Alfabet fonetyczny ICAO - Polski Serwis Naukowy

Ten artykuł dotyczy telekomunikacji w armii NATO. Zapoznaj się również z: artykuł dotyczący systemu transkrypcji fonetycznej noszącego nazwę Międzynarodowy alfabet fonetyczny (IPA).

Alfabet fonetyczny ICAO znany również jako Alfabet fonetyczny NATO, także Międzynarodowy alfabet fonetyczny – najbardziej rozpowszechniony system literowania wyrazów w pewnych specyficznych zastosowaniach, np. w lotnictwie podczas prowadzenia komunikacji radiowej, gdzie każdej literze alfabetu odpowiada ustalone słowo.

Alfabet (nazwa pochodzi od pierwszych liter alfabetu greckiego: alfa i beta) – najpopularniejszy system zapisywania mowy. Terminu używany w trzech głównych, powiązanych ze sobą i niekiedy mylonych znaczeniach, co jest źródłem licznych nieporozumień w dziedzinie historii i teorii pisma, oraz w jednym znaczeniu pochodnym. Piąty sens obejmuje użycie niepoprawne, czyli nazywanie "alfabetami" systemów nie będących nimi (pseudoalfabetów).

Samolot – statek powietrzny cięższy od powietrza (aerodyna), utrzymujący się w powietrzu dzięki wytwarzanej sile nośnej za pomocą nieruchomych, w danych warunkach względem statku, skrzydeł. Ciąg potrzebny do utrzymania prędkości wytwarzany jest przez jeden lub więcej silników.

Pierwotnie część Międzynarodowego Kodu Sygnałowego (INTERCO), opracowany przez Organizację Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ICAO). W latach pięćdziesiątych przyjęty przez NATO, następnie stał się obowiązującym standardem dla wielu instytucji, szczególnie amerykańskich, m.in. przez Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny (ITU), Międzynarodową Organizację Morską (IMO), American National Standards Institute (ANSI), American Radio Relay League (ARRL),

Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny (ang. International Telecommunication Union, skrót ITU) to najstarsza na świecie organizacja międzynarodowa, jedna z organizacji wyspecjalizowanych ONZ, ustanowiona w celu standaryzowania oraz regulowania rynku telekomunikacyjnego i radiokomunikacyjnego. Została ona założona jako International Telegraph Union (Międzynarodowy Związek Telegraficzny) 17 maja 1865 roku w Paryżu.

Organizacja Traktatu Północnoatlantyckiego ( w wyniku podpisania 4 kwietnia 1949 Traktatu Północnoatlantyckiego przez 10 krajów europejskich: państw-członków Unii Zachodniej (Belgia, Francja, Holandia, Luksemburg, Wielka Brytania) wraz z pięcioma dodatkowymi krajami (Dania, Islandia, Norwegia, Portugalia, Włochy) oraz USA i Kanadę. Początkowym celem istnienia organizacji, na mocy traktatu waszyngtońskiego, była obrona militarna przed atakiem ZSRR.

Podstawową zaletą tego kodowania jest jego prostota, jednoznaczność i odporność na zakłócenia. Ponieważ żadna z sylab tworzących poszczególne słowa kodu nie powtarza się, nawet fragmentaryczna transmisja może być zrozumiana.

Litery

Zgodnie z tym schematem pilot samolotu o znakach rejestracyjnych SP-FGX, na prostej do lądowania na lotnisku Kobylnica (Aeroklub Poznański) wypowie formułę:
Kobylnica Port, Sierra, Papa, Foxtrot, Golf, X-Ray, Prosta
na co najpewniej usłyszy odpowiedź:
Sierra, Papa, Foxtrot, Golf, X-Ray, lądować zezwalam, Kobylnica Port

Nadawanie liczb

Obowiązują dwie wersje – polska i angielska

Inne znaki

. (kropka) – decimal, stop lub point (w zależności od kontekstu)

Zobacz też

Literowanie w fonicznych łącznościach radiowych

alfabet

Międzynarodowy Kod Sygnałowy

Przypisy

Udziwniona wymowa ma na celu wyraźnie zróżnicować brzmienie poszczególnych cyfr. Łatwo zauważyć iż słowa Jeden i Siedem brzmią dużo bardziej podobnie do siebie niż Jedynka i Siedem.
Przy odliczaniu (najczęściej do strzału) liczbę tą się pomija ze względu na podobne brzmienie do Fire.