Alfred Redl

Alfred Redl, pseudonim Opernball-13 (ur. 14 marca 1864 we Lwowie, zm. 25 maja 1913 w Wiedniu) – austriacki oficer, który pracował dla kontrwywiadu Cesarstwa Austro-Węgierskiego. Był jednym z największych szpiegów przed I wojną światową. W trakcie swej pracy znacznie rozwinął mechanizm wyłapywania agentów obcego wywiadu m.in. przez wprowadzenie nowoczesnych technologii. Sam jednak szpiegował dla Rosji. W latach późniejszych pojawiły się pogłoski, że mógł szpiegować również dla Francji i Włoch, lecz te doniesienia nigdy nie zostały udowodnione.

Kariera

Urodził się we Lwowie, wówczas należącym do Cesarstwa Austriackiego. Pochodził z ubogiej, wielodzietnej rodziny, ojciec pracował jako zawiadowca. Jego wyjątkowa inteligencja pozwoliła mu szybko awansować do rangi oficera w austriackiej armii, osiągnął więc pozycję zwykle przeznaczoną wyłącznie dla bogatych i uprzywilejowanych.

Redl szybko uzyskał uznanie jako wybitny specjalista w pracy kontrwywiadowczej. Po uzyskaniu awansu i powołaniu do sztabu generalnego w krótkim czasie wprowadził szereg udoskonaleń i innowacji technicznych w swym służbowym gabinecie w Wiedniu. Osoby przebywające w jego biurze były potajemnie fotografowane aparatem ukrytym w obrazie, znajdującym się na wprost siedzącej osoby. Gości częstował papierosami posypanymi proszkiem daktyloskopijnym, podobnie jak biurowa zapalniczka, popielniczki i pudełko zapałek. W ten sposób dyskretnie uzyskiwał odciski palców. Często też celowo zostawiał na biurku tajne dokumenty posypane proszkiem, a gość pozostawiony sam w gabinecie był obserwowany z innych pomieszczeń.

Redl zwrócił na siebie uwagę rosyjskiego wywiadu, kiedy pracował jeszcze w Biurze Ewidencyjnym przy Korpusie w Przemyślu. Informacje o nim zbierał rosyjski szpieg porucznik Kramer, pracujący dla pułkownika Nikołaja Batiuszyna – kierownika carskiego wywiadu na Galicję. Odkrył on, iż Redl był osobą homoseksualną, zdobywając i dostarczając Batiuszynowi zdjęcia przedstawiające go w intymnych ujęciach z innym mężczyzną. W tamtych czasach kontakty homoseksualne były karalne i samo ujawnienie orientacji homoseksualnej byłoby fatalne w skutkach dla wojskowej kariery. W sztabie wywiadu rosyjskiego, znajdującego się w Warszawie, postanowiono szantażem zmusić Redla do podjęcia współpracy. Wkrótce dwóch agentów rosyjskich, grożąc przekazaniem zdobytych zdjęć przełożonym Redla, zmusiło go do rozpoczęcia pracy dla wywiadu rosyjskiego. Otrzymał on pseudonim Opernball-13. Pierwszym zadaniem nowo pozyskanego agenta było zdobycie planów dwóch wschodnich fortów Twierdzy Przemyśl – fortu nr I "Salis Soglio" w Siedliskach oraz fortu XIV w Hurku.

W latach 1903-1913 Redl przekazał Rosjanom wiele ściśle tajnych informacji. Tuż przed I wojną światową dostarczył rosyjskiemu wywiadowi Plan III – pełny plan austriackiej inwazji na Serbię. Plany te Rosjanie przekazali Serbom, w wyniku czego byli oni dobrze przygotowaniu na austriacki atak. Pod koniec 1909 roku Opernball-13 otrzymał bezpośrednio od Batiuszyna rozkaz dostarczenia pełnego planu dyslokacji wojsk austro-węgierskich (znajdującego się w sejfach Sztabu Generalnego w Wiedniu) oraz kopii planów całej twierdzy przemyskiej. Plan dyslokacji wojsk został dostarczony do rosyjskiego sztabu w ciągu 3 miesięcy, a 5 miesięcy później Redl, przy współpracy z innymi agentami, skopiował i dostarczył komplet planów fortyfikacji przemyskich. Redl dostarczał również austriackiej armii specjalnie sfałszowane informacje dotyczące liczebności armii rosyjskiej. Alfred Redl został nazwany jednym z największych zdrajców w historii, gdyż jego działania przyczyniły się do śmierci blisko pół miliona współrodaków.

Redl prawdopodobnie dostarczał Rosjanom wiele innych informacji dotyczących austriackich planów wojskowych, fortyfikacji oraz austriackich agentów pracujących na terenie Rosji.

czytaj dalej: [2], [3]