Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Czerniak złośliwy jest często występującym nowotworem złośliwym skóry. Niestety wyniki leczenia czerniaka w Polsce należą do najgorszych w Europie. Niezrozumiałe pozostają przyczyny późnego rozpoznawania czerniaka skóry, którego diagnostyka jest najprostszą i najtańszą w całej onkologii.

Kierujemy do Ciebie prośbę o wypełnienie anonimowej ankiety, która pozwoli na ocenę naszej wiedzy o czerniaku skóry, a w szczególności o profilaktyce i leczeniu tej choroby.
Czas jaki to zajmie - około 10-15 minut.

Czy chcesz pomóc w badaniach naukowych - odpowiedzieć na nasze pytania?

TAK, wypełniam
NIE, odmawiam

Zebrane informacje wykorzystane zostaną wyłącznie do celów naukowych
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
  auto?
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar   Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Magnolia  Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Simpy   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Warto przeczytać:
 
18. konferencja nordycka nt. lingwistyki informatycznej, Ryga, Łotwa
W dniach 11 - 13 maja 2011 r. w Rydze, Łotwa, odbędzie się 18. nordycka konferencja nt. lingwistyki informatycznej. Lingwistyka informatyczna to dziedzina interdyscyplinarna zajmująca się modelowaniem statystycznym i/lub regułowym języka naturalnego z perspektywy in...
 
Warsztaty nt. integracji informacji zorientowanej na użytkownika, Ryga, Łotwa
W dniach 6 - 8 października 2011 r. w Rydze, Łotwa, odbędą się warsztaty nt. integracji informacji zorientowanej na użytkownika. Istnieją dwa główne podejścia do integracji informacji - wirtualizacja i materializacja. W przypadku pierwszego podejścia dane są przechowywane w ...
 
Międzynarodowy dzień informacji o przestrzeni kosmicznej w 7PR, Ryga, Łotwa
W dniach 18 - 19 lipca 2011 r. w Rydze, Łotwa, odbędzie się międzynarodowy dzień informacji o przestrzeni kosmicznej w 7PR. Wydarzenie ma połączyć rozpowszechnianie informacji poprzez udostępnienie uczestnikom użytecznych i praktycznych danych na temat zaproszeń dotyczącyc...
 
Dziewiąta międzynarodowa konferencja nt. modelowania w medycynie i biologii,
Ryga, Łotwa
W dniach 26 - 28 lipca 2011 r. w Rydze, Łotwa, odbędzie się dziewiąta międzynarodowa konferencja nt. modelowania w medycynie i biologii. Postępy w technologii medycznej i biologicznej zmieniają opiekę medyczną i leczenie. Po części jest to wynik interakcji i współpracy między naukami medyc...
 
6. międzynarodowa konferencja nt. oddziaływania czynników środowiskowych na zdrowie, Ryga, Łotwa
W dniach 25 - 27 lipca 2011 r. w Rydze, Łotwa, odbędzie się 6. międzynarodowa konferencja nt. oddziaływania czynników środowiskowych na zdrowie. Kłopoty zdrowotne związane ze środowiskiem stają się poważnym źródłem zaniepokojenia na całym świecie. Zdrowie populacji zależy od dobrej jakości czy...

Reklama:


Amfibol

Czy wiesz że...?
Pirokseny – grupa bardzo rozpowszechnionych minerałów skałotwórczych o strukturze wewnętrznej odpowiadającej krzemianom łańcuchowym i ogólnym wzorze:

Glinokrzemianysole, w których występują aniony złożone z glinu, krzemu i tlenu. Bardzo szeroka klasa materiałów naturalnych i syntetycznych, obejmująca m.in. powszechnie występujące w naturze zeolity, kaolin, andaluzyt, dysten, silimanit i anortyt oraz syntetyczne glinokrzemiany polimeryczne, np. geopolimery.

Żwir – okruchowa skała osadowa o luźnej postaci, złożona z otoczaków o średnicy większej niż 2 mm – nawet do kilku cm. (W budownictwie żwirem nazywane jest kruszywo naturalne o frakcji do 80 mm.)
Anthopyllit
Hornblenda
tremolit

Amfibole (z stgr. ἀμφίβολος amphibolos – "nieokreślony", ze względu na różnorodność koloru i formy) – duża grupa minerałów skałotwórczych, krzemianów, czasami też glinokrzemianów.

Właściwości

  • Wzór chemiczny ogólny amfiboli: A B2 C5 T8 O22 (OH, F, Cl)2
  • Wzór chemiczny amfiboli oblicza się przy założeniu 24 (O, OH, F, Cl), gdzie: A = nadwyżka Na, i cała ilość K (suma powinna być zawarta w granicach 0,00-1,00); B = nadwyżka Mn, Fe Mg, oraz Ca, Na (suma = 2,00); C = nadwyżka Al, Cr, Fe , Ti oraz Mg, Fe Mn (suma = 5,00); T = Si, Al, Cr, Fe , Ti (suma = 8,00);
  • K – występuje tylko na pozycji A
  • Na – występuje na pozycji A lub B
  • Ca – występuje tylko na pozycji B
  • jony typu: Mg, Fe , Mn Li, Zn, Ni, Co – występują na pozycji C lub B
  • Al – występuje na pozycji C lub T
  • Fe, Mn, Cr – występują tylko na pozycji C
  • Si – występuje tylko na pozycji T
  • Są to krzemiany lub glinokrzemiany wapnia, magnezu, glinu, żelaza i sodu, manganu, tytanu, potasu z niewielką zawartością wody.

    Pokrój kryształu – wygląd zewnętrzny kryształu uwzględniający wzajemne proporcje, wielkości i wykształcenia określonych jego ścian powstających w czasie jego wzrostu.

    Barwa – wrażenie psychiczne wywoływane w mózgu człowieka (i zwierząt), gdy oko odbiera promieniowanie elektromagnetyczne z zakresu światła, a pisząc dokładniej, z widzialnej części fal świetlnych. Główny wpływ na to wrażenie ma skład widmowy promieniowania świetlnego, w drugiej kolejności ilość energii świetlnej, jednak niebagatelny udział w odbiorze danej barwy ma również obecność innych barw w polu widzenia obserwatora, oraz jego cechy osobnicze, jak zdrowie, samopoczucie, nastrój, a nawet doświadczenie i wiedza w posługiwaniu się zmysłem wzroku.
  • Układ krystalograficzny: najczęściej rombowy oraz jednoskośny
  • Gęstość – 2,85-3,5 g/cm³,
  • Twardość – 5-6.
  • Barwa: przeważnie zielona, brunatna lub czarna
  • Rysa: biała, szara, jasnobrunatna
  • Przełam: najczęściej nierówny lub muszlowy
  • Połysk: najczęściej szklisty, tłusty bądź perłowy
  • Łupliwość: doskonała, dwukierunkowa, krzyżująca się pod kątem 124° (ta cecha pozwala je odróżnić od podobnych piroksenów)
  • Inne cechy:
  • Bardzo często tworzą pomiędzy sobą roztwory stałe (kryształy mieszane), co wpływa na bardzo duże ich zróżnicowanie.
  • Najczęściej wykazują pokrój słupkowy, igiełkowy lub włóknisty (azbest amfibolowy). Kryształy odznaczają się sześciobocznym przekrojem.
  • Występują w skupieniach ziarnistych i zbitych.
  • Niektóre amfibole po oszlifowaniu wykazują efekt kociego oka.
  • Nazewnictwo

    Przed uchwaleniem międzynarodowej krystalochemicznej klasyfikacji amfiboli IMA (International Mineralogical Association) (1978 r.) wyznacznikiem klasyfikacji były cechy optyczne. Uchwalenie nowej klasyfikacji zdyskredytowało prawie 170 dawniejszych nazw amfiboli i ich odmian.

    W jubilerstwie przez szlif rozumie się wszystko, co jest związane z obróbką kamieni, a więc - nadanie określonej formy i pokrycia całej powierzchni symetrycznymi płaszczyznami, czyli fasetami. W produkcji szkła laboratoryjnego mianem szlifu określa się rodzaj połączeń rozmaitych elementów sprzętu laboratoryjnego. Tego rodzaju szlif nazywany jest szlifem laboratoryjnym.

    Twardość – cecha ciał stałych świadcząca o odporności na działanie sił punktowych (skupionych). Efektami oddziaływania sił skupionych mogą być odkształcenia powierzchni, zgniecenie jej lub zarysowanie. Twardość materiału mierzy się za pomocą sklerometru i mikrotwardościomierza. Twardość jest istotną charakterystyką materiałów konstrukcyjnych. Dla każdego z typu tych materiałów utworzono odpowiednie metody klasyfikacji i pomiarów twardości.

    Obecnie wyróżnia się cztery grupy amfiboli

  • Amfibole Mg-Fe-Mn-Li – amfibole magnezowo-żelazowo-manganowo-litowe /MFML/
  • Amfibole-Ca – amfibole wapniowe /C/ - caltic
  • Amfibole-Na-Ca – sodowo-wapniowe /SC/ - sodic-caltic
  • Amfibole sodowe /S/ - sodic
  • Do amfiboli należą między innymi: aktynolit, antofyllit, niektóre azbesty naturalne, cummingtonit, gedryt, glaukofan, hornblenda, krokidolit, richteryt, riebeckit, tremolit.

    Język grecki klasyczny, inaczej greka klasyczna - stadium rozwojowe języka greckiego, używanego w okresie klasycznym (500 r. p.n.e. - 350 r. p.n.e.) starożytnej Grecji. Był to jeden z ważniejszych języków starożytności, rozpowszechniony na znacznych obszarach Półwyspu Bałkańskiego i Azji Mniejszej oraz na Cyprze. Dzisiaj ten język można studiować na filologii klasycznej. Był to język bogatej literatury, w okresie klasycznym działali Tukidydes, Arystofanes, Platon, mówcy ateńscy.

    Przełam to w mineralogii zdolność minerału do dzielenia się wzdłuż powierzchni nierównych, przypadkowych nie związanych z wewnętrzną strukturą kryształu.

    Występowanie

    Ważne minerały skałotwórcze wielu skał magmowych i metamorficznych (są głównym składnikiem amfibolitu). Spotykane są też w skałach okruchowych: piaskach i żwirach.

    Zastosowanie

  • mają znaczenie naukowe i kolekcjonerskie
  • wiele z nich znajduje zastosowanie jako kamienie ozdobne i jubilerskie (np. aktynolit, nefryt)
  • Commons in image icon.svg

    Zobacz też

  • pirokseny, miki
  • geologia, mineralogia
  • minerał, minerały skałotwórcze
  • Wapń (Ca, łac. calcium) - nazwa ta pochodzi od łacińskiego rzeczownika calx - wapno, co oznacza więc "metal z wapna", pierwiastek chemiczny z grupy metali ziem alkalicznych w układzie okresowym.

    Roztwór stały – jednorodna pod względem fizycznym krystaliczna mieszanina dwóch lub więcej izomorficznych substancji, znajdująca się w stałym stanie skupienia. Mieszaninę taką traktuje się jako roztwór, jeżeli po dodaniu substancji rozpuszczonych struktura krystaliczna rozpuszczalnika nie zmienia się i roztwór ten pozostaje w pojedynczej fazie jednorodnej.





    Czy wiesz że...? beta

    Magnez (Mg, łac. magnesium) - pierwiastek chemiczny, metal ziem alkalicznych (druga grupa główna układu okresowego). Izotopy stabilne magnezu to 24Mg, 25Mg oraz 26Mg.
    Hornblenda - z niem. die Hornblende (A.G.Werner 1789 r.) - minerał z grupy amfiboli, ważny składnik skał magmowych (zasadowych i melanokratycznych - ultrazasadowych) oraz skał metamorficznych. Ma wiele odmian polimorficznych, w których występują wszystkie kationy zawarte we wzorze:
    Minerał (fr. minéral, od celt. mina – kopalnia) – pierwiastek lub związek chemiczny będący normalnie ciałem krystalicznym, którego struktura ukształtowała się w wyniku procesów geologicznych. Do minerałów zalicza się także:
    Piasekskała osadowa, luźna, złożona z niezwiązanych spoiwem ziaren mineralnych. Wielkość ziaren od 0,0625 do 2 mm, gęstość piasku kwarcowego ok. ok. 2,62 g/cm3.
    Skupienia minerałów - zrośnięte grupy minerałów wielkości od kilku centymetrów do wielu metrów. Nie jest przy tym istotne, czy kryształy należą do tego samego czy innego rodzaju.
    Geologia (z grec. gê - Ziemia, logos - słowo, nauka) – jedna z nauk o Ziemi, zajmuje się budową, własnościami i historią Ziemi oraz procesami zachodzącymi w jej wnętrzu i na jej powierzchni, dzięki którym ulega ona przeobrażeniom. W szerszym znaczeniu geologia dotyczy również innych planet skalistych.
    Efekt kociego oka – efekt optyczny polegający na pojawianiu się wąskiej smugi (pasma) świetlnej przypominającej źrenicę kociego oka, która przemieszcza się po wypukłej i wypolerowanej powierzchni kamienia w trakcie jego obracania.
    Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania

    Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne.
    Nie mogą być traktowane jako porady.