Alfabet niemiecki - Polski Serwis Naukowy

Alfabet niemiecki – alfabet oparty na alfabecie łacińskim, służący do zapisu języka niemieckiego. Składa się z 30 liter (W Szwajcarii i w Liechtensteinie z 29, ponieważ ẞ/ß jest zastępowane zawsze przez SS/ss).

Litery w alfabecie niemieckim i ich nazwy

Wieloznaki

Do zapisu języka niemieckiego stosowane są następujące wieloznaki:

Wieloznaki oznaczające pojedynczą głoskę, która nie wynika z wymowy poszczególnych liter lub wynika z niej tylko częściowo: ch, sch, ph, ng, ie, ou oraz dodatkowo dla zastąpienia liter ä, ö, ü, ß i w nazwach własnych: ae, oe, ue, sz;

Wieloznaki oznaczające pojedynczą głoskę, która wynika z ogólnej ustalonej w języku niemieckim zasady odczytywania kombinacji liter: bb, dd, ff, ..., ss, ck, tz, dt, aa, ee, oo, ah, äh, eh, ih, ..., th, gh, dh, ..., oraz tylko w sylabach nieakcentowanych: el, em, en, er;

Wieloznaki i inne kombinacje liter, oznaczające kilka głosek, które nie wynikają z ogólnej ustalonej w języku niemieckim zasady odczytywania kombinacji liter: äu, ei, eu, chs, dsch, tsch tylko w nazwach własnych: tzsch, zsch, tylko w nagłosie: sp i st, tylko w środku wyrazu przed samogłoską: ti, tylko w nieakcentowanym wygłosie wyrazu: ig

Alfabet niemiecki a alfabet polski

23 litery występują w alfabecie polskim i niemieckim są to: A, a, B, b, C, c, D, d, E, e, F, f, G, g, H, h, I, i, J, j, K, k, L, l, M, m, N, n, O, o, P, p, R, r, S, s, T, t, U, u, W, w, Y, y, Z, z

Sch występuje w języku niemieckim i jest odpowiednikiem polskiego "sz" a także czeskiego i słowackiego "š". W cyrylicy "sch" zapisuje się za pomocą znaku "ш".

Tzsch – pentagraf występujący w języku niemieckim i odpowiadający polskiemu "cz". Współcześnie nie używany. Zachował się jedynie w nazwach własnych jak np.: w nazwisku Friedrich Wilhelm Nietzsche albo w nazwie gminy Kötzschau w Saksonii-Anhalcie.

7 liter występuje w alfabecie niemieckim, ale nie występują w alfabecie polskim Ä, ä, Ö, ö, ẞ, ß, Ü, ü, Q, q, V, v, X, x

Zobacz też

język niemiecki#Fonetyka i fonologia vs. pisownia niemiecka

Symbole specjalne

Linki zewnętrzne

Wymowa bez znaków diakrytycznych

Przypisy

↑ Znak ẞ (duża litera ß) nie jest częścią oficjalnej pisowni niemieckiej, a jego przynależność do alfabetu niemieckiego jest sporna.
Stanisław Walewski: Słownik kieszonkowy, Niemiecki alfabet. Wydawnictwo Langenscheidt Monachium 2002, s. 626, ISBN 3-468-11262-9
a z przegłosem
o z przegłosem
u z przegłosem
choć w języku polskim samogłoska ta jest wymawiana inaczej
choć w języku polskim spółgłoska ta jest wymawiana inaczej