Amilcar Lopes Cabral (ur. 12 września 1924, zm. 20 stycznia 1973) pochodzący z Gwinei Portugalskiej, inżynier agronom, marksista, działacz polityczny na rzecz wyzwolenia Gwinei Portugalskiej (Gwinei Bissau) oraz Wysp Zielonego Przylądka spod portugalskiego kolonializmu. W wieku 12 lat osiedlił się wspólnie z rodzicami w ich dawnej ojczyźnie na Wyspach Zielonego Przylądka. W 1959 założył PAIGC, Afrykańską Partię Wyzwolenia Cabo Verde i Gwinei Bissau. W 1945 roku rozpoczął studia w Portugalii. Po powrocie do Afryki w 1952 roku podjął działalność niepodległościową. Wcześniej, w czasie studiów, poznał portugalskich komunistów. Ich wpływ sprawił, że swoją walkę o dekolonizację chciał prowadzić m. in. w oparciu o "uświadamianie i budzenie mas". Początkowo zamierzał doprowadzić do upadku kolonializmu dostępnymi, legalnymi środkami. Jednak po pobycie w Angoli oraz w dawnej Gwinei Francuskiej, kiedy legalne metody nie przynosiły skutku, zdecydował się na walkę zbrojną, którą toczył wspólnie ze swoimi partyzantami przede wszystkim na terytorium Gwinei Portugalskiej. W 1963 roku Cabral ogłosił otwartą wojnę z Portugalią. Jego oddziały stoczyły kilka bitew z Portugalczykami zadając im dotkliwe straty. Portugalska tajna policja podejmowała kilka razy próby zabicia Cabrala. 20 stycznie 1973 roku Cabral został zastrzelony przez weterana wojny o niepodległość na jednej z ulic Conacry stolicy dawnej Gwinei Francuskiej. Powszechnie uważa się, że za zamachem stały tajne służby portugalskie. Gwinea Bissau uzyskała uznaną przez Portugalię niepodległość rok później. Republika Zielonego Przylądka stała się niepodległa w 1975 roku.