Aleksandros Zaimis - Polski Serwis Naukowy

Aleksandros Zaimis gr. Αλέξανδρος Ζαΐμης (ur. 9 listopada 1855, zm. 15 września 1936) - polityk, wielokrotny premier i prezydent Grecji.

Aleksandros był synem Thrasyvoulosa Zaimisa, który także był premierem Grecji w latach 1869–1872.

Zaimis karierę polityczną rozpoczął w bardzo młodym wieku. Już jako trzydziestolatek został członkiem greckiego parlamentu, a w roku 1897 po raz pierwszy został premierem.

W latach 1906–1913 sprawował funkcję wysokiego komisarza Republiki Krety i doprowadził do przyłączenia jej do Grecji.

Ententa (z , później angielsko-francuskiego (tzw. entente cordiale, 1904) a następnie angielsko-rosyjskiego (1907). Trójporozumienie zaczęło funkcjonować w 1907.

Schizma narodowa (gr. Εθνικός Διχασμός, Ethnikos Dichasmos) - określenie konfliktu między królem Konstantynem I a Elefteriosem Wenizelosem i jego zwolennikami, jaki rozgrywał się między 1915 a latem 1917. Przyczyną konfliktu były rozbieżne wizje polityki zagranicznej kraju - Wenizelos opowiadał się za ścisłym sojuszem z krajami Ententy, podczas gdy król reprezentował stanowisko proniemieckie.

Od września do października 1915, następnie czerwca do września 1916 i od kwietnia do czerwca 1917, w czasie schizmy narodowej, był premierem południowej części kraju - północna rządzona była przez Eleftheriosa Wenizelosa, który przy pomocy państw Ententy w czerwcu przejął kontrolę nad całym krajem. W roku 1926 Zaimis wrócił na fotel premiera. W okresie sprawowania urzędu prowadził z Wielką Brytanią negocjacje w sprawie rozłożenia na raty greckiego długu wynoszącego 21 mln funtów. Zaimis zdołał doprowadzić do rozłożenia spłaty długu na 50 lat, uzyskał również kredyty, które pozwoliły ustabilizować budżet i walutę grecką. W 1928 jego rząd został obalony przez Wenizelosa. Rok później w roku 1929 Aleksandros Zaimis został prezydentem Grecji. W 1932, po zwycięstwie wyborczym wenizelistów, z jego inspiracji powstał rząd złożony z przedstawicieli szerokiej koalicji partii Urząd prezydenta pełnił do restauracji monarchii w roku 1935. Zmarł 15 września 1936 roku w Wiedniu.

Przypisy

↑ Brzeziński A.: Grecja. Warszawa: TRIO, 2002, s. 284. ISBN 83-88542-30-3.
Brzeziński A.: Grecja. Warszawa: TRIO, 2002, s. 38-39. ISBN 83-88542-30-3.
Brzeziński A.: Grecja. Warszawa: TRIO, 2002, s. 263-265. ISBN 83-88542-30-3.
↑ Czekalski T.: Pogrobowcy Wielkiej Idei. Przemiany społeczne w Grecji w latach 1923-1940. Kraków: Towarzystwo Wydawnicze "Historia Iagiellonica", 2007, s. 26-29. ISBN 978-83-88737-58-9.