Aleksander Drzewiecki (ur. 11 listopada 1897 w Berlinie, zm. 12 lutego 1960 w Bydgoszczy) – skrzypek, trębacz, wachmistrz zawodowy Wojska Polskiego, altowiolista Filharmonii Pomorskiej w Bydgoszczy, powstaniec wielkopolski.

Ojciec pianisty Jana Drzewieckiego (ur. 18 czerwca 1938 w Bydgoszczy, zm. 28 listopada 2006 w Inowrocławiu).

Życiorys

Aleksander Drzewiecki był powstańcem wielkopolskim, żołnierzem 1 Pułku Artylerii Polowej Wielkopolskiej, po zmianie nazwy 17 stycznia 1920 15 Wielkopolskiego Pułku Artylerii Polowej, a od 1931 Wielkopolskiego Pułku Artylerii Lekkiej. W wieku 12 lat uczył się gry na skrzypcach i fortepianie. Nieobca mu była gra na trąbce i organach. W połowie lat. 20. XX wieku ukończył Bydgoskie Konserwatorium Muzyczne W. Winterfelda w klasie skrzypiec i fortepianu. Doskonalił także grę na trąbce, na której grał już od 1916 roku. W marcu 1921 roku sformowano nieetatowy pluton trębaczy 15 Wielkopolskiego Pułku Artylerii Polowej, w skład tego zespołu wszedł Aleksander Drzewiecki grający na trąbce. W pułkowej orkiestrze symfonicznej i kameralnej grał na skrzypcach. Był koncertmistrzem w orkiestrze grającej w Teatrze Miejskim w latach 1927-1930. Od stycznia 1929 do końca listopada 1930 pełnił funkcję dyrygenta plutonu trębaczy. Po rozwiązaniu wszystkich zespołów 1 grudnia 1930 Aleksander Drzewiecki opiekował się sztandarem oraz jednocześnie wykonywał swe obowiązki w dywizjonie. Aleksander Drzewiecki z własnej inicjatywy uczył chętnych żołnierzy gry na skrzypcach i innych instrumentach oraz opiekował się sygnalistami. W czasie działań wojennych w 1939 roku pełnił funkcję podoficera sztandarowego, opiekując się znakiem pułkowym. Podczas walk w Puszczy Kampinoskiej zakopał sztandar w rejonie Sierakowa. W 1947 przyczynił się do jego odnalezienia. Okupację spędził w niemieckiej niewoli. Do Bydgoszczy wrócił 23 sierpnia 1946. W Pomorskiej Orkiestrze Symfonicznej i jej zespole terenowym grał na altówce. Z dniem 1 stycznia 1953 orkiestrę przekształcono w Filharmonię Pomorską w Bydgoszczy, gdzie Aleksander Drzewiecki występował, aż do śmierci.

Bibliografia