Allman Brothers Band – amerykański zespół rockowy powstały w marcu 1969. Allman Brothers była jedną z bardziej znaczących i wpływowych grup rockowych XX wieku. Reprezentowała takie style i gatunki jak hard rock, jazz rock, Southern rock, folk rock i country rock, jam rock i blues rock.

Historia

Grupę założyli bracia Allmanowie: Gregg (instrumenty klawiszowe) i Duane (gitara) . Nadali jej nazwę od swojego nazwiska (po polsku: "zespół braci Allman"). Dołączyli do nich Dickey Betts (gitara), Barry Oakley (gitara basowa) i Butch Trucks (perkusja). Bracia Allman, podobnie jak i pozostali muzycy, już przed powstaniem grupy, jak i w pierwszych latach jej istnienia intensywnie pracowali jako muzycy studyjni, grając dla całej gamy współczesnych im gwiazd muzyki rockowej i popowej. Wszyscy wnieśli do grupy profesjonalizm, olbrzymie doświadczenie sceniczne i wiele technicznych umiejętności. Spośród muzyków tworzących grupę wyróżniał się jej frontman Duane Allman, który był jednym z najlepszych gitarzystów rockowych swego pokolenia. W pierwszych latach istnienia grupa wydała dwa bardzo dobre albumy, lecz przełomowym momentem w jej karierze był legendarny koncert dany w Fillmore East w Nowym Jorku. Występ zarejestrowany i wydany na płycie stał się perłą w dyskografii grupy i ukazał ją jako jedną z najlepszych rockowych grup koncertowych. W istocie muzyka grupy najlepiej prezentowała się na scenie. Muzycy wprowadzając typowe dla jazzu elementy improwizacji, rozwijali swe krótkie studyjne utwory w długie, niekiedy sięgające 40 minut improwizowane solówki instrumentalne oraz jamy.

Kilka miesięcy po słynnym występie, 29 października lider grupy Duane Allman zginął w wypadku motocyklowym. Rok później w niemal identycznych okolicznościach rozstał się z życiem basista Berry Oakley. Zespół jednak zdołał się pozbierać po tej stracie, pojawiając się w nowym składzie. Dotychczasowy drugi gitarzysta Dickey Betts został wysunięty na czoło. Jego styl gitarowy, w którym wyraźnie słuchać wpływy muzyki country, nadał grupie nieoczekiwane, nowe brzmienie. Zamiast drugiego gitarzysty zatrudniono kolejnego pianistę. Duet instrumentów klawiszowych znacznie pogłębił dotychczasowe brzmienie zespołu. W 1973 w tym składzie grupa osiągnęła szczyt popularności występując na festiwalu na Grad Prix Rececorse w Watkin’s Glen w stanie Nowy Jork, gdzie dzieląc scenę z Grateful Dead i The Band zespół dał wielogodzinny koncert dla 600 tysięcy słuchaczy. Niedługo potem rozpoczął się kryzys w grupie, związany z tarciami wewnętrznymi i problemami z narkotykami. Doprowadził on do rozwiązania się grupy. Zespół zawiązał się powtórnie w 1979, by znów się rozpaść w 1982. Ponowny, tym razem triumfalny powrót na scenę w częściowo odnowionym składzie nastąpił w 1991. Grupa odzyskała formę, nagrywając serię znakomitych albumów. Okres lat dziewięćdziesiątych można uznać za najbardziej płodny artystycznie w historii grupy. Zespół zaznaczył swoje istnienie w XXI wieku nowymi, znakomitymi albumami i trasami koncertowymi.

Do największych przebojów grupy należały: Whipping Post, Midnight Rider, Revieval, Blue Sky, Ramblin’ Man, In Memory of Elizabeth Reed, Les Bres in A Minor i High Falls.

czytaj dalej: [2], [3]