Alfons XIII Hiszpański - Polski Serwis Naukowy

Alfons XIII (1901)

Alfons XIII (ur. 17 maja 1886 w Madrycie, zm. 28 lutego 1941 w Rzymie) – król Hiszpanii, syn (pogrobowiec) króla Alfonsa XII. Panował formalnie od urodzenia do 1931; obecny król Jan Karol I jest jego wnukiem.

Z przekonań liberał (mimo konserwatywnego wychowania) i zwolennik reform konstytucyjnych, mających przybliżyć Hiszpanię do standardów europejskich. Mimo to co najmniej dwukrotnie podejmowano próby zamachu na jego osobę - w 1905 w Paryżu i rok później w Madrycie (ocalił go pancerz opracowany przez polskiego wynalazcę Jana Szczepanika). Zwalczany zarówno przez tradycjonalistów, jak i lewicę (anarchistów i socjalistów).

Jaime Leopoldo Isabelino Enrique de Borbón y Battenberg, książę Segowii i Andegawenii (ur. 23 czerwca 1908 w Segowii, zm. 20 marca 1975 w Sankt Gallen), legitymistyczny pretendent do tronu Francji. Był drugim synem króla Hiszpanii Alfonsa XIII i Wiktorii Eugenii Battenberg, córki księcia Henryka Battenberga. Jego najstarszy brat Alfons, chory na hemofilię, zrzekł się praw do korony hiszpańskiej, aby ożenić się z osobą niższego stanu.

Madryt (hiszp. Madrid) – stolica i największe miasto Hiszpanii, położony w środkowej części kraju u podnóża Sierra de Guadarrama (Wyżyna Kastylijska) nad rzeką Manzanares.

W 1920 nadał stołecznemu klubowi piłkarskiemu, któremu gorąco kibicował, tytuł "Królewskiego" - Real. W 1922 odznaczony Orderem Orła Białego.

Akceptował dyktaturę Miguela Primo de Rivery, w tym również kontrowersyjne przedsięwzięcia reżimu (m.in. stłumienie powstania Rifenów w 1927. Starał się jednak kreować swój wizerunek jako osoby wrażliwej społecznie (po wizycie w ubogim regionie Lan Hurdas założył specjalną fundację pomocy dla tego miejsca).

Miguel Primo de Rivera y Orbaneja (8 stycznia 1870 - 16 marca 1930) – hiszpański wojskowy, dyktator Hiszpanii w latach 1923-1930. Ojciec José Antonia Prima de Rivery.

Polo, gra rozgrywana konno na trawiastym boisku przez 2 czteroosobowe drużyny, których gracze dążą, używając długich kijów tzw. malletów, do umieszczenia w bramce przeciwnika drewnianej, białej kuli, wielkości pomarańczy.

W 1931 po przegranych przez monarchistów wyborach samorządowych zmuszony do wyjazdu z kraju. Osiedlił się pierwotnie w Paryżu, gdzie przebywały już jego małżonka i córki, później przeniósł się do Włoch. Latem 1931 przebywał w sopockim Grand Hotelu.

Był miłośnikiem wszelakich sportów (głównie polo) i – co zarzucali mu przeciwnicy – sybarytą i rozpustnikiem.

Barcelona [bərsəˈɫonə] (hiszp. [barθeˈlona]) – miasto w północno-wschodniej Hiszpanii, nad Morzem Śródziemnym, stolica prowincji o tej samej nazwie oraz wspólnoty autonomicznej Katalonii. Drugie co do wielkości miasto Hiszpanii. Główny ośrodek przemysłu kraju (samochody, komputery, prod. chemikaliów, przetwórstwo żywności) i finansowy regionu. Duży port morski oraz port lotniczy – Prat de Llobregat.

Beatriz Isabel Federica Alfonsa Eugenia Cristina María Teresa Bienvenida Ladislàa de Borbón y Battenberg (ur. 22 czerwca 1909 w San Ildefonso, zm. 22 listopada 2002 w Rzymie) - infantka hiszpańska, księżna Civitella-Cesi.

Zmarł na obczyźnie w 1941.

Małżeństwo i potomstwo

Alfons był żonaty z Wiktorią Eugenią – córką Henryka Battenberga, która niestety przekazała najstarszemu i najmłodszemu synowi hemofilię, pojawiającą się co drugie pokolenie u męskich potomków królowej Wiktorii. Pozostawił po sobie sześcioro dzieci (dwie córki i czterech synów):

Liberalizm (z łac. liberalis – wolnościowy, od łac. liber – wolny) – ideologia i kierunek polityczny według którego wolność jest nadrzędną wartością. Liberalizm odwołuje się do indywidualizmu, stawia wyżej prawa jednostki niż znaczenie wspólnoty, głosi nieskrępowaną (aczkolwiek w ramach prawa) działalność poszczególnych obywateli we wszystkich sferach życia zbiorowego.

Wiktoria z rodu Welfów, właściwie: Aleksandryna Wiktoria (ang. Alexandrina Victoria) (ur. 24 maja 1819 w Londynie, zm. 22 stycznia 1901 w Cowes na wyspie Wight) – królowa Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii przez 63 lata (od 20 czerwca 1837). Od 1 stycznia 1877 r. także cesarzowa Indii. Żona księcia Alberta Sachsen-Coburg-Gotha. Jej krewni i potomkowie zasiadali na tronach Grecji, Jugosławii, Rosji, Rumunii i Niemiec, a obecnie panują w Wielkiej Brytanii, Szwecji, Norwegii, Belgii, Danii i Hiszpanii.

Alfonso Pío Cristino Eduardo (1907-1938), księcia Asturii,

Jaime Leopoldo Isabelino Enrique (1908-1975), księcia Segowii i Madrytu,

Beatriz Isabel Federica Alfonsa Eugenia (1909-2002),

María Cristina Teresa Alejandra (1911-1996),

Juan Carlos Teresa Silvestre Alfonso (1913-1993), hrabiego Barcelony,

Gonzalo Manuel María Bernardo (1914-1934).

Alfons XIII miał również kilkoro dzieci ze związków pozamałżeńskich:

Heinrich von Battenberg (ur. 5 października 1858 w Mediolanie - 20 stycznia 1896 na statku szpitalnym niedaleko od brzegu Sierra Leone), heski arystokrata.

Jan Burbon, hiszp. Juan Carlos Teresa Silvestre Alfonso de Borbón y Battenberg (ur. 20 czerwca 1913, zm. 1 kwietnia 1993) — hiszpański arystokrata, hrabia Barcelony z dynastii Burbonów. Syn króla Hiszpanii Alfonsa XIII i Wiktorii Eugenii Battenberg.

z francuską arystokratką Mélanie de Gaufridy de Dortan, miał syna:

Rogera Leveque de Vilmorin (1905-1980).

z hiszpańską aktorką Carmen Ruíz Moragas, miał dwoje dzieci:

Anę Maríę Teresę Ruíz Moragas (ur. 1925 - zm. 1965),

Leandro Alfonso Ruíza Moragasa (ur. 1929), oficjalnie uznanego 21 maja 2003 jako Leandro Alfonso de Borbón Ruíz, syna króla, infanta Hiszpanii.

Wywód przodków

Zobacz też

Lista pretendentów do tronu Francji

Przypisy

Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, Warszawa 2008, s. 297.

Sybarytyzm – leniwy, wygodny tryb życia w luksusach i dostatku; wygodnictwo. Termin pochodzi od starożytnego greckiego miasta Sybaris, którego mieszkańcy wiedli dostatnie życie, folgując wszelakim przyjemnościom.

Order Orła Białego – najstarsze i najwyższe odznaczenie państwowe Rzeczypospolitej Polskiej, nadawane za znamienite zasługi cywilne i wojskowe dla pożytku Rzeczypospolitej Polskiej, położone zarówno w czasie pokoju jak i w czasie wojny. Nie dzieli się na klasy. Nadawany jest najwybitniejszym Polakom oraz najwyższym rangą przedstawicielom państw obcych.