Aleksandr Iwanczenkow - Polski Serwis Naukowy

Aleksandr Iwanczenkow

Aleksandr Siergiejewicz Iwanczenkow ros. Александр Сергеевич Иванченков (ur. 28 września 1940 w Iwantejewce, obwód moskiewski) - inżynier mechanik, radziecki kosmonauta, Lotnik Kosmonauta ZSRR.

Wykształcenie i praca zawodowa

1958 – W rodzinnej Iwantejewce ukończył szkołę średnią.

1963 – Pod koniec roku jako technik rozpoczął pracę w Specjalnym Biurze Projektowym numer 1 (OKB-1) – obecnie RKK Energia.

1964-1977 – Został absolwentem Moskiewskiego Instytutu Lotniczego im. Sergo Ordżonikidze. Po studiach do momentu przyjęcia do oddziału kosmonautów był inżynierem OKB-1 (ОКБ-1) i CKBEM (ЦКБЭМ). Pracował m.in. przy konstruowaniu rakiety nośnej N-1 oraz załogowego pojazdu księżycowego. Zajmował się też przygotowaniem dokumentacji pokładowej oraz testowaniem systemów załogowych statków kosmicznych. W 1970 – na Moskiewskim Instytucie Lotniczym ukończył kurs programowania komputerowego.

Kariera kosmonauty i praca w Centrum Przygotowań Kosmonautów

1971 – w Instytucie Problemów Medyczno-Biologicznych (ИМБП – Институт медико-биологических проблем) przeszedł kompleksowe badania i specjalna komisja medyczna uznała, że może być dopuszczony do specjalistycznego treningu dla kandydatów do lotu w kosmos.

1973 – 27 marca został przyjęty do oddziału radzieckich kosmonautów. Znalazł się w czwartej grupie cywilnych kandydatów biura konstrukcyjnego im. S. Korolowa.

1973 – 1975 – po zakończeniu podstawowego przeszkolenia razem z Jurijem Romanienko uczestniczył w radziecko-amerykańskim projekcie ASTP. W grudniu 1974 był dublerem inżyniera pokładowego statku kosmicznego Sojuz 16, którego lot był próbą generalną przed pierwszą wspólną załogową misją realizowaną przez oba kraje. Przeszedł przeszkolenie w NASA. W styczniu 1975 został przydzielony do trzeciej (rezerwowej) załogi lotu Sojuza 19. Później rozpoczął szkolenie do lotu na pokładzie stacjo orbitalnej Salut .

1975–1978 – wspólnie z Jurijem Romanienko przygotowywał się w załodze dublerów do pierwszego załogowego lotu na pokład nowej stacji orbitalnej Salut 6. W październiku 1977 był dublerem inżyniera pokładowego statku Sojuz 25. Misja ta zakończyła się niepowodzeniem. Postanowiono wówczas przeformować załogi tak, aby w każdej znajdował się kosmonauta posiadający na swoim koncie przynajmniej jeden lot w kosmos. Iwanczenkow znalazł się w załodze dowodzonej przez Władimira Kowalonoka. Obaj byli dublerami załóg Sojuza-26 (w grudniu 1977) i Sojuza 27 (w styczniu 1978). Od czerwca do listopada 1978 wziął udział w 140-dniowej misji drugiej stałej załogi Saluta 6.

1981-1982 – we wrześniu 1981 został inżynierem pokładowym podstawowej załogi pierwszej radziecko-francuskiej misji. Początkowo dowódcą załogi był Jurij Małyszew, ale w styczniu 1982 został zastąpiony przez Władimira Dżanibekowa. Lot odbył się w dniach od 24 czerwca do 2 lipca 1982. Pierwszym francuskim astronautą został wówczas Jean-Loup Chrétien.

1983-1992 – przygotowywał się w grupie kosmonautów szkolonych w ramach programu wahadłowca Buran. Miał być inżynierem pokładowym podczas pierwszego lotu załogowego tego promu. Misją miał dowodzić Igor Wołk.

1993 – 3 listopada opuścił oddział kosmonautów w związku z przejściem na emeryturę.

Władimir Aleksandrowicz Dżanibiekow (Dżanibekow to nazwisko jego pierwszej żony, nazwisko rodowe Krysin) ros. Владимир Александрович Джанибеков (ur. 13 maja 1942 w osadzie Iskander, obwód taszkiencki, (obszar dawnego Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich, obecnie Uzbekistan)), generał-major lotnictwa, radziecki kosmonauta.
Język rosyjski (русский язык, russkij jazyk; dawniej też język wielkoruski) – język należący do grupy oraz jest jednym z pięciu języków oficjalnych a jednocześnie jednym z sześciu języków konferencyjnych Organizacji Narodów Zjednoczonych. Posługuje się pismem zwanym grażdanką, graficzną odmianą cyrylicy powstałą na skutek jej upraszczania.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)