Amama Mbabazi - Polski Serwis Naukowy

Amama Mbabazi (ur. 16 stycznia 1949), ugandyjski polityk i prawnik, minister obrony, minister sprawiedliwości w latach 2006-2011. Premier Ugandy od 24 maja 2011.

Biografia

Amama Mbabazi urodził się w 1949 w miejscowości Mparo w dystrykcie Kigezi (ob. dystrykt Kabale). Ukończył prawo na Uniwersytecie Makerere w Kampali, a następnie studia podyplomowe z zakresu praktyki prawniczej w Law Development Centre w Kampali. Po studiach został członkiem Uganda Law Society.

Szwecja, Królestwo Szwecji (Sverige, Konungariket Sverige) – państwo w Europie Północnej, zaliczane do państw skandynawskich. Szwecja jest członkiem Unii Europejskiej od 1995 roku. Graniczy z Norwegią, Finlandią i Danią.

Idi Amin Dada Oumee (ur. 17 maja 1925 w Koboko w Ugandzie jako Idi Awo-Ongo Angoo, zm. 16 sierpnia 2003 w Dżuddzie w Arabii Saudyjskiej), polityk i feldmarszałek ugandyjski.

Pod koniec lat 60. XX wieku zaangażował się w działalność polityczną, współtworząc lewicującą organizację studencką. Gdy w 1971 do władzy doszedł Idi Amin, wstąpił do podziemnego ruchu Uganda National Liberation Army (UNLA), sprzeciwiającego się jego rządom. Pełnił w nim funkcję sekretarza. Współpracował z jednym z głównym przywódców UNLA, Yowerim Musevenim, a w latach 1978-1979 był jego osobistym doradcą. Jednocześnie, w czasie prezydentury Amina pracował w Izbach Prokuratury Generalnej (1976-1979) oraz pełnił funkcję sekretarza Ugandyjskiej Rady Prawa (Uganda Law Council).

Uganda – państwo w środkowej Afryce nad Jeziorem Wiktorii, o pow. 236 tys. km². Graniczy z Sudanem, Demokratyczną Republiką Konga, Rwandą, Tanzanią i Kenią. Ludność zajmuje się głównie rolnictwem i hodowlą, kraj słabo rozwinięty.

Uganda w ramach czterech regionów administracyjnych (Centralnego, Wschodniego, Północnego i Zachodniego) podzielona jest na 80 dystryktów. Dystrykty z kolei dzielą się na hrabstwa, subhrabstwa, parafie i wioski.

Po obaleniu Amina w 1979 został dyrektorem służb prawnych UNLA. W lutym 1981, po objęciu władzy przez Miltona Obote, w wyniku wewnętrznych podziałów i konfliktów w UNLA, opuścił kraj i udał się na wychodźstwo. Początkowo znalazł się w Kenii, a następnie przeniósł się do Szwecji. Razem z Musevenim współtworzył struktury Narodowego Ruchu Oporu (National Resistance Movement, NRM).

Apollo Milton Opeto Obote (ur. 28 grudnia 1924 w wiosce Akokoro w dystrykcie Apac w północnej Ugandzie, zm. 10 października 2005 w Johannesburgu w RPA) – premier Ugandy od 1962 do 1966 i prezydent Ugandy w latach 1966 do 1971 oraz ponownie od 1980 do 1985, doprowadził do niepodległości Ugandy w 1962 r. Po studiach prawniczych w USA powrócił do Ugandy, gdzie utworzył w 1955 r. Ugandyjski Kongres Narodowy (UNC), a po jego podziale został przewodniczącym Ugandyjskiego Kongresu Ludowego rok później. Po kilku latach przewodzenia opozycji stworzył koalicję z Kabaka Yekka – partią rojalistyczną ludu Baganda – i wybrano go premierem w 1961 r. Urząd przejął 25 kwietnia 1962 r. i w październiku ogłosił niepodległość kraju. 2 marca 1966 r. Obote został prezydentem Ugandy. Został obalony przez dowódcę swojej armii generała Idi Amina w 1971 r., lecz ponownie został wybrany prezydentem w wyborach w 1980 r., które odbyły się po interwencji wojsk tanzańskich kończącej krwawe rządy Amina. Jego drugi okres rządów zaznaczył się represjami i śmiercią wielu cywilów, jako skutek wojny domowej. Został obalony w 1985 r. przez generała Bazilio Olara Okello, uciekł do Tanzanii, a następnie do Zambii. Zmarł na niewydolność nerek w wieku 81 lat w szpitalu w Johannesburgu. Został uroczyście pochowany w stolicy Ugandy Kampali. Obote był mentorem dla wszystkich swoich następców na stanowisku prezydenta, łącznie z Aminem i Yoweri Musevenim i jest uważany za ojca niepodległości Ugandy.

Po dojściu do władzy przez Museveniego w 1986 objął funkcję szefa Organizacji Bezpieczeństwa Zewnętrznego (External Security Organisation), tworząc w ten sposób służby wywiadowcze kraju (1986-1992). Od 1992 do 1998 zajmował stanowisko ministra stanu ds. obrony, a następnie ministra stanu ds. współpracy regionalnej (1998-2002). W kolejnych latach pełnił funkcję ministra obrony. W czerwcu 2006 został mianowany ministrem bezpieczeństwa, którym pozostał do maja 2011. Pełnił także funkcję sekretarza generalnego Narodowego Ruchu Oporu.

24 maja 2011 prezydent Yoweri Museveni mianował go nowym szefem rządu. 25 maja 2011 jego kandydaturę oficjalnie zatwierdził parlament.

Przypisy

↑ Cyprian Musoke: Amama Mbabazi's road to Prime Minister (ang.). newvision.co.ug, 24 maja 2011. [dostęp 2011-05-25].
Uganda: Defense Minister Mbabazi Calls for Regional Cooperation (ang.). iccnow.org, 12 maja 2006. [dostęp 2011-05-25].
Ministries allocated (ang.). newvision.co.ug, 1 czerwca 2006. [dostęp 2011-05-25].
↑ Mbabazi is Premier, Sekandi VP (ang.). newvision.co.ug, 24 maja 2011. [dostęp 2011-05-25].
MPs approve Ssekandi, Mbabazi (ang.). newvision.co.ug, 25 maja 2011. [dostęp 2011-05-25].