upadek Alberta Fujimori. Również Beata Pawlikowska poświęciła mu jeden z rozdziałów swojej książki Blondynka śpiewa w Ukajali. Walkę z Fujimorim w kampanii prezydenckiej opisał w swojej książce "Jak ryba w wodzie" Mario Vargas Llosa.

Jego córką jest Keiko Fujimori.

Przypisy

Linki zewnętrzne