Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Czerniak złośliwy jest często występującym nowotworem złośliwym skóry. Niestety wyniki leczenia czerniaka w Polsce należą do najgorszych w Europie. Niezrozumiałe pozostają przyczyny późnego rozpoznawania czerniaka skóry, którego diagnostyka jest najprostszą i najtańszą w całej onkologii.

Kierujemy do Ciebie prośbę o wypełnienie anonimowej ankiety, która pozwoli na ocenę naszej wiedzy o czerniaku skóry, a w szczególności o profilaktyce i leczeniu tej choroby.
Czas jaki to zajmie - około 10-15 minut.

Czy chcesz pomóc w badaniach naukowych - odpowiedzieć na nasze pytania?

TAK, wypełniam
NIE, odmawiam

Zebrane informacje wykorzystane zostaną wyłącznie do celów naukowych
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
  auto?
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar   Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Magnolia  Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Simpy   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Warto przeczytać:
 
Odkryto kolejny odcinek Wałów Śląskich
Kolejny, nieznany dotąd fragment umocnień zwanych "Wałami Śląskimi" o długości ok. 100 metrów odkryto w lesie pomiędzy wsiami Borowina i Witków w gminie Szprotawa (Lubuskie).  Jak poinformował Maciej Boryna z Muzeum Ziemi Szpr...
 
Katowickie archiwum otrzyma akta o Powstaniach Śląskich
Ok. 275 tys. skanów historycznych dokumentów dotyczących m.in. organizacyjno-administracyjnej strony Powstań Śląskich, otrzymają 19 sierpnia od Centralnego Archiwum Wojskowego przedstawiciele Archiwum Państwowego w Katowicach. Uroczystość przekazania tej...
 
Koło wsi Lipno w Lubuskiem odkryto kolejne fragmenty Wałów Śląskich
Ekipa z Muzeum Ziemi Szprotawskiej odkryła kolejne fragmenty Wałów Śląskich - średniowiecznych umocnień wzniesionych na zachodniej granicy Księstwa Głogowskiego. Na nieznane dotąd fragmenty natrafiono w lesie w pobliżu wsi Lipno w powiecie zielonogórskim.O znalezisk...
 
W Borach Dolnośląskich odkryto skamieniałości roślinne
Skamieniałości roślinne pochodzące najprawdopodobniej z epoki przedlodowcowej odkryli członkowie Towarzystwa Borów Dolnośląskich podczas badań przeprowadzonych na terenie poligonu wojskowego Żagań-Świętoszów. Jak powiedział Maciej Boryna z Muzeum Ziemi ...
 
Konkurs dla śląskich studentów piszących o etyce w biznesie
"CSR strategią współczesności" - to hasło pierwszej edycji konkursu na studencki artykuł naukowy, organizowanego przez Uniwersytet Ekonomiczny w Katowicach (UEK). Do wygrania są staże oraz nagrody rzeczowe. Prace można nadsyłać do 26 lutego.Społeczn...

Reklama:


Anaksibia - córka Biasa

Czy wiesz że...?
Język grecki albo grekajęzyk indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi.

Anaksibia – w mitologii greckiej córka Aerope i Atreusa, siostra Agamemnona i Menelaosa. Poślubiła króla Fokidy Strofiosa i miała z nim syna Pyladesa oraz córkę Astydameję. Po zabójstwie Agamemnona wychowywała jego syna Orestesa.

Anaksibia (także Anaksibie, gr. Ἀναξίβια Anaxíbia, łac. Anaxibia) – w mitologii greckiej królewna Argos, królowa Jolkos.

Zakład Narodowy im. Ossolińskich – zasłużony dla polskiej nauki i kultury Instytut (do 1939 r. – łączył w sobie Bibliotekę, Wydawnictwo i Muzeum im. Lubomirskich), ufundowany dla Narodu Polskiego w 1817 roku przez Józefa Maksymiliana Ossolińskiego, otwarty w 1827 roku we Lwowie.

Pelias w mitologii greckiej syn Posejdona i Tyro, brat Neleusa; król Jolkos, z którego usunął Neleusa i przyrodniego brata Ajzona, ojca Jazona. Kiedy Jazon zgłosił pretensje do tronu Pelias wysłał go na wyprawę po Złote Runo. Ojciec Alkestis.

Uchodziła za córkę Biasa. Z Peliasem, który był jej mężem, miała kilkoro dzieci: Alkestis, Akastosa, Pejsidike, Pelopię, Hippotoe, Meduzę.

Alkestis – w mitologii greckiej piękna i bogobojna córka Peliasa i Anaksibie (inna wersja mitu za matkę Alkestis podaje Filomachę). Była żoną Admeta, króla Feraj w Tesalii. Z miłości do męża zgodziła się umrzeć, by przedłużyć mu życie. Persefona, poruszona czynem Alkestis, przywróciła ją do świata żywych. Niektóre wersje mitów twierdzą jakoby to Herakles, będący wówczas w gościnie u Admeta, miał pokonać Tanatosa i uratować Alkestis.

Pierre Grimal (ur. 21 października 1912 w Paryżu, zm. 11 listopada 1996 w Paryżu) - francuski historyk specjalizujący się z historii starożytnego Rzymu.

Zobacz też

  • Anaksibia – córka Atreusa (lub Plejstenesa)
  • Anaksibia – jedna z Danaid
  • Przypisy

    1. Pierre Grimal: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 2008, s. 54. ISBN 83-04-04673-3. 
    2. Pierre Grimal, op.cit, s. 283, ISBN 83-04-04673-3.

    Bibliografia

    1. Anaxibia (ang.). W: Greek myth index [on-line]. 2007. [dostęp 2010-09-25].
    2. Carlos Parada: Anaxibia2 (ang.). W: Greek Mythology Link [on-line]. [dostęp 2010-09-25].
    3. William Smith: Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, 1867, T. 1, s. 164: Anaxibia (ang.). W: The Ancient Library. The complete classics bookshelf on the web. [on-line]. 2005. [dostęp 2010-09-25].
    Jolkos (obecnie Volos) – miasto w starożytnej Tessalii w pobliżu Zatoki Pagasyjskiej. Według mitologii władcą Jolkos był Ajzon syn Tyro i Kreteusa. Tronu pozbawił go przyrodni brat, Pelias. W tym mieście Jazon wraz z Argonautami rozpoczął i zakończył wyprawę po złote runo.

    Mitologia grecka – zbiór mitów przekazywanych przez starożytną tradycję grecką opowieści o bogach, boginiach, herosach, wyjaśniających miejsce człowieka w świecie, oraz samo funkcjonowanie świata, jego stworzenie i historię. Z mitologii czerpano wiedzę na temat świata i rozwijano na tej podstawie normy etyczne wyznaczające miejsce człowieka w ustalonym porządku świata. Wiedza płynąca z mitów nie stanowiła jednak nigdy "prawdy objawionej" i otwarta była na dyskurs, polemikę i krytykę. Sama zaś starożytna religia grecka, chociaż nie sposób o niej mówić w oderwaniu od mitologii będącej jej elementarną częścią składową, opierała się w znacznym stopniu na ortopraksji (jedności praktyk religijnych), nie zaś ortodoksji (jedności poglądów).





    Czy wiesz że...? beta

    Akastos – w mitologii greckiej syn Peliasa, króla Jolkos i Anaksibie (lub też Filomachy). Argonauta mimo woli. Po śmierci Peliasa objął tron w Jolkos i wypędził Jazona i Medeę z miasta. Oczyścił Peleusza z zarzutów zabicia Eurytiona, króla Ftyi, i przyjął go do swojego domu. Żona Akastosa, Astydameja, zakochała się w Peleuszu, a kiedy jej odmówił, zaczęła knuć intrygi przeciwko niemu. Powiedziała mężowi, że jego gość próbował ją uwieść. Akastos nie zabił Peleusza, tylko wziął go na polowanie na górę Pelion, a kiedy ten zasnął, opuścił go, ukrywając jego miecz. Po przebudzeniu Peleusz zaczął szukać miecza i przypadkowo wpadł w ręce centaurów. Gdyby nie interwencja Chirona, na pewno by zginął. Matką Akastosa była Filomacha, córka Amfiona i Niobe. Z żoną Astydamią miał trzy córki: Sterope, Stenele i Laodamię. Oprócz wyprawy Argonautów uczestniczył również w łowach kalidońskich.
    Łacina (łac. lingua Latina, język łaciński) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym. Łacina była językiem ojczystym Rzymian. Stała się z czasem językiem urzędowym całego Imperium Rzymskiego, wypierając inne wcześniej używane na tym obszarze języki (takie jak oskijski czy umbryjski).
    Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania

    Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne.
    Nie mogą być traktowane jako porady.