Anastasija Andriejewna Myskina, ros. Анастасия Андреевна Мыскина (ur. 8 lipca 1981 w Moskwie), tenisistka rosyjska, zwyciężczyni French Open 2004, zdobywczyni Pucharu Federacji 2004 i 2005. Jako zawodowa tenisistka grała w latach 1998-2007.

Od 1999 klasyfikowana w czołowej setce rankingu światowego. Do września 2005 wygrała dziesięć turniejów w grze pojedynczej oraz dwa w deblu (ponadto sześć finałów singla i jeden debla). W czerwcu 2004 jako pierwsza Rosjanka wygrała turniej wielkoszlemowy – na kortach Rolanda Garrosa pokonała w finale rodaczkę Jelenę Diemientjewą w dwóch setach. Po turnieju US Open we wrześniu t.r. awansowała na pozycję nr 2 w rankingu światowym, reprezentowała Rosję także na igrzyskach olimpijskich w Atenach latem 2004; w grze pojedynczej zajęła 4. miejsce, przegrywając w półfinale z późniejszą mistrzynią Belgijką Justine Henin-Hardenne oraz w barażu o brązowy medal z Australijką Alicią Molik. W deblu, grając w parze z Diemientjewą, przegrała już w pierwszej rundzie z duetem japońskim Sugiyama / Asagoe.

Kariera tenisowa

Po raz pierwszy nazwisko Anastasii pojawiło się na światowych kortach w 1999 roku, kiedy zadebiutowała na turnieju zawodowym w Taszkencie. Jej drugi występ w imprezie WTA był o tyle sensacyjny, że zakończył się zwycięskim finałem w Palermo nad Ángeles Montolio. Rosjanka została sklasyfikowana wśród stu najlepszych zawodniczek świata po turnieju nowojorskim, gdzie w wielkoszlemowym debiucie doszła do drugiej rundy.

Drugi półfinał w zawodowej karierze (po zwycięstwie w Palermo) osiągnęła w Sopocie, odnosząc spektakularne zwycięstwo nad Barbarą Schett. Pokonała kilka gwiazd światowego tenisa, w tym Jelenę Diemientjewą, Patty Schnyder, a także Kim Clijsters w debiucie na kortach wimbledońskich. Doszła do drugiej rundy turnieju olimpijskiego w Sydney.

W roku 2001 z powodu kontuzji lewej kostki zmuszona była zawiesić występy na światowych kortach, wykluczając również występ w Australian Open, który miał być jej debiutem w tym turnieju. Po przejściu operacji powróciła w Miami, odpadła w pierwszej rundzie. Pierwsze od sześciu miesięcy spotkanie wygrała nad Ivą Majoli w Amelia Island. Odniosła zwycięstwa nad Amandą Coetzer i Anną Kurnikową.

Przegrała w drugiej rundzie Australian Open 2002 z Diemientjewą, debiutując w tym turnieju. Na turniejach Bliskiego Wschodu osiągnęła ćwierćfinały w Dubaju i Ad-Dausze. W Indian Wells odpadła w czwartej rundzie, przegrywając z Emmanuelle Gagliardi, a dwa tygodnie później poniosła porażkę z Jennifer Capriati w Miami. Ta sama zawodniczka zablokowała jej drogę do półfinału w Charleston. Uległa Serenie Williams w Rzymie i odpadła w pierwszej rundzie French Open. Tydzień później doszła jednak do finału w Birmingham na kortach trawiastych, przegranego z Jeleną Dokić. Osiągnęła również finał w Eastbourne, przegrywając z Chandą Rubin. Po dwóch początkowych zwycięstwach na Wimbledonie uległa Amélie Mauresmo. Pod koniec sierpnia zagrała wspaniały turniej w New Haven, pokonując kolejno Conchitę Martínez, Justine Henin i Martinę Hingis, ulegając dopiero przodującej w damskim tenisie Lindsay Davenport. Odpadła w trzeciej rundzie US Open. We wrześniu wygrała turniej w Bahia, po czym doszła do finału w Lipsku (w półfinale pokonała Clijsters, w finale uległa Serenie Williams). Zakwalifikowała się do WTA Tour Championships, ale już w pierwszej rundzie uległa Jelenie Dokić. Sezon zakończyła na jedenastym miejscu w rankingu WTA.

Na początku roku 2003 doszła do ćwierćfinału Aussie Open. Następnie wygrała turniej w Ad-Dausze, doszła do ćwierćfinału w Dubaju oraz wygrała w Sarasocie (w finale z Alicią Molik). Osiągnęła czwartą rundę Wimbledonu oraz ćwierćfinał US Open. Wygrała w Lipsku i Moskwie. Doszła do finału w Filadelfii i wystąpiła w turnieju mistrzyń.

Rok 2004 to najlepszy w karierze Anastasii. Po ćwierćfinale Australian Open, wygranej w Ad-Dausze i półfinale w Indian Wells wygrała jedyny w dotychczasowej karierze turniej wielkoszlemowy – Roland Garros. W czwartej rundzie pokonała Swietłanę Kuzniecową, broniąc piłki meczowe w trzecim secie i wygrywając go ostatecznie 8:6. Została pierwszą rosyjską triumfatorką turnieju wielkoszlemowego w pierwszym w historii rosyjskim finale wielkoszlemowym (po drugiej stronie siatki stała bowiem Jelena Diemientjewa). W sezonie wygrała jeszcze turniej w Moskwie. Weszła do czołowej dziesiątki rankingu kobiet, osiągając pozycję wiceliderki 13 września 2004. Na turnieju olimpijskim w Atenach przegrała w półfinale z późniejszą mistrzynią Justine Henin-Hardenne 7:5, 5:7, 6:8, prowadząc 5:1 w trzecim secie.

W listopadzie przyczyniła się do pierwszego w historii triumfu reprezentacji Rosji w Pucharze Federacji. Była również w składzie zwycięskiej ekipy w Pucharze Federacji w 2005.

W grudniu 2004 Międzynarodowa Federacja Tenisowa przyznała jej tytuł mistrzyni świata.

Na początku sezonu 2005 doszła do czwartej rundy Australian Open, półfinału w Antwerpii oraz czwartej rundy Miami. Jej porażka w pierwszej rundzie French Open z Marią Sanchez Lorenzo oznaczała wpisanie się do historii jako pierwsza obrończyni wielkoszlemowego tytułu odpadająca w pierwszej rundzie. Doszła do ćwierćfinału w Wimbledonie, finału w Sztokholmie, zwyciężyła w Kalkucie. Osiągnęła też półfinał w Zurychu.

W roku 2006 doszła do półfinału w Tokio oraz ćwierćfinału w Miami. Została sensacyjnie pokonana w pierwszej rundzie w Warszawie przez Agnieszkę Radwańską, dla której był to pierwszy zawodowy mecz w karierze. Triumfowała jednak w grze podwójnej. Finał w Stambule przegrała z Shahar Peer. Wspierana przez Borysa Jelcyna, doszła do czwartej rundy French Open, polegając z Henin-Hardenne. Z Belgijką spotkała się w finale w Eastbourne, po dramatycznym meczu przegrała 6:4, 1:6, 6:7(5). Była w ćwierćfinale Wimbledonu oraz finale w Sztokholmie. Do końca sezonu nie wygrała żadnego meczu, włączając w to występ w US Open.

W styczniu 2007 zagrała w Auckland, przegrała jednak już w pierwszej rundzie z Giselą Dulko. Od tego czasu zawiesiła występy na kortach, przeszła operację kontuzjowanej stopy.

W kwietniu 2007 zmarł jej serdeczny przyjaciel – pierwszy prezydent Rosji, Borys Jelcyn, który kibicował jej na kortach między innymi podczas wielkoszlemowego turnieju na paryskich kortach Rolanda Garrosa w 2006 roku.

30 maja 2007, po blisko pięciomiesięcznej przerwie pojawiła się ponownie na kortach, od razu przystępując do wielkoszlemowego turnieju French Open, gdzie łatwo przegrała w I rundzie z Amerykanką Meghann Shaughnessy 1:6, 0:6.

W oficjalnym komunikacie, wydanym 4 lipca 2007 roku, Anastasija wraz z trenerem, Władimirem Kamelsonem poinformowała o zakończeniu swojej kariery sportowej z powodu nieustannych kontuzji. Kilka miesięcy po urodzeniu syna (28 kwietnia 2008) ogłosiła, że chce powrócić do czynnej rywalizacji i liczy na "dziką kartę" od organizatorów wielkoszlemowego Australian Open 2009.