Amenemope - Polski Serwis Naukowy

Amenemope – faraon, władca starożytnego Egiptu z XXI dynastii z czasów Trzeciego Okresu Przejściowego. Panował prawdopodobnie w latach 994-985 p.n.e. lub 993-984 p.n.e. Syn Psusennesa I i Mutnodżmet II.

Złota maska Amenemope

Nie zachowały się informacje o dokonaniach króla w czasie jego panowania. Według Manethona panował przez dziewięć lat. Prawdopodobnie sprawował wspólną władzę wraz ze swym ojcem, Psusennesem I pod koniec jego panowania. Rezydował w Tanis, a początek jego panowania przypadał na końcowe lata pontyfikatu Mencheperre i poczatkowe Smendesa II w Tebach.

Manethon (Maneton) (III wiek p.n.e.) - zhellenizowany kapłan egipski, znający oprócz greki egipskie tradycje i potrafiący czytać hieroglify. Wykształcenie zdobył prawdopodobnie w Heliopolis lub w Mendes, mieszkał zaś w położonym w delcie Nilu Sebennytos.

Mencheperre - Boski Ojciec Pierwszy Prorok Amona Mencheperre - wielki kapłan Amona oraz król Górnego i Dolnego Egiptu z czasów Trzeciego Okresu Przejściowego. Władzę sprawował w latach 1045-992 p.n.e. Syn wielkiego kapłana Pinodżema I i Duathathor Henuttaui II, córki Ramzesa XI, brat Psusennesa I, panującego w Tanis. Małżonką jego została bratanica, Isetemchabit III, córka Psusennesa I. W końcowych latach swego pontyfikatu w Tebach, przyjął tytuły królewskie, panując jako król Górnego i Dolnego Egiptu. W rzeczywistości władza jego rozciągała się tylko na obszary Górnego Egiptu.

Amenemope został pochowany w Tanis, w grobowcu swego ojca. Mumię króla złożono w granitowym sarkofagu, przygotowanym dla jego matki, królowej Mutnodżmet. Złożono ją tam prawdopodobnie po przeniesieniu z miejsca pierwotnego pochówku. W kwietniu 1940 odnalazł ją Pierre Montet. W sarkofagu znajdowała się mumiokształtna drewniana trumna pokryta cienkimi płatkami złota. Sama mumia króla strojna była jedynie w kilka bransolet i naszyjników oraz złotą pogrzebową maskę, wykonaną z cienkiej, złotej blachy. Prace w grobowcu Psusennesa I i Amenemope Pierre Montet wznowił w 1946, po zakończeniu II wojny światowej. Wyniki tych prac opublikował w 1958.

Teby (egip. Uaset, gr. Θῆβαι - Thēbai, u Homera Stubramne) - starożytne miasto w Górnym Egipcie, położone nad Nilem, ok. 600 km na południe od dzisiejszego Kairu.

Granit – kwaśna skała magmowa – głębinowa, średnio- lub grubokrystaliczną, częściej średniokrystaliczna. Granit ma budowę jawnokrystaliczną na skutek środowiska głębinowego w jakim powstał.

Bibliografia

Grimal N. – Dzieje starożytnego Egiptu, PIW, Warszawa 2004, ISBN 83-06-02917-8.

Kwiatkowski B. – Poczet faraonów, Iskry, Warszawa 2002, ISBN 83-207-1677-2.

Schneider Th. – Leksykon faraonów,PWN, Kraków Warszawa 2001, ISBN 83-01-13479-8.

Jacq Ch. – Podróż po Egipcie faraonów, Świat Książki, Warszawa 2004, ISBN 83-7391-131-6 Nr 4380.

Jacq Ch. – Sekrety Egiptu faraonów, Świat Książki, Warszawa 2006, ISBN 83-7391-760-8 Nr 5023.