Aleksy - metropolita Moskwy - Polski Serwis Naukowy

Aleksy, imię świeckie: Jelewfierij Fiodorowicz Biakont, (ur. między 1292 a 1300 w Moskwie, zm. 12 lutego 1378 w Moskwie) – metropolita kijowski w latach 1354-1378.

Urodził się między rokiem 1292 a 1300 w rodzinie pochodzącego z Czernihowa bojara Fiodora Biakonta. W wieku dwudziestu lat wstąpił do monasteru Objawienia Pańskiego w Moskwie, gdzie złożył śluby mnisze z imieniem Aleksy i prowadził życie ascetyczne pod kierownictwem duchowym starca Geroncjusza. Od 1340 żył w rezydencji metropolity kijowskiego Teognosta i zajmował się sądownictwem wewnątrzcerkiewnym. 6 grudnia 1350 metropolita wyświęcił go na biskupa włodzimierskiego i suzdalskiego.

Relikwie - przedmioty związane z czymś świętym. Najczęściej są to szczątki ciała świętych lub rzeczy z nimi związanych, a także relikwie Męki Pańskiej. Są one szczególnie rozpowszechnione w katolicyzmie i prawosławiu.

Rosyjska Cerkiew Prawosławna – kanoniczny Kościół prawosławny, obejmujący swoją jurysdykcją większość parafii prawosławnych na terenie Rosji, Białorusi, Litwy i Ukrainy oraz innych państw byłego Związku Radzieckiego, jak również część parafii złożonych z emigrantów rosyjskich w innych krajach. Od 1 lutego 2009 roku zwierzchnikiem Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej jest patriarcha Cyryl I.

Po śmierci Teognosta w 1354 został wyznaczony na metropolitę kijowskiego, z tytułem arcybiskupa Kijowa i Wielkiej Rosji (Rusi), metropolity i egzarchy. Jako metropolita szczególnie angażował się we wznoszenie nowych monasterów i cerkwi. W 1361 z jego inicjatywy powstały klasztory Czudowski, Spaso-Andronikowski oraz monaster św. Aleksego w Moskwie, rok później - monaster Władyczny w Sierpuchowie i monaster Simonowski. Przyczynił się także do odbudów innych ośrodków życia monastycznego po zniszczeniach wywołanych najazdami tatarskimi. W okresie sprawowania przez niego urzędu metropolity wzrosła polityczna pozycja metropolitów kijowskich i ich autorytet w społeczeństwie.

Eparchia włodzimierska i suzdalska – jedna z eparchii Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego, z siedzibą we Włodzimierzu. Jej obecnym (2011) ordynariuszem jest arcybiskup włodzimierski i suzdalski Eulogiusz (Smirnow), zaś funkcję katedry pełni sobór Zaśnięcia Matki Bożej we Włodzimierzu.

Sobór Objawienia Pańskiego w Moskwie – prawosławny sobór w Moskwie-Jełochowie. Wzniesiony na przełomie XVII i XVIII w. Od l938 do 1992 pełnił funkcję soboru patriarszego, głównej świątyni Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Miejsce pochówku patriarchów moskiewskich i całej Rusi Sergiusza (zm. 1944) oraz Aleksego II (zm. 2008).

Zmarł w Monasterze Czudowskim i został pochowany w jednej z jego cerkwi. W 1431 miały w niej zostać odnalezione jego nierozłożone relikwie. Przypisuje mu się ponadto cudowne uzdrowienie Tajduły, żony chana Ozbega.

Przetrwały dwa jego pisemne pouczenia: jedno skierowane do wszystkich wiernych i drugie adresowane do mieszkańców Nowogrodu.

Kanonizowany przez Rosyjski Kościół Prawosławny. Jego wspomnienie przypada (według kalendarza juliańskiego 5 października, 12 lutego i 20 maja. Relikwie Aleksego, po zniszczeniu Monasteru Czudowskiego w epoce ZSRR, znajdują się w soborze Objawienia Pańskiego w Moskwie.

Starzec (mnich) - począwszy od starożytności chrześcijańskiej, szczególnie w tradycji wschodniej, doświadczony mnich uczący życia duchowego nowych adeptów życia mniszego i ascezy. Tzw. starczestwo było silnym ruchem duchowym w Rosji XIX w. Jednym z najwybitniejszych starców był Serafim z Sarowa. Żyjąc w odosobnieniu, w pustelniach byli starcy celem pielgrzymek wielu postaci znaczących w społeczeństwie, w kulturze, sztuce.

W 2011 w Moskwie, w pobliżu żeńskiego monasteru Poczęcia św. Anny, odsłonięto jego pomnik. Zdaniem Riasanovsky'ego był jednym z najwybitniejszych hierarchów prawosławnych rezydujących w Moskwie.

Przypisy

↑ Алексий (Бяконт), св.
Алексий Московский, Киевский, святитель, чудотворец
Собор кафедральный в честь Богоявления в Елохове
Освящение памятника основателю Зачатьевского монастыря святителю Алексию, митрополиту Московскому
Riasanovsky N. V., Steinberg M. D.: Historia Rosji. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2009, s. 102. ISBN 978-83-233-2615-1.