Aleksander Kraśniański (ur. 5 maja 1900 w Łodzi, zm. 7 stycznia 1929 w Zakopanem) – polski poeta, dziennikarz.

Młodość, studia

Był synem Adama, komiwojażera z Winnicy na Podolu, i Adeli Hazins. Wcześnie osierocony przez ojca, wychowywał się pod opieką matki i siostry, Marii Sztyllerowej, nauczycielki w Szkole Powszechnej nr 115 w Łodzi.

Uczył się w Gimnazjum Zgromadzenia Kupców m. Łodzi. "W świecie szkolnym Kraśniański zajął czołowe miejsce. Nieskory do suchej nauki, nieciekawy trudnych zagadek trygonometrycznych zabłysnął śród kolegów i nauczycieli z talentu poetyckiego, któremu wróżono świetny rozwój. Ulubieniec dyrektora Klossa, z różnych stron zachęcany do pracy nad sobą, otoczony gronem kolegów, darzonych celującymi stopniami za wypracowania z literatury, pisane przez Olka, rósł w przyjaznym klimacie; zalecany jako korepetytor dla młodszych uczniów, zarabiał lekcjami, których nie brakowało, i tak walczył z niedostatkiem. ". Powołany do wojska w 1920 (podczas wojny polsko-bolszewickiej), przez kilka miesięcy służył w formacji ochrony kolei na Froncie Północno-Wschodnim. Po skończeniu wojny wrócił do przerwanej nauki w Gimnazjum Zgromadzenia Kupców m. Łodzi i zdał maturę w 1921. Po maturze rozpoczął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego ale ich nie ukończył. "W tych warunkach normalne studia uniwersyteckie napotykały na nielada trudności. Kraśniański, zapisany na Wydział Prawa w Warszawie, przez pewien czas pracuje w stołecznej PKO, dla braku mieszkań ulokowany w Milanówku (…)".