Alessandro La Marmora - Polski Serwis Naukowy

Alessandro La Marmora (ur. 27 marca 1799 r., Turyn – zm. 7 czerwca 1855 r.,Krym) – generał włoski, jedna z czołowych postaci włoskiego Risorgimento, twórca korpusu bersalierów.

Pochodził ze szlacheckiej rodziny Ferrero della Marmora. Był ósmym (z trzynaściorga) dzieci markiza Celestina Ferrero della Marmora, kapitana w pułku stacjonującym w Ivrei, i hrabianki Raffaelli Argentero de Bersezio. Był starszym bratem późniejszego generała i premiera, Alfonsa La Marmory.

Karol Feliks Sabaudzki, właściwie: Carlo Felice Giuseppe Maria (ur. 6 kwietnia 1765 – zm. 27 kwietnia 1831) - książę Sabaudii, Piemontu i Aosty. Król Sardynii w latach 1821-1831.

Alfonso Ferrero La Marmora (ur. 18 listopada 1804, zm. 5 stycznia 1878) - włoski generał i polityk, jedna z czołowych postaci włoskiego Risorgimento. Był młodszym bratem generała Alessandra La Marmory.

Był uczniem uzdolnionym w naukach ścisłych. Idąc śladem ojca zdecydował się na karierę wojskową w armii sardyńskiej króla Karola Feliksa. Zajmował się techniką wojskową i uzbrojeniem. Opracował m.in. nowy typ karabinu, a w dolinach otaczających miasto Biella prowadził studia nad obronnością górskich granic Piemontu. W tym czasie odbył również podróże do Francji, Anglii, Bawarii, Saksonii, Szwajcarii i do Tyrolu, studiując organizację, uzbrojenie i wyposażenie tamtejszych armii. W 1831 r. wysunął pierwszy pomysł stworzenia lekkich, mobilnych oddziałów wojska, mogących działać w trudnych i nietypowych warunkach wojennych. Rozwijając ten projekt, w 1835 r. kapitan La Marmora przedstawił królowi Karolowi Albertowi projekt sformowania pierwszej kompanii bersalierów. Podczas rekonwalescencji, w czasie której leczył ranę odniesioną w 1848 r. w bitwie pod Goito, La Marmora opracował regulamin i instrukcje dla korpusu bersalierów.

Liguria to region administracyjny w zachodnich Włoszech, o powierzchni 5416 km², 1,7 miliona mieszkańców i ze stolicą w Genui (727000 mieszkańców). Gęstość zaludnienia 325 osób na km².

Wojna krymska (1853-1856) – wojna między Imperium Rosyjskim a imperium osmańskim i jego sprzymierzeńcami (Wielką Brytanią, Francją i Sardynią). Była pierwszym w historii konfliktem zbrojnym, którego przebieg relacjonowano na bieżąco i który uwieczniono na fotografiach.

W 1854 r. ożenił się z Rosą Raccatagliata, poznaną dwa lata wcześniej w Genui. Jesienią tegoż roku, podczas epidemii cholery w Ligurii, zaangażował się w pomoc chorym i napisał dziełko poświęcone tej chorobie pt. Cholera Morbus. Pomimo osłabienia, 22 marca 1855 r. objął dowództwo drugiej dywizji sardyńskiego korpusu ekspedycyjnego, który pod dowództwem jego brata, Alfonsa La Marmory skierowano na front wojny krymskiej.

Bazylika – w architekturze typ kościoła wielonawowego (niezależnie od pełnionych funkcji kanonicznych), z nawą główną wyższą od naw bocznych, posiadającą okna ponad dachami naw bocznych (w odróżnieniu od kościoła halowego). Kościół z nawą główną bez okien, to pseudobazylika.

Biella – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Piemont, w prowincji Biella. Według danych na styczeń 2009 gminę zamieszkiwało 45 845 osób przy gęstości zaludnienia 982,1 os./1 km².

Generał Alessandro La Marmora zmarł na cholerę wkrótce po wylądowaniu na czele swych wojsk w Bałakławie. Jego żona pozostała jeszcze przez długi czas na Krymie. Od 1911 r. spoczywają oboje w bazylice San Sebastiano w Biella.