Aleksiej Antonow - Polski Serwis Naukowy

Aleksiej Inokientiewicz Antonow, ros. Алексей Иннокентьевич Антонов (ur. 15 września 1896 w Grodnie, zm. 18 czerwca 1962 w Moskwie) – radziecki dowódca wojskowy, generał armii, szef Sztabu Generalnego Armii Czerwonej, szef Sztabu Zjednoczonych Sił Zbrojnych Państw Stron Układu Warszawskiego.

Język rosyjski (русский язык, russkij jazyk; dawniej też język wielkoruski) – język należący do grupy oraz jest jednym z pięciu języków oficjalnych a jednocześnie jednym z sześciu języków konferencyjnych Organizacji Narodów Zjednoczonych. Posługuje się pismem zwanym grażdanką, graficzną odmianą cyrylicy powstałą na skutek jej upraszczania.

Pułkownik – stopień oficerski w armii. W WP jest to najwyższy stopień korpusu oficerów starszych, natomiast w okresie międzywojennym – korpusu oficerów sztabowych. W większości armii po stopniu pułkownika (ang. i fr. - colonel, niem. Oberst, ros. полковник) są już stopnie generalskie.

Życiorys

Urodził się w rodzinie oficera. Ukończył Pawłowską Szkołę Wojskową w 1916. Uczestniczył w I wojnie światowej w stopniu chorążego. W maju 1918 zdemobilizowany, pracował jako urzędnik w Piotrogrodzie. Od kwietnia 1919 wcielony do Armii Czerwonej. Uczestnik wojny domowej na Froncie Południowym na stanowisku szefa sztabu brygady.

Plac Czerwony w Moskwie (ros. Красная площадь) – najbardziej znany plac Moskwy, położony w centrum miasta opodal Kremla – oficjalnej siedziby prezydenta Rosji.

Konferencja poczdamska (17 lipca 1945 – 2 sierpnia 1945 w Poczdamie w pałacu Cecilienhof) – spotkanie przywódców koalicji antyhitlerowskiej, tzw. wielkiej trójki.

Po wojnie domowej przeszedł służbę od szefa sztabu brygady do szefa sztabu okręgu wojskowego. W 1931 ukończył Akademię Wojskową im. M. Frunzego w Moskwie, w 1933 fakultet operacyjny tej akademii, a w 1937 Akademię Sztabu Generalnego. W latach 1938–1940 wykładowca w akademii wojskowej.

Stany Zjednoczone, Stany Zjednoczone Ameryki (ang.: United States, United States of America, US, USA) – państwo w Ameryce Północnej graniczące z Kanadą od północy, Meksykiem od południa, Oceanem Spokojnym od zachodu, Oceanem Arktycznym od północnego zachodu, Oceanem Atlantyckim od wschodu.

Akademia Wojskowa im. Michaiła Frunzego (ros. Военная академия имени М. В. Фрунзе) – wyższa szkoła wojskowa działająca w Moskwie w latach 1918-1998. Powstała jako Akademia Sztabu Generalnego, w r. 1921 została zmieniona w Akademię Armii Czerwonej. W roku 1925 otrzymała imię M. Frunzego. Oficerowie, którzy rozpoczynali studia byli zwykle przed 32 rokiem życia, już w stopniu kapitana lub majora i musieli zdać wszechstronny egzamin wstępny.

Po napaści Niemiec na ZSRR, od sierpnia 1941 służył na stanowiskach szefa sztabu Frontu Południowego, Północno-Kaukaskiego, Zakaukaskiego i Czarnomorskiej Grupy Wojsk. Od grudnia 1942 był I zastępcą szefa Sztabu Generalnego, a od lutego 1945 szefem Sztabu Generalnego RKKA. Uczestniczył w konferencjach w Jałcie i Poczdamie. W latach 1948–1954 był I zastępcą i dowódcą Zakaukaskiego Okręgu Wojskowego. Od kwietnia 1954 I był zastępcą szefa Sztabu Generalnego, a od maja 1955 szefem sztabu Zjednoczonych Sił Zbrojnych Państw Stron Układu Warszawskiego.

Kreml moskiewski (ros. Московский Кремль) − gród warowny na wzgórzu, na lewym brzegu rzeki Moskwy. Jego ogólna powierzchnia wynosi 28 hektarów. Jest to warownia z zabudowaniami książęcymi, cerkwiami i budynkami administracyjnymi.

Order Virtuti Militari (. Ustanowiony przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego 22 czerwca 1792 dla uczczenia zwycięstwa w bitwie pod Zieleńcami, po rozpoczęciu wojny polsko-rosyjskiej przeciwko konfederacji targowickiej, w obronie Konstytucji 3 Maja.

W 1956 poślubił Olgę Liepieszyńską, primabalerinę Teatru Bolszoj. Zmarł 18 czerwca 1962 w Moskwie i został pochowany pod murem kremlowskim na Placu Czerwonym.

Awanse

pułkownik – 2 grudnia 1935

kombrig – 16 lipca 1937

generał-major – 4 czerwca 1940

generał-lejtnant – 27 grudnia 1941

generał-pułkownik – 4 kwietnia 1943

generał armii – 27 sierpnia 1943

Odznaczenia

Order Zwycięstwa (1945)

Order Lenina – trzykrotnie

Order Czerwonego Sztandaru – czterokrotnie

Order Suworowa I klasy – dwukrotnie

Order Kutuzowa I klasy

Order Wojny Ojczyźnianej I klasy

Order św. Anny IV klasy (Imperium Rosyjskie)

Order Białego Lwa I klasy (CSSR)

Krzyż Walecznych 1939 (CSSR)

Krzyż Komandorski Legii Honorowej (Francja)

Krzyż Wojenny (Francja)

Order Partyzanckiej Gwiazdy I klasy (Jugosławia)

Оrder Czerwonego Sztandaru (Mongolia)

Krzyż Wielki Orderu Wojennego Virtuti Militari (Polska)

Wielka Komandorska Legia Zasługi (USA)

I inne

Przypisy

Olga Lepeshinskaya (ang.) telegraph.co.uk, 23 grudnia 2008 [dostęp 2011-08-21]

Bibliografia

Wielka Encyklopedia Radziecka, t. 2., Moskwa 1970

Radziecka encyklopedia wojskowa, Moskwa

(niem.) Heerführer des Großen Vaterländischen Krieges 1941–1945. 1. Auflage, Militärverlag der DDR 1978, 1. Halbband, s. 7-44

(ros.) Gagłow I.I. – Generał armii A.I. Antonow, Moskwa 1987

Антонов Алексей Иннокентьевич. Генерал армии, начальник штаба МВО в 1937-1938 гг. (ros.)

Biografia na militera.lib.ru (ros.)

Polska, oficjalnie Rzeczpospolita Polska – państwo położone w Europie Środkowej nad Morzem Bałtyckim. Graniczy z Niemcami (na zachodzie), Czechami i Słowacją (na południu), Ukrainą i Białorusią (na wschodzie), na północnym wschodzie z Litwą oraz na północy z Rosją (obwód kaliningradzki). Ponadto polska granica wyłącznej strefy ekonomicznej na Bałtyku graniczy ze strefami Danii i Szwecji.

Order Białego Lwa (cz.: Řád bilého lva) – najwyższe odznaczenie Republiki Czeskiej, kontynuujące tradycję orderu czechosłowackiego o takiej samej nazwie, utworzonego w roku 1922 jako odznaczenie dla zasłużonych cudzoziemców. Order ten nadawany jest przez prezydenta Czech (obecnie i własnym obywatelom i cudzoziemcom) za znamienite zasługi dla Republiki Czeskiej.