Alicja Francuska, znana też jako Alys, Alaïs, Adélaïde, Adèle, Alais lub Alix (4 października 1160 – ok. 1220) - córka króla Francji - Ludwika VII Młodego i jego drugiej żony - Konstancji Kastylijskiej.

Alicja była młodszą siostrą przyrodnią Marii, hrabiny Szampanii i Alicji, hrabiny Blois (Alix, z którą często jest mylona) oraz rodzoną - Małgorzaty Kapet, królowej Węgier. Jej matka zmarła przy porodzie Alicji. Jej ojciec miał trzy żony, a z każdą potomstwo. Jego trzecią żoną była Adela z Szampanii, którą poślubił już pięć tygodni po śmierci drugiej żony. Adela urodziła młodszego przyrodniego brata Alicji - Filipa, przyszłego króla Francji, i jej młodszą przyrodnią siostrę - Agnieszkę, cesarzową bizantyjską.

W styczniu 1169 ojciec Alicji i król Anglii - Henryk II Plantagenet, ustalili że Alicja poślubi syna Henryka - Ryszarda. Alicja została więc wysłana do Anglii, a jej przyszły teść przez wiele lat trzymał ją na swoim dworze. W 1177 stało się to przyczyną konfliktu między Francją a Anglią. Jeden z kardynałów, w imieniu papieża Aleksandra III groził, że nałoży interdykt na kontytentalne posiadłości Anglii, jeśli wreszcie Henryk II nie ożeni swojego syna z Alicją. Henryk uspokajał Ludwika, że Alicja jest dobrze traktowana, ale wciąż unikał tematu ślubu. Na dworze chodziły plotki, że Alicja została metresą Henryka II i miała z nim dziecko.

Henryk II zmarł 6 lipca 1189, a długoletni narzeczony Alicji, został królem jako Ryszard I. W marcu 1191, w Mesynie unieważnił zaręczyny twierdząc, że narzeczona urodziła dziecko jego ojcu. W 1195 Alicja została wysłana z powrotem do Francji. Jeszcze w 1192 jej brat, król Filip II August, zaofiarował jej rękę młodszemu bratu Ryszarda - Janowi bez Ziemi, ale małżeństwu stanowczo sprzeciwiła się królowa-matka - Eleonora Akwitańska. 20 sierpnia 1195 Alicja poślubiła Wilhelma Talvasa, hrabiego Ponthieu, miała z nim troje dzieci:

Data śmierci Alicji jest nieznana. Wiadomo, że żyła jeszcze 28 lipca 1218.

Źródło