Alfons Karol - I Burbon - Polski Serwis Naukowy

Alfonso Carlos Fernando José Juan Pío de Borbón y Austria-Este, książę San Jaime i Andegawenii (ur. 12 września 1849 w Londynie, zm. 29 września 1936 w Wiedniu) – karlistowski pretendent do tronu Hiszpanii i legitymistyczny pretendent do tronu Francji, młodszy syn Don Juana, hrabiego Montizon (króla Hiszpanii "Jana III") i Marii Beatrycze Habsburg-Este, córki Franciszka IV, księcia Modeny.

Don Carlos María Isidro Benito de Borbón y Borbón-Parme (Karol V - karlistowski pretendent do tronu Hiszpanii) - (ur. 29 marca 1788 roku w Aranjuez, zm. 10 marca 1855 roku w Trieście) - drugi syn (który nie zmarł w dzieciństwie) króla Karola IV i jego żony Marii Ludwiki Parmeńskiej. Pierwszy karlistowski pretendent do tronu Hiszpanii.

Don Juan Carlos María Isidro de Borbón, hrabia de Montizón (fr. Jean Charles Marie Isidore de Bourbon, comte de Montizón), (ur. 15 maja 1822, zm. 21 listopada 1887) – karlistowski pretendent do tronu Hiszpanii jako Jan III w latach 1860-1868 i legitymistyczny pretendent do tronu Francji w latach 1883-1887.

26 kwietnia 1871 r. w Kleinheubach poślubił Marię des Neves (5 sierpnia 1852 - 15 grudnia 1941), córkę króla Portugalii Michała I Uzurpatora i Adelajdy, córki Konstantyna, księcia zu Löwenstein-Wertheim-Rosenberg. Małżonkowie nie mieli razem dzieci.

Podczas III wojny karlistowskiej w latach 1872-1876 Don Alfonso Carlos został wyznaczony przez swojego brata, pretendenta Karola VII, na dowódcę wojsk karlistowskich w Katalonii. Po klęsce znalazł się na wygnaniu we Francji.

Alfons XIII (ur. 17 maja 1886 w Madrycie, zm. 28 lutego 1941 w Rzymie) – król Hiszpanii, syn (pogrobowiec) króla Alfonsa XII. Panował formalnie od urodzenia do 1931; obecny król Jan Karol I jest jego wnukiem.

Ksawery Burbon-Parmeński, właściwie: hiszp. Francisco Javier de Borbón Parma y de Braganza (ur. 25 maja 1889 - 7 maja 1977) - głowa książęcej rodziny Burbonów-Parmeńskich jako (Franciszek) Ksawery, książę Parmy i Piacenzy, i karlistowski pretendent do tronu Hiszpanii jako (Francisco) Javier I.

W 1931 r. po śmierci swojego bratanka Don Alfonso Carlos odziedziczył jego pretensje do tronu Hiszpanii i Francji. Ogłosił się królem Hiszpanii Alfonsem Karolem I (Alfonso Carlos I) i królem Francji Karolem XII (Charles XII). Używał również tytułów księcia San Jaime w Hiszpanii i księcia Andegawenii we Francji.

Wojny karlistowskie (hiszp. Guerras Carlistas) – nazwa określająca trzy hiszpańskie wojny domowe z początku XIX wieku. Konflikt o podłożu ideologicznym i sukcesyjnym nastąpił pod koniec panowania króla Ferdynanda VII pomiędzy karlistami - zwolennikami królewskiego brata infanta Don Carlosa, hrabiego Molina i liberałami, zwolennikami królowej Marii Krystyny Burbon i jej nieletniej córki - dziedziczki tronu - Izabeli.

Był ostatnim męskim potomkiem Don Carlosa, hrabiego Molina, pierwszego karlistowskiego pretendenta. Zgodnie z zasadami prawa salickiego, na które powoływali się karliści, dziedzicem Don Alfonso Carlosa powinien zostać potomek młodszego brata hrabiego Molina, którym był król Hiszpanii - Alfons XIII. Jednak książę San Jaime wyznaczył tuż przed swoją śmiercią siostrzeńca swojej żony, księcia Ksawerego Parmeńskiego na "regenta Tradycyjnej Wspólnoty". Spowodowało to rozpad karlistów na alfonsinos (popierających Alfonsa XIII) oraz cruzadistas (popierających Ksawerego).