|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Pierwszymi ludźmi, którzy zaczęli używać pisma, byli prawdopodobnie mieszkańcy starożytnej Mezopotamii, państwa leżącego niegdyś na terenie dzisiejszego Iraku. Pisali oni już w czwartym tysiącleciu przed... Stymulator, umożliwiający zbadanie obszarów mózgu zaangażowanych w analizę znaków dotykowych, opracowuje Weronika Dębowska z Instytutu Biologii Doświadczalnej im. M. Nenckiego. Dzięki urządzeniu będzie można obserwować, które rejony w mózgu i jak zmienia... Wspólny monitoring populacji niedźwiedzia brunatnego oraz wilka, stworzenie platformy skuteczniej wymiany informacji oraz ewentualnie przygranicznej strefy buforowej dla wilków - takie wnioski płyną z dwudniowej konferencji polsko-słowackiej w ... Konkurs na projekt znaku graficznego i plakietki pierwszego polskiego satelity naukowego BRITE-PL ogłosiło Centrum Badań Kosmicznych PAN. Prace konkursowe można składać do 28 lutego. Laureat ostanie zaproszony na wydarzenie medialne inaugurujące oficjalne rozpoczęci... W ostatnich latach Europa stanęła w obliczu niezliczonych zmian. Przykładem jednej z nich jest nasilenie się imigracji. Otwarte granice umożliwiają ludziom swobodne i bezproblemowe poruszanie się po całej UE. Niemniej migranci muszą stawić czoła wielu problemom, które wiążą się...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Alfabet słowackiCzy wiesz że...? Język słowacki (słow. slovenský jazyk, też slovenčina) należy do zachodniosłowiańskiej grupy językowej. Językiem tym posługuje się ponad 6 mln osób - przede wszystkim na Słowacji i w należącej do Serbii Wojwodinie, gdzie jest językiem urzędowym. Używają go także Słowacy mieszkający w Polsce, Rumunii, na Węgrzech, w USA i Kanadzie. W Polsce język słowacki mógł być zdawany na maturze jako jeden z języków nowożytnych. Ŕ, Ŕŕ — Litera alfabetu łacińskiego używana jako samogłoska w niektórych słowach w języku słowackim. Jest wydłużonym odpowiednikiem R ([rː]). Alfabet słowacki (słow. slovenská abeceda) – zmodyfikowany alfabet łaciński służący do zapisywania języka słowackiego. Różnice są w stosowaniu znaku długości (dĺžeň), znaku miękkości (mäkčeň) i akcentu przeciągłego (vôkaň). Alfabet ten składa się z 46 liter: a á ä b c č d ď dz dž e é f g h ch i í j k l ĺ ľ m n ň o ó ô p q r ŕ s š t ť u ú v w x y ý z ž. Akcent przeciągły ( ˆ, łac. circumflexus, gr. περισπωμένος / perispomenos), często nazywany daszkiem to znak diakrytyczny używany w językach: esperanto, francuskim, greckim, rumuńskim, słowackim, portugalskim i innych.
Z jest dwudziestą szóstą literą alfabetu łacińskiego, trzydziestą literą alfabetu polskiego. Litera ta pochodzi od fenickiej (północno-zachodnio-semickiej) litery zaîn, poprzez grecką literę ζ (dzeta, zeta). W języku polskim oznacza spółgłoskę przedniojęzykowo-zębową, szczelinową, dźwięczną [z̪], w języku niemieckim [ʦ], a w hiszpańskim [θ]. Litery q i w są używane tylko w wyrazach pochodzenia obcego, np.: Walter, watt, Quido. Używa się trzech dwuznaków: dz, dž i ch. Zobacz teżPrzypisy
Š – litera alfabetu łacińskiego z diakrytycznym znakiem háček. Jest to litera w alfabecie husyckim, służąca do zapisu głoski "sz". Występuje w zapisie języków litewskiego, łotewskiego, czeskiego, słowackiego, chorwackiego, słoweńskiego, serbskiego, macedońskiego, bośniackiego i białoruskiego (alfabet łacinka). Jest tożsama ze znakiem Ш w cyrylicy.
Alfabet łaciński (łacinka), tzw. alfabet rzymski – alfabet, system znaków służących do zapisu większości języków europejskich oraz wielu innych. Jest najbardziej rozpowszechnionym alfabetem na świecie – posługuje się nim ok. 35% ludzkości. Wywodzi się z systemu służącego do zapisu łaciny.
Czy wiesz że...? beta Alfabet (nazwa pochodzi od pierwszych liter alfabetu greckiego: alfa i beta) – najpopularniejszy system zapisywania mowy. Terminu używany w trzech głównych, powiązanych ze sobą i niekiedy mylonych znaczeniach, co jest źródłem licznych nieporozumień w dziedzinie historii i teorii pisma, oraz w jednym znaczeniu pochodnym. Piąty sens obejmuje użycie niepoprawne, czyli nazywanie "alfabetami" systemów nie będących nimi (pseudoalfabetów).
Č – litera alfabetu łacińskiego z diakrytycznym znakiem háček. Jest to litera w alfabecie husyckim, służąca do zapisu głoski zapisywanej w języku polskim dwuznakiem "cz". Litera ta jest stosowana w pisowni wszystkich języków zachodniosłowiańskich z wyjątkiem polskiego i kaszubskiego oraz w pisowni tych języków południowosłowiańskich, które stosują alfabet łaciński. Włączono ją też do alfabetu białoruskiego w krótkim okresie, kiedy teksty białoruskie zapisywano łacinką.
Dž, dž - jeden z dwuznaków używanych w alfabetach łacińskich języków południowosłowiańskich. W zapisie cyrylickim języka serbskiego jego odpowiednikiem jest znak џ. Dźwięk, który jest przezeń wyrażany brzmi jak polskie dż np. w słowie dżdżownica.
U jest dwudziestą pierwszą literą alfabetu łacińskiego, dwudziestą siódmą literą alfabetu polskiego. Oznacza zwykle w danym języku samogłoskę tylną wysoką, np. [u] lub [ʊ], a w języku francuskim [y].
V jest dwudziestą drugą literą alfabetu łacińskiego. W języku polskim używana w zapożyczeniach z innych języków, a także jako symbol lub skrót oraz w tak nietypowych zastosowaniach jak tablice rejestracyjne pojazdów.
Y – dwudziesta piąta litera alfabetu łacińskiego, dwudziesta dziewiąta litera alfabetu polskiego. Na tę literę w języku polskim zaczyna się tylko kilka słów, które są zapożyczone, i czyta się je zwykle przez "J": yale, yeti, yorkshire, oraz yuppie. Wyjątkiem jest słowo ypsilon, czytane przez Y. W różnych językach może oznaczać na przykład samogłoskę [y], [ɨ] (jak w polskim), [i] lub spółgłoskę [j].
S – dwudziesta czwarta litera polskiego i dziewiętnasta alfabetu łacińskiego. Oznacza zwykle w danym języku spółgłoskę przedniojęzykową szczelinową bezdźwięczną, np. [s]. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
