|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Pierwszymi ludźmi, którzy zaczęli używać pisma, byli prawdopodobnie mieszkańcy starożytnej Mezopotamii, państwa leżącego niegdyś na terenie dzisiejszego Iraku. Pisali oni już w czwartym tysiącleciu przed... Stymulator, umożliwiający zbadanie obszarów mózgu zaangażowanych w analizę znaków dotykowych, opracowuje Weronika Dębowska z Instytutu Biologii Doświadczalnej im. M. Nenckiego. Dzięki urządzeniu będzie można obserwować, które rejony w mózgu i jak zmienia... Ludwik Pasteur, francuski chemik i biolog, jest powszechnie uważany za najważniejszą postać w historii medycyny. Pasteur dokonał wielu odkryć naukowych, ale zasłynął przede wszystkim jako rzecznik zakaźnej teorii c... Jak może wyglądać odpowiedź na polecenie: podaj jakąś liczbę ? Zapewne możemy się spodziewać liczby 12, 459, -27 czy 0,39. Każda jest oczywiście dobra, ale zwróćmy uwagę na to, co każda z tych liczb oznacza. Wszyscy, a ... Liczba Pi swoje święto obchodzi 3.14, czyli 14 marca. Z tej okazji Uniwersytet Śląski organizuje - w dniach 11-13 marca - festiwal nauk ścisłych i przyrodniczych na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii. Uczelnia przygotowała wiele ciekawych warsztató...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Alfabet esperanckiCzy wiesz że...? Ĝ, Ĝĝ - litera alfabetu łacińskiego używana w Esperanto przypisana spółgłosce [d͡ʒ]. Jej wymowa odpowiada wymowie dwuznaku dż w języku polskim. Z jest dwudziestą szóstą literą alfabetu łacińskiego, trzydziestą literą alfabetu polskiego. Litera ta pochodzi od fenickiej (północno-zachodnio-semickiej) litery zaîn, poprzez grecką literę ζ (dzeta, zeta). W języku polskim oznacza spółgłoskę przedniojęzykowo-zębową, szczelinową, dźwięczną [z̪], w języku niemieckim [ʦ], a w hiszpańskim [θ]. Alfabet esperancki – alfabet oparty na alfabecie łacińskim, służący do zapisu języka esperanto. Składa się z 28 liter (w nawiasie podane zostały znaki w X systemie): A, B, C, Ĉ (cx), D, E, F, G, Ĝ (gx), H, Ĥ (hx), I, J, Ĵ (jx), K, L, M, N, O, P, R, S, Ŝ (sx), T, U, Ŭ (ux), V, Z Każdą literę czyta się tak, jak pisze, bez względu na sąsiedztwo. Zapoznaj się również z: Alfabet łaciński (łacinka), tzw. alfabet rzymski – alfabet, system znaków służących do zapisu większości języków europejskich oraz wielu innych. Jest najbardziej rozpowszechnionym alfabetem na świecie – posługuje się nim ok. 35% ludzkości. Wywodzi się z systemu służącego do zapisu łaciny.
Alfabet (nazwa pochodzi od pierwszych liter alfabetu greckiego: alfa i beta) – najpopularniejszy system zapisywania mowy. Terminu używany w trzech głównych, powiązanych ze sobą i niekiedy mylonych znaczeniach, co jest źródłem licznych nieporozumień w dziedzinie historii i teorii pisma, oraz w jednym znaczeniu pochodnym. Piąty sens obejmuje użycie niepoprawne, czyli nazywanie "alfabetami" systemów nie będących nimi (pseudoalfabetów).
Czy wiesz że...? beta Litera – znak graficzny charakterystyczny dla pism fonetycznych. Może wyrażać pojedynczą głoskę, sylabę lub wchodzić w skład innych połączeń - np. dwuznaków. W języku francuskim zestaw nawet pięciu liter może oznaczać jedną głoskę.
U jest dwudziestą pierwszą literą alfabetu łacińskiego, dwudziestą siódmą literą alfabetu polskiego. Oznacza zwykle w danym języku samogłoskę tylną wysoką, np. [u] lub [ʊ], a w języku francuskim [y].
V jest dwudziestą drugą literą alfabetu łacińskiego. W języku polskim używana w zapożyczeniach z innych języków, a także jako symbol lub skrót oraz w tak nietypowych zastosowaniach jak tablice rejestracyjne pojazdów.
Ĥ, Ĥĥ Litera alfabetu łacińskiego używana w Esperanto przypisana spółgłosce [x] lub [χ]. Jej wymowa odpowiada wymowie dwuznaku ch w języku polskim.
S – dwudziesta czwarta litera polskiego i dziewiętnasta alfabetu łacińskiego. Oznacza zwykle w danym języku spółgłoskę przedniojęzykową szczelinową bezdźwięczną, np. [s].
X system – system zapisu liter esperanckich posiadających daszek lub łuczek, polegający na zamianie litery ze znakiem diakrytycznym na dwuznak: litera bez daszka i x, stosowany jest w przypadku braku odpowiedniej czcionki. System ten jest popularny w Internecie, zwłaszcza w grupach dyskusyjnych, jednak w witrynach internetowych stosowany jest zapis unikodowy.
F jest szóstą literą alfabetu łacińskiego, dziewiątą literą alfabetu polskiego. Oznacza zwykle w danym języku spółgłoskę szczelinową wargową bezdźwięczną, np. [f]. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
