Aleksandr Skworcow - Polski Serwis Naukowy

Aleksandr Aleksandrowicz Skworcow

Aleksandr Aleksandrowicz Skworcow, ros. Александр Александрович Скворцов (ur. 6 maja 1966 w Szczołkowie, obwód moskiewski (ZSRR)) – pilot wojskowy I klasy, kosmonauta rosyjski. Syn byłego członka korpusu radzieckich kosmonautów A. A. Skworcowa.

Wykształcenie i służba wojskowa

1983 – ukończył średnią szkołę w mieście Morszansk w obwodzie tambowskim.

1987 – został absolwentem Wojskowej Wyższą Szkoły Lotniczej w Stawropolu otrzymując tytuł pilota-inżyniera. Później został skierowany do 191 pułku lotnictwa myśliwskiego 7 Korpusu Obrony Powietrznej stacjonującego w Jefriemowie, obwód tulski. Opanował pilotaż takich samolotów jak: L-39, MiG-23U i Su-27.

1994-1997 – był słuchaczem Wojskowej Akademii Obrony Powietrznej im. G. K. Żukowa.
Obecnie studiuje na Państwowej Rosyjskiej Akademii przy prezydencie Federacji Rosyjskiej.

W sumie jako pilot wylatał ponad 1 000 godzin. Posiada uprawnienia instruktora szkolenia spadochronowego oraz nurka.

Lista zawiera nazwiska wszystkich astronautów i kosmonautów, którzy uczestniczyli w locie kosmicznym, bądź wystartowali do lotu w kosmos. Wyjątkowo uzupełniono ją o astronautów:
Międzynarodowa Stacja Kosmiczna, MSK (ang. International Space Station, ISS; ros. Международная Космическая Станция, МКС; trb.: Mieżdunarodnaja Kosmiczeskaja Stancyja, MKS) – pierwsza stacja kosmiczna wybudowana z założenia przy współudziale wielu krajów. Składa się obecnie z 14 głównych modułów (docelowo ma ich liczyć 16) i umożliwia jednoczesne przebywanie sześciu członków stałej załogi (trzech do roku 2009). Pierwsze moduły stacji zostały wyniesione na orbitę i połączone ze sobą w 1998 roku. Pierwsza stała załoga zamieszkała na niej w roku 2000. Źródłem zasilania ISS są baterie słoneczne, transportem ludzi i materiałów zajmują się amerykańskie wahadłowce programu STS (od lutego 2003 do 26 lipca 2005 wstrzymane z powodu katastrofy Columbii) oraz rosyjskie statki kosmiczne Sojuz i Progress.

Kariera kosmonauty

Załoga Sojuza TMA-18. Od lewej: T. Caldwell-Dyson, A. Skworcow i M. Kornijenko

1997 – 28 lipca decyzją Państwowej Komisji Międzyresortowej (ГМВК) oficjalnie został przyjęty do korpusu kosmonautów Rosyjskiego Państwowego Naukowo-Badawczego Doświadczalnego Centrum Przygotowań Kosmonautów im. J. A. Gagarina (РГНИИЦПК).

1999 – w listopadzie zakończył blisko dwuletni podstawowy kurs przygotowawczy uzyskując uprawnienia kosmonauty-badacza.

2000 – w styczniu rozpoczął razem z innymi kosmonautami treningi przygotowawcze w ramach programu przewidzianego dla załóg Międzynarodowej Stacji Kosmicznej.

2004 – na kosmodromie Bajkonur przeszedł szkolenie w zakresie przetrwania w ekstremalnych warunkach.

2007 – w styczniu uczestniczył w treningu polegającym na przetrwaniu w ekstremalnych warunkach na wypadek awaryjnego lądowania. Test miał miejsce w podmoskiewskich lasach. Razem z nim wzięli w nim udział malezyjscy kandydaci na kosmonautów – Sheikh Muszaphar Shukor oraz Faiz Bin Khaleed.

2008 – w marcu przydzielono go do załogi rezerwowej Ekspedycji 21/22, (Sojuz TMA-16). We wrześniu Federalna Agencja Kosmiczna Rosji opublikowała harmonogram planowanych lotów do Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Skworcow był przewidywany do lotu na Sojuzie TMA-19 w maju 2010. Miesiąc później ukazał się komunikat NASA, gdzie nazwisko Skworcowa znalazło się w oficjalnie ogłoszonym składzie podstawowej załogi Ekspedycji 24, która w maju 2010, na pokładzie Sojuza TMA miała przycumować do Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Skworcow został dowódcą Sojuza.

2009 – 10 września podczas startu Sojuza TMA-16 był dowódcą załogi rezerwowej, w składzie której były również dwie kobiety - Shannon Walker oraz dublerka kosmicznego turysty Barbara Barrett. W październiku przystąpił do szkolenia w składzie załogi Ekspedycji 23 i 24. Został wyznaczony dowódcą statku kosmicznego Sojuz TMA-18, inżynierem pokładowym Ekspedycji 23 i dowódcą Ekspedycji 24.

2010 - 2 kwietnia wystartował do swojej pierwszej misji kosmicznej dowodząc statkiem Sojuz TMA-18. Na pokładzie sojuza znaleźli się też Michaił Kornijenko oraz amerykanka Tracy Caldwell Dyson.

MiG-23 (ros. МиГ-23 oznaczenie NATO: Flogger – knut) – radziecki samolot, zaprojektowany jako myśliwiec, lecz później powstały także wersje przeznaczone do innych celów. Przez pilotów nazywany niekiedy żartobliwie "pterodaktyl". Używany był w ZSRR. Wersja MiG-23MF znalazła się na wyposażeniu armii krajów Układu Warszawskiego oraz Algierii, Iraku, Kuby i Libii. Wersję MiG-23BN używały Algieria, Czechosłowacja, Egipt, Etiopia, Indie, Irak, Kuba, Liban oraz Syria i Wietnam. Polskie maszyny wycofano ze służby ze względu na ich małą liczebność.
Wykaz grup i oddziałów astronautów zawiera zestawienie nazwisk ludzi, którzy brali udział w misjach kosmicznych lub przygotowywali się do lotów w kosmos. Sporządzony został z zachowaniem chronologii poszczególnych naborów astronautów, podziałem na lata i kraje, które ich dokonywały. Poza narodowymi zespołami (astronautami zawodowymi) są tu również grupy przygotowujace się do określonych misji oraz tzw. "kosmiczni turyści".

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)