|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: 1350 woluminów, w tym kilka starodruków pochodzących m.in. z XVIII w., 70 tytułów czasopism muzycznych z wielu krajów, blisko 300 płyt - tak wygląda kolekcja Holendra, prof. Alberta Dunninga, podarowana Uniwersytetow... Ogromna galaktyka eliptyczna ESO 306-17 tkwi samotnie w przestrzeni kosmicznej, bo pochłonęła wszystkich swoich sąsiadów - wynika z analizy zdjęcia, wykonanego przez Teleskop Kosmiczny Hubble'a (HST).
Galaktyki rzadko wyst... Teraz na wydłużającą się listę gatunków, których genomy zostały odczytane, obok zwierząt futerkowych i pierzastych oraz ssaków (człowiek, kurczaki, szczury i myszy) można wciągnąć żaby. Pierwsza sekwencja genomu płaza - afryka... Large Hadron Collider (LHC) - gigantyczny akcelerator do badania najmniejszych cząstek materii - działa już z połową zaplanowanej energii. "Pod koniec sierpnia zwiększymy intensywność zderzanych wiązek" - mówi szef zespołu te... Od 18 do 26 września w Biskupinie będzie się odbywać jeden z największych festynów archeologicznych w Europie. Tegoroczna, 16. edycja imprezy upłynie pod hasłem "Ruś znana i nieznana". Uczestnicy festyny będą mogli o podziwiać m.in...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Aleksy III KomnenCzy wiesz że...? Oktawiusz Jurewicz (ur. 30 kwietnia 1926 w Białymstoku) – polski filolog klasyczny, historyk, bizantynista. Profesura nadzwyczajny w 1971, zwyczajny w 1986 Uniwersytetu Warszawskiego. Dyrektor Instytutu Filologii Klasycznej UW w latach 1971-1996, kierownik Zakładu Filologii Greckiej, Bizantyńskiej i Nowogreckiej w Instytucie Filologii Klasycznej w latach 1963-1966, prodziekan i następniei dziekan Wydziału Filologicznego UW 1966-1973. W latach 1973-1979 pracował na stanowisku profesora (professeur associe) Uniwersytetu Paris IV-Sorbonne i jednocześnie dyrektora Centre de Civilisation Polonaise tegoż Uniwersytetu. Założył i redagował czasopismo naukowe "Les Cahiers Franco Polonais" (roczniki 1977-1983). Odbył wiele stażów naukowych min. na uniwersytetach w Belgradzie, Berlinie, Budapeszcie, Kolonii, Monachium, Moskwie i Paryżu. Autor publikacji około 100 prac , artykułów, książek wydanych w językach polskim, niemieckim i włoskim oraz szeregu przekładów źródeł historycznych greckich na język ojczysty. Wykształcił kilkunastu magistrów, byłem promotorem trzech doktorów nauk humanistycznych, recenzował 14 prac doktorskich różnych uniwersytetów i 6 prac habilitacyjnych. Członek zwyczajny Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, członek korespondent Polskiej Akademii Umiejętności, członek Polskiego Towarzystwa Filologicznego, członek i członek honorowy Komitetu Nauk o Kulturze Antycznej PAN, członek Komisji Bizantynologicznej KNoKA PAN i jej przewodniczący do 2000 (obecnie członek honorowy), członek Towarzystwa Historycznego Mommsengesellschaft. Anatolia (tureckie Anadolu) – kraina, należąca do Turcji, na półwyspie Azja Mniejsza (którego jest synonimem), leżąca między Morzem Czarnym a Zatoką Aleksandretty. 
 Aleksy III Komnen (ur. 15 października 1338, zm. 20 marca 1390) – cesarz Trapezuntu od 12 grudnia 1349. Syn cesarza Bazylego i jego drugiej żony Ireny. Po śmierci ojca wyjechał z matką i braćmi do Konstantynopola, skąd powrócił 12 grudnia 1349. Koronowany 12 stycznia 1350. Swojego poprzednika Michała zesłał do klasztoru. W 1355 poskromił opozycję na czele z megasem duksem Niketasem. Władcy cesarstwa trapezunckiego, wszyscy władcy pochodzili z dynastii Komnenów, używali nazwy Wielki Komnen. Cesarze Trapezuntu stosowali tytulaturę identyczną jak cesarze bizantyńscy.
Bazyli Wielki Komnen, ur. 1315, zm. 6 kwietnia 1340 – cesarz Trapezuntu od 22 września 1332 do 6 kwietnia 1340 roku. Był młodszym synem cesarza Aleksego II Komnena. W sierpniu 1332 – po obaleniu cesarza Manuela II – Bazyli został koronowany na cesarza. W 1335 zawarł małżeństwo z Ireną, nieślubną córką cesarz bizantyńskiego Andronika III Paleologa. Małżeństwo wywołało protesty, m.in. duchowieństwa. Bazyli zmarł 6 kwietnia 1340, zapewne otruty przez swoją żonę. Swoje córki wydał za tureckich i turkmeńskich władców w Azji Mniejszej, a jedną za Bagrata VI, króla Gruzji. Jego następcą został Manuel III Wielki Komnen. Bibliografia
Manuel III Wielki Komnen, ur. 16 grudnia, 1364 zm. 5 marca 1417 – cesarz Trapezuntu od 20 marca 1390 do 5 marca 1416 roku. Był synem cesarza Aleksego III. W roku 1391 i 1396 potwierdził przywileje Wenecjanom. Jego stosunki z Genueńczykami były bardziej napięte (konflikt od 1416). Ostatnie lata panowania upłynęły mu na konflikcie z synem, późniejszym Aleksym IV.
Konstantynopol – nazwa Bizancjum nadana miastu przez Konstantyna Wielkiego, który wybrał je na swoją siedzibę; w latach 330–395 stolica cesarstwa rzymskiego; w latach 395–1453 stolica cesarstwa Bizantyjskiego i Cesarstwa Łacińskiego (1204–1261); stolica państwa ottomańskiego w latach 1453–1922. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
