Aleksander Maliszewski - Polski Serwis Naukowy

Ten artykuł dotyczy polskiego poety i dramatopisarza. Zapoznaj się również z: kompozytora o tym samym imieniu i nazwisku.

Aleksander Maliszewski (ur. 19 października 1901 w Warszawie, zm. 29 września 1978 tamże) – polski poeta, dramatopisarz, tłumacz, prozaik, krytyk teatralny i filmowy.

Miejskie Teatry Dramatyczne (MTD) - pierwsza organizacja teatralna po II wojnie światowej w Warszawie. Utworzona 7 lipca 1945 z inicjatywy Jana Mrozińskiego. Działalność zakończono z końcem sezonu 1948/49.

Kwadryga – warszawska grupa literacka działająca w dwudziestoleciu międzywojennym (1927–1931), zaliczana jest do II awangardy skupiona wokół warszawskiego czasopisma "Kwadryga". Grupa ukształtowała się w towarzyskim kręgu gimnazjalno–uniwersyteckim i złączona była głównie więzami pokoleniowymi i środowiskowymi. Grupa przyjęła patronat Norwida i Brzozowskiego, co było typowe dla wielu młodych poetów lat 30. Najbardziej charakterystyczne akcenty publicystyki grupy to krytyczny stosunek wobec Skamandra, a szczególnie wobec praktyki artystycznej Tuwima, oraz aprobata dla programu Awangardy Krakowskiej.

Urodził się w rodzinie robotniczej. Studiował nauki humanistyczne na Wolnej Wszechnicy Polskiej znajdującej się w Warszawie. Współtwórca grupy poetyckiej "Smok" (1923) i członek "Kwadrygi". W 1939 znalazł się w Wilnie. Publikował w prasie konspiracyjnej. Należał do Armii Krajowej, walczył w powstaniu warszawskim. Po zakończeniu wojny pracował w dziale literacko-teatralnym w Polskim Radiu. Był kierownikiem literackim Miejskich Teatrów Dramatycznych w Warszawie. Dwukrotny laureat Nagrody Literackiej m.st. Warszawy.

Polskie Radio (PR) – jednoosobowa spółka akcyjna Skarbu Państwa z siedzibą w Warszawie, której celem działalności jest wypełnianie zadań radiofonii publicznej w Polsce.

Krzyż Zasługi – polskie cywilne odznaczenie państwowe, nadawane za zasługi dla Państwa lub obywateli, ustanowione na mocy ustawy z dnia 23 czerwca 1923 roku i nadawane do chwili obecnej.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 lipca 1952 na wniosek Ministra Kultury i Sztuki – za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi.

Publikacje

1927 – Oczy, usta, serce (poezja)

1927 – Poezje

1929 – Czarna Beatrycze

1950 – Wczoraj i przedwczoraj (sztuka)

1952 – Droga do Czarnolasu (sztuka)

1961 – Warszawianka

1964 – U brzegu mojej Wisły

1967 – Na przekór nocy

Przypisy

M.P. z 1952 r. Nr 70, poz. 1078, pkt 74.

Bibliografia

Bartłomiej Kaczorowski: Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydaw. Naukowe PWN, 1994. ISBN 83-01-08836-2.